Yurtdışında Psikiyatrist Olarak Çalışmak: Almanya

Herkesi merhaba diken şu bir bahçesi vaat etmiyoruz.

Podcastinin yeni bölümünden sesleniyoruz.

Ben doktor tasin rolas bu potkes bölümünde benimle beraber

profesör doktor timuçin ural ve doktor ibrahim aylak var.

Konuk olarak da doktor Ömer Faruk Öztürk, bizle beraber cem

hoca işleri sebebiyle bu bölüme katılamıyor.

Bu bölümde aslında almanya'da psikiyatrist olarak çalışmak

nasıl bir şey hakkında konuşalım dedik.

Ben de almanya'da çalışıyorum ama ben ııı burada eee ev sahibi

olarak ııı benim yerime bir misafir konusunda daha iyi olur

diye düşünerek ömer'e davet ettim.

Sağa sola da kırmadı. Bizi kabul etti geldi.

Eee ben ömer'den bahsedeyim. Kısaca bizim ömer'le

tanışıklığımız şöyle oluyor, önce ondan bahsediyim.

Ben asistandımın sonlarına doğru.

Max planck enstitüsünün. Nasıl desem klinik ve araştırma

programı vardı. Birlikte yürütülen 10'a çıkart

başvurmak istemiştim. Ömer orada çalışıyordu.

Ben de ömer'e nasıl bir yer olduğunu sormak için şey

yapmıştım. Sormuştum konuşmuştum.

Kendisiyle yaklaşıp bir yarım saat 45 dakika kadar sonrasında

almanya'ya taşındım, başka bir yerde iş buldum, başka bir yerde

çalışmaya başladım. Sonra podcasti çekmeye başladık.

Podcastten sonra ömer bana mesaj attı.

Dedi ki, ben sizin podcasti dinliyorum.

Hani hem de size yakınım dedi. 100 yüze de tanışalım filan

dedi. Bu şekilde tanışmış olduk ve 100

yüze de görüşmüş olduk. Ben kendisinin cv'sinden de

bahsedeyim. 2.010 yılında inönü fakültesinden mezun olmuş ömer,

daha sonrasında 14 yıl kadar herhalde zorunlu hizmet ve

devlet hizmeti. Eee yapmış 2.014 yılında ııı.

Eee, sanırım bu nörasmus denilen bir tane program var ııı.

Yani Fransa, Almanya ve diğer ülkelerin de ortak olduğu bir

neuroscience programı master programı. 10'a çıkart dahil

olmuş ömer ve 2.014 ile 15 yılları arasında bir yıl kadar

şeritede, sonra 2.015 ile 2.016 yılları arasında da bordo

üniversitesi'nde fransa'da master programını tamamlamış ve

bitirdikten sonra da yanlış görmüyorsam.

Eee şeye başlıyor, max planck'taki işine başlıyor.

Max plank'ta eee çalışmaya başlıyor.

Orada hem klinik araştırmalara katılıyor hem de onun dışında

bir yandan asistanlarını yapmaya başlıyor.

Ömer yakın zamanda hem doktor unvanı aldı.

Almanya'da o farklı hani onu da belki programın içinde

söyleyebiliriz. Doktor unvanı almak için

ekstradan bir doktora tezi yazmanız gerekiyor.

Hem de onun dışında yakın zamanda yaklaşık 14 ay kadar

önce de 4 ya da 5 ay kadar önce de uzman oldu.

Psikiyatri uzmanı aynı zamanda şu anda.

Hepnne'da hash sene eyaletine bağlı bir şehir olan hep naim'de

fitos klinikte oberatse olarak çalışıyor.

Yani türkçeye çevirsek de sinyal fizyişin gibi bir şey oluyor.

Yani konstant doktor gibi bir şey oluyor aslında.

Çeviri olmadı ama. Olduğu kadar aslında artık

diyelim beni Türkçe, ingilizce, Almanca birbirine artık

karıştığı için. Böyle ömerin CVC bu şekilde hoş

geldin. Ömer tekrar senin kendi

kariyerinle ilgili söylemek istediğim benim atladığım bir

şey var mı? Ben bir şey daha söyleyeyim.

Ömer'i pub nette ararsanız birçok güzel makalesini

bulabilirsiniz. Hani ilgilenenlere söyleyeyim,

kendisi max plankta ve lodi maksimil yanında çalışırken.

Kusurlarisin ekibindeydi. Hani şizofreni çalışanlar

bilirler. Büyük ihtimalle eee ve hani

makine öğrenmesiyle ilgili eee güzel çalışmaları ve makaleleri

var bakabilirsiniz diye de önereyim.

Sözü ömer'e vereyim. Ömer hoş geldin tekrardan.

Hoş bulduk dersin, teşekkür ederim.

Unutuğun ya da söylemediğin bir şey var.

Bir de bizim kardeşlerimiz birbirine tanıyorlar.

Kardeşlerimiz üzerinden de. Işte benim abim almanya'da ben

almanya'ya gidiyorum, gitmek istiyorum.

Zamanımda da bir şey olmuştu. Böyle de bir bağlantı olmuştu. 2

ka ikimizin de kardeşi aynen üniversitede aynı bölümde.

Okurken öyle bir tanıştık doldu. Evet, evet, ben oynadım.

Yani kariyerle ilgili zaten her şey detaylı olarak söyledin.

Teşekkürler. Almanya'da psikiyatrist olarak

çalışmakla ilgili sormak istediğiniz sorulara cevap

vermek. Isterim benim tam işte oradan

başlayalım ömer gerçekten. Tebrikler bey emek harcamışsın.

Umarım hak ettiğini almışsın ama daha fazlasını da layık olduğun

anlaşılıyor. Anlatılanlardan ne diyorsun?

Almanya'da psikiyatristi olmak konusunda oradan başlayalım.

Almanya'da piyasası olmanın birçok tarafı var.

Benim son zamanlarda çalıştığım ambulan spor klinikte de

gördüğüm. Yani geçen hafta da.

Tema olan dünyadaki mobilite göçmenlik meselesinden dolayı

almanya'da psikiyatrist olarak çalışmak, yabancı ekimlerin

çalışması çok büyük bir öneme sahip.

Almanya'nın Türkiye, Almanya ilişkisinin geçmişinden dolayı

da ayrıca öneme sahip. Türkçe bilen, türkiye'den gelen

bir doktorun almanya'da psikiyatrist olarak çalışması

çünkü ihtiyaç çok fazla. Yani her gün sabah

toplantılarında. Servise yatılı hasta olarak

alınanlardan en az bir tanesi göçmen kökenli oluyor.

Sadece türkçeden gelen değil, dünyanın her yerinden gelen ve

farklı dilleri konuşan psikiyatristlerin almanya'da ya

da dünyanın her yerinde çalışması.

Arz talep meselesinden dolayı çok önemli.

Ben ııı şey söyliyim ömer peki hani eee ben ya benim için en

önemli olan şey. Hani bir doktorun göç sürecinde

düşünmesi gereken ilk basamaklardan biri.

Bence gittiği ülkenin sağlık sisteminin nasıl olduğuyla

ilgili soru bence. Eee Almanya eee hem özel sağlık

sistemini hem de eee genel kamu sağlık sistemini kullanan bir

eee ülke şöyle bir oran var, 10 kişiden dokuzu kamu sağlık

sistemini kullanıyor ve 10 kişiden biri de özel sağlık

sistemini kullanıyor. Ikisinin farkları bakımından

aslında çok büyük farklar da yok.

Şöyle yok, kamusal sistemine dahil olduğunuz zaman neredeyse

bütün tedaviler bütün tanı metotları, yaşınızı uygun

şekilde ve hastalığınıza uygun şekilde karşılanıyor aslında.

Ama hani özel sağlık sigortası yaptırmanızın yaptırmak

istiyorsanız, sağlık şirketlerinin genelde size

ekstra sunduğu şey şef doktorla birebir görüşme ya da işte tek

kişilik odada kalma gibi seçenekler oluyor.

Öyle bir farklılık oluyor. Ben hem doktor olarak hem hasta

olarak her ikisini de tecrübe eden biri olarak.

Saat yani kamu sağlık sisteminin oldukça rahat olduğunu, hasta

için iyi olduğunu düşünüyorum. Açıkçası Türkiye ile

kıyasladığım zaman sen ne düşünüyorsun onu merak ediyorum.

Haklısın almanya'da zorunlu kamu sigortası zaten olmadan

almanya'da yaşayamıyorsunuz. O temel bir şart.

Özel sigortası olan kişiler de kamu hizmeti veren hastanelerde

sağlık hizmeti alabiliyor. Söylediğim gibi sadece

sigortalarının o bilançoların özelliklerine göre ekstra

istekleri olabiliyor. Aldıkları hizmetten.

Ama tersin mümkün değil, yani zorunlu kamu sigortası olan bir

kişinin gidip özel bir hastanede tedavi olması mümkün değil.

Sadece özel hizmet veren bir özel klinikte tedavi olması

mümkün değil. Öyle bir dezavantajı var.

Yani kamu hizmeti herkese açıkken hem özel sigorta

olanlara hem zorunlu sigortası olanlara ve dediğin gibi

şartları da zaten orada ayrım olmuyor.

Sadece pratikte bazen şey olabiliyor.

Özel sigortası olan kişiler biraz daha odakinliğe göre

kliniğin yöneticisi, bölüm başkanlarının özel sigorta ya da

işte kamu sigortasına bakışına göre bazı bölüm başkanları

mesela hiçbir. Özel sigorta ayrımı yapmadan tüm

tedavilerini sunuyor. Bazılarının bazı kamu

hastanelerinde, üniversite hastanelerinde özel sigortalılar

için servisleri var. Sadece işte Bölüm Başkanı

tarafından yönetilen tedavilerin bölüm başkan tarafından yapıldı.

Böyle bir fark var pratikti ama benim de özel sigortam yok işte

kesintisiz olarak. 2.010 altıdan beri almanya'da yaşıyorum.

Herhangi bir dezavantajı ne hissetmedim?

Tanıtım almak istediğim zaman. Son zamanlarda ama hani bu senin

bahsettiğin özel ııı servislerin sayısı da gittikçe artıyor gibi.

Çünkü ııı hastanelerin sağlık sigortalarının aldığı para ve

pay miktarı büyük ihtimalle şeyle değişiyor.

Hani özel servislerde biraz daha değişik oluyor o yüzden örneğin.

Yeni hastanelerde yeni açılan hastanelerde özel ya da pirva

çitasyon diyorlar. Hani onların açıp olmasına özen

gösteriyorlar. E bizim hastanede yok.

Örneğin eee bizim hastane hani eee Almanya genelinde büyük

sayılabilecek büyük ölçekteki bir hastanelerden biriydi.

Yeni bir bina yapılıyor. Yeni binanın en üst katına

herhalde özel bir servisle açacaklar diye biliyorum.

Öyle bir şey var. Almanya'da yeni bir trend var,

onu söyleyeceğim. Şimdi.

Ben mi devam edeyim mi yoksa siz soru soracak mıydınız ibrahim?

Ibrahim soracak kadar. Ben geçen programda da

sormuştum. Bu arada Ömer Faruk diyebilirim

herhalde sana neredesin? Tabii hani burada türkiye'de

olunca ister istemez hani üniversiteden benim temas

ettiklerim daha alt dönemlerde. Hani gelip şeyi sordukları

oluyor. Yurt dışı Türkiye

karşılaştırmasını sordukları oluyor.

Bizim dinleyicilerimizden de hakikaten tıp öğrencileri ve

psikiyatri asistanları çok. Şöyle sorayım.

Almanya'da değil de türkiye'de olsaydın hayatında ne değişirdi?

Psikiyatri açısından diğer konular değil de yoksa politik

ya da sosyal pek çok şey söyleyebilir.

Ama ibrahim belki bu soruna geçen hafta sorduğunuz soruya

biraz devam niteliğinde cevap vereyim.

Aynı soruyu yine sordum, türkiye'de olsaydınız ne olur?

Kariyeriniz sahibiyim ya da yani büyük ihtimalle.

Psikiyatristlik yapan istanbul'da çok yakın fakülteden

de dönem arkadaşım var. Onuna benzer ya da senin

yaptığın gibi işte zorunlu hizmete gidip sonra yaşamak

istediğim şeylere dönüp istanbul'da.

Orada yaşıyordum. Pratisyen için olarak kadar aile

içme olarak çalıştığımda dönüp oralarda geçici bir süre belki.

Özel hastanelerde çalışıp. Sonra da büyük ihtimalle bir

muayenehane açıp orada psikiyatrist olarak çalışırdım

gibi görünüyor. Benzer süreçlerden geçen benzer

ilgilere olan arkadaşlarıma baktığım zaman ama benim

özenimde şöyle bir şey var, ben yurt dışına psikiyatrist olarak

çalışmak için gitmedim. Kızım yani zaten nöroseniz de

başlayan bir. Bir süreçten bahsediyoruz.

Onun biraz daha böyle. Benim fakültede kendi hiç tuşa

girmedim seni. Yani Türkiye Turan açısından

mezun olup değil, hiç tuz sınavında oturmamış.

Çok doktor yoktur. Büyük ihtimalle bir sefer de

olsa dener isen hani işte bir gireyim bakayım bu sınav

nasılmış falan benim kafam çok netti o zaman yani.

Turşusu demeyeceğimi ve türkiye'de iç saat

yapmayacağımla ilgili çok netti. Kafam bu paten bu arada yeni

nesilde çok aslında. Iıı yani hani direkt birinci

sınıfta hani ikinci sınıftan ben yurt dışında çalışacağım

diyenler var. Hakikaten yeni.

Nesil tabi gelecek kadar yaşlandık mı bilmiyorum ama

haklısın. Yani 3 ihtimalle şu anda tıp

fakültesinde başlarken de zaten böyle bir gelecekle ilgili plan

olan bir sürü genç arkadaş vardır.

Ben de o zaman. 2 gün 3 ile 2.010 arası maddede okurken.

Ta ilk fizyoloji zamanından itibaren temel birimlerde

çalışmak ve akademisyen olmakla ilgili.

Planlarım vardı. 2.010 dörde kadar çıkamadı.

Yurt dışına öyle söyleyeyim. Avrupa'da da birçok yüksek

lisans formuna başvurdum aslında amacım kanada'ya gidip orada

doktora yaptı. Sizin de bazı zamanlarda konusu

geçti ve tartıştığımız konularla ilgileniyordum.

O zaman George north of var kanalda.

Yani nöro felsefeyle genel bilinçle ilgili çalışan onun

peşinden kanada'ya gitmek istiyorum.

Aslında o da dedi ki, yani burada doktora yapmak için

görüştüm. Ben fakülteyle sadece tıp

fakültesi mezunu olmak maalesef yetmiyor.

Sana demeli doktora programı verip pozisyonu verebilmek için

ama avrupa'da bir yüksek lisans yaparsan senin için burada bir

maaşlı bir doktora pozisyonu açmanız uygun olabilir diye.

Ben yola çıktım aslında o yüzden.

Psikiyatrist sonradan oldum öyle diyeyim.

Kızıl. Sonradan da araştırmacı olmaktan

vazgeçtim. O da zaman içerisinde değişti.

Bu çerçeveden baktığımda türkiye'de büyük ihtimalle son

15 yıldaki gidişatı düşündüğüm zaman büyük ihtimalle ben de.

Istanbul'a döner, istanbul'da öz.

Sektörde hizmet verirdim gibi düşün.

Peki yani bu tamamen bambaşka bir şeyden bahsediyorsun ama sen

bir araştırmacısın öyle başlamışsın ama burada yapacağın

şey zorunlu olarak bir şey hasta bakan.

Üstelikte sadece özel koşullarda hasta bakan bir hekim olma

koşulu. Nasıl geliyor sana?

Yani araştırma ve hasta bakımı 2 ayrı şey şimdi gerçi.

Isınıyorum bir ayaktan tedavi polikliniğindesin ve oranın

sorumlusu gibi çalışıyorsun. Değil mi?

Dolayısıyla sanki 2 ayrı şey gibi de bir yandan

araştırmacılık. Yani kesinlikle türkiye'de

araştırma yapmaya devam etmek, o zaman da zaten türkçeden çıkmak

istememin sebebi o zaman. Lar neuroscience pratikte çok

yaygın değildi. Çok güzel hocaların doktora

programları vardı ankara'da. Onun dışında istanbul'da bir

yüksek lisans programı vardı. Hatta 10'a çıkart ben başladım

ama aile içinde. Yapar yeriz orası.

Acaba. Orada da sinebil'in yüksek sansı

vardı. Nerede, islam Üniversitesi.

Istanbul üniversitesi'nin. Sağlık Bilimleri enstitüsüne

bağlı. Filistin 10 atında profesör

filiz onat'ın. Hatta yönetiminde olduğu o zaman

başladım ama aile hekimlerinde de çalıştığım için yüksek lisans

derslerine falan gidemiyordum. Öyle arada kaldı ama timuçin

hocamızın sorduğu gibi araştırmacı olmakla komisyon

olmak arasında büyük fark var ama ben hem yüksek lisansını

yaptığım zaman almanya'da ve fransa'da bordo'da sonra da

pht'i mi yaptığım zaman araştırmanın da idealize

ettiğim. Kadar.

Hür olmadığını fark ettim ve? Yani bu süreçte işte farelerden

laboratuvara, işte ücret kültüründen klinik araştırmalara

kadar farklı tecrübelerim oldu ama hasta bakmayı da hasta

tedavi etmeyi de özlediğime 23 defa fark ettim.

O yüzden şu anda. Çok tedavi kısmındayım ve eğitim

kısmındayım. Asistan eğitim kısmındayım.

Bir olmadığını derken kastettiğim başka bir şey daha

var ama galiba değil mi? Sadece asistanı.

Yani benim idealize ettiğim gibi işte gideceğiz.

Neyin araştırması yapacağız ve psikiyatrik hastalıklara ya da

işte nörolojik piyatı hastalıklara çok hızlı o

bahsediyorsunuz ya işte sinanfeli'nin. 10 yılı işte

benim daha böyle çok heyecanlı olduğum ayaklarımı yerden kesen

işte belki de abartılı olarak okuduğum, fikreden baktığımda

yayınları. Içine girdiğim enstitülerde

alanlarında sinebilim, alanlarında baya önde olan

enstitülerdi. Hani orada bir şey gördüm.

Hani benim idealize ettiğim? Tibi kliniğe ya da insana yakın

değil. Araştırma.

Yani maks blankta mesela olmayan nedir insana yakınlık açısından?

Yani max planck ya da işte buttik maksimilen Üniversitesi

yakın zamanda da geçen hafta tekrar gördüm.

Almanya'nın en iyi tıp fakülteler arasında en dünyanın

da sayılı sıralamasında olan bir yermiş ya da işte hep konuşulur

işte herkes de onun üzerinden. Reklam yapar işte kreperinin

çalıştığı ya da yönettiği klinik ya da işte alzheimerın çalıştığı

alzheimerın ilk işte patoloji örneklerinin falan müzede olan

olduğu bir yer. Haddi tahsinin de.

Yani yapılan çalışmaların insana değmesinin uzun süre almasından

bahsediyor. Hani enstitülerin ya da yapılan

araştırmaların kalitesinden ziyade?

Benim kişisel olarak daha. Hızlı.

Insana değmek insana yardım etmekle ilgili bir

hassasiyetimin olduğunu fark ettim ve araştırmanın daha uzun

vadeli. Yansımalarının olduğunu.

Hani olabilecek yansımalarını da siz bizden çok daha

akademisiniz. Hani bir insanın ömrüne belki

sığmayacak bir süreç olduğunu ve daha insana yakın olmanın bana

daha hitap ettiğini düşünüyorsun?

O yüzden aileyle çocuklar dolduktan sonra hem araştırma

hem iyi bir knisyen olmak, hem iyi eş, anne baba olmak,

bunların hepsi birlikte yürümeyeceği için tercih yapmak.

Durumunda. Olur, ekin kliniisyenmiş ama

zaten. Öyle anlaşılıyor.

Şehir var mı? 42.

Sen böldüm. O bu kararının bu kararında

belki almanya'nın o yapısının da etkisi yok mu yani?

Hani benim en çok dikkatimi çeken şey hani ben 2 buçuk

yıldır falan burada çalışıyorum. Hani klinikçiysem klinikçisin

araştırmacıysan, araştırmacısın hani ııı çok katılar bu konuda

gibi geliyor bana bazen ve hani o yani ben bir kere örneğin şeye

yani şefimizde eş şeye sahip neredeyse oberarsınız da şey

yapmıştım konuşmuştum. Hani ben araştırma yapmak

istiyorum diye bana şey demişti ama siz demişti klinikte

çalışıyorsunuz demişti bana annem orada.

Bitmemiş şey olmuştum hani? Bozulmuştum baya ama hani haklı

yani sonuç itibariyle kırıkta çalışıyorum.

Gerçekten hasta bakımıyla ilgileniyorum.

Primer olarak bir de eee şeyi de söyleyeceğim.

Ek olarak ömer hani sen de şeyi hissediyor musun?

Bana bazen öyle geliyor da. Yani bazen bazı hastaneler ya da

bazı araştırma endüstrileri o kadar çok araştırmaya fon ve

bütçe ayırıyorlar ya da insan gücü ayırıyorlar ki bazen klinik

ya da hasta bakımı sanki böyle hani.

Aksesuar bir şeymiş gibi kalıyor.

Hani ikinci planda hani gibi hissediyorum ben bazen sen ne

düşünüyorsun 10'a çıkart sorayım sana.

Haklısın yani almanya'da cips ticaretçi uzmanlık eğitiminin

içeriğiyle konuşmak, içeriğiyle ilgili konuşma fırsatımız olursa

bunu da vurgularız dediğin gibi yolaklar zaten.

Yoğun araştırma yapacak kişilerin gidişatları

fakültedeyken zaten belli oluyor ve dediğin gibi hem hiyerarşik

yapıdan hem Almanya demokrasik sisteminden dolayı.

Yani bir şey var mesela bizde türkçesini çevirdiğimiz zaman

mesela. Uzmanlık tezinizi yaparken sizin

bir sorununuz oluyor. Yani bir danışmanınız oluyor ya

da bir süpervizyonu yapan bir iş oluyor.

Almanya'da onda bir terim var, terim, doktor fata yani doktora

babası türkçeye çevirdiğimizde bununla çok geleneksel bir

geçmişi var. Yani tıp fakültesinde öğrenci

iken bir profesöre ulaşıp işte ben sizin yanınızda araştırma

yapmak istiyorum deyip o doktor babanızla öğrenciyken bir

ilişkiye başlayıp. Eğer yolunda giderse bu doktor

baba oğul ilişkisi ya da işte kız ilişkisi çok uzun bir süre.

Destekleniyorsunuz ve o araştırma yollarına girip.

Künisyen. Lik çok yapmadan da.

Ya da az yaparak uzman olabiliyorsunuz.

Psikiyatrist olabiliyorsunuz. Nörolog olabiliyorsunuz, cerrah

olabiliyorsunuz ama odağınız daha çok işte fonlara almak,

yayın yapmak ve. Araştırmalar için.

Hasta. Record mekan hastaları

çalışmalarınıza katmak yoğunluğu oluyor.

Orada da gerçekten tahsinin de gözlemlediği gibi çok büyük bir

şey var. Standart problem var yani.

Psikiyatri uzmanının tanımı almanya'da.

Psikiyatri ve psikoterapi için uzman doktoru olarak

çevrildiğimizde geçiyor ama 10 tane psikiyatri ve psikoterapi

uzman doktorunun. Aldıkları uzmanlık eğitimlerini

yan yana koyduğunuzda kağıt üzerinde her şey standardize

edilmiş olsa da pratikte çok farklı olabiliyor.

Yani benle aynı üniversitenin aynı eğitiminden geçmiş.

Bir arkadaşım hiç acil psikiyatri servisinde çalışmadan

ben de aynı uzmanı alıp uzmanlığı alıp şu anda aynı çok

böyle ünlü olan enstitülerin çok yüksek pozisyonlarında.

Çalışabiliyorlar ya da işte ben hiç bağımlılık servisinde

çalışmadan. Bağımlılıkla ilgili yetkin bir

psikiyatrist olabiliyorum. Kağıt üzerimde bunlar da bence

şeyle ilgili tahsinin de de araştırma ve klinik hizmetin.

Aynı çatı altında olmakla beraber.

O çatının altında birbirinden çok ayrı.

Gitmesiyle ilgili bunlar da. Geleceği baştan çiziliyor gibi

neredeyse değil mi adeta? Peki sen yani psikiyatri

eğitimlerini kıyaslarsan şimdi OO da tabii gündeme geldi, ister

istemez Türkiye ile türkiye'deki ne kadar hakimsin bilmiyorum.

Ne diyorsun? Yani yakın arkadaşlarımdan bir

şey yaptım, uzmanı olanlardan biliyorum.

Farkları belki söyleyebilirim mesela.

Almanya'da bir yıl nöroloji rotasyonu yapmak zorundasınız.

Çocuk ergen psikiyatristi rotasyonu zorunlu değil

türkiye'de benceğim kadarıyla zorunlu.

Onun dışında. Psikoterapi yapmak zorundasınız.

Kağıt üzerinde olsa bile bazen yani ambulans üzerinden poliklin

üzerinden psikoterapi hastası görmek zorundasınız.

Bir de 2.020 den sonra bu yönetmelik değişti.

Tahsinler de biraz konuştuk. Istenenler ya da içerik biraz

daha zorlaştı. Mesela uzman psikiyatrist

olabilmek için grup terapisi yapmış olmamız gerekiyor. 120

saat yani buna benzer. Farklı farklı kalenler var.

Türkiye'deki uzmanlık karnesinin ya da aşağılık karnesinin içinde

olmayan ama türkiye'de olan mesela düzenli rotasyonlar ya da

tuz sisteminden ya da fransa'daki merkezi sisteminden

dolayı bir kadro yok. Hani işte bir kadroya girip 4

yıl orada kalıp. Orada uzmanlığın uzmanlık

eğitimi gereken her şey mümkün mertebe donanımlı bir hale

gelip. Çıkmayabiliyorsunuz ya da işte

siz bakıyor. Köyden çok dem vuruyorsunuz işte

bakırköy'e giren çıkan belirli servisleri geçmiştir işte

belirli yerlerinden bir sürü belirli hocalarla çalışmış yani.

Zaten. Öyle bir standart rozet.

Almanya'da Tahsin de bunu çok iyi ef deneyim diyordur.

Tıp eğitimi yani lisans öncesi tıp eğitimi çok standardı

olmakla beraber ve çok kaliteli olmakla beraber uzman doktor

olduktan sonra yani pratisyen olduktan sonra.

Siz iş gücü olarak sağlık hizmeti içerisinde iş gücü

olarak görünüyorsunuz ve hani uzman adayı eğitim alan bir kişi

olma özelliğini biraz geri planda kalıyor?

Yani sağlık hizmetinin devam etmesini sürdüren.

Işgücü oluyorsunuz, türkiye'de de öldü değil mi?

Türkiye'dekinden biraz daha uzun şeyi be belli ediyorlar.

Yani türkiye'de yine bir asistana ya da uzmanlık

öğrencisine bir şey var. Yine hani böyle bir sevgi yani

işte bir şey öğretelim. Hani bu çocuk bir şey öğrensem

bu ileride uzman olacak falan. Gibi bir şey görüntüyü

kurtarıyorlar aslında türkiye'de de asistanları bir haydi ciddi

bir iş gücü olarak kullanmıyorlar mı?

Sadece skeci de değil bütün alanlarda.

Tabi tabi karnesi de öyle yani. Yapmamız gereken terapiler

asistanlıkta şey baya. Yüklü aslında ama türkiye'de kaç

klinik bunları yerine getiriyor demi?

Biliyor işte BDT den psikiyatri psikoterapiden teorik eğitimleri

alacak işte ondan sonra. Zannedersem tam detayına şu an

hatırlayamam ama işte terapistle beraber hasta izleyecek.

Kendisi şu kadar sayıda süper vizyon olarak hasta takip edecek

falan asistan karnelerimizde bunlar vardı işte.

Herhalde, türkiye'de 2 ya da 3 üniversite bunu akıyla ya

uyguluyordur ya uygulayamıyordur bilmiyorum.

Belki bu işte önemli bir nokta, yani ben.

Köprünün diğer tarafındayken çok idealize ettiğim Avrupa

psikiyatrisi işte Almanya ya da Almanca konuşulan bölgenin

psikiyatristiyle ilgili çok da önemli olduğunu düşünüyorum.

Yani bunu uygulamanın çünkü. Benim 17 18 20 yaşlarda

düşündüğüm bir idealize ettiğim şeyleri şu anda başka genç

arkadaşlar da idealize ediyor olabilir.

Bu benzerlikleri vurgulamak önemli.

Yani işte o asistanlık karnesi burda da var.

Benim şu anda önüme de açtım. Yani her şey aslında tabip

odalarının. Ve eyaletlere bağlı birkaç küçük

farklılık olmakla beraber çok net bir şekilde ve çok katı bir

şekilde. Belirlediği şeyler var.

Hani standartlar? Var.

Ama. Onun adını çizmek istiyorum.

Yani o akademiyle ilgili de benzer bir hissim oluştuğunu 12

yılında hani o standardınıza edilen hani bilimin temel

düşünme şekli, soru sorma şekli ya da araştırma yapma haliyle

pratikteki hal ve işte bir ideal ilgi, bir psikiyatrist

psikoterapist olmak için gerekli olanlarla süreç içerisinde.

Işte uzman olan arkadaşlarım, eş kıdemliler öncekiler daha sonra

gelenlere baktığım zaman hani bir homojenlik yok.

Hani her psikiyatrist. Aynı şeyleri yapmış ve aynı

eğitimleri almış ya da aynı. Klinik becerilere sahip diyemem.

Belki bunu türkiye'de de diyemeyiz.

Belki ben ingiltere'de de diyemeyiz.

Belki bunu amerika'da da diyemeyiz.

Tabi. Ama önemli olduğunu düşünüyorum

çünkü hem gelenler bu göçmenlik sürecinin içerisinde olanlar

uyum sürecinin içerisinde olanlar hem de gelmek isteyenler

bu gerçeği bildiklerinde biraz daha rahatlayabilirler yoksa?

Hani sence bir ideal varmış da biz onun peşinde koşuyormuşuz da

varamıyormuşuz gibi bir his olabilir.

O da yorar insanları yani. Doğru yani ya ya gözünde

büyütecek. Ya da hayal kırıklığı yaşayacak

ve bu böyle gidecek. Evet, aynen.

Bir şey sorabilir miyim? Tahsin sana sen sormadan.

Orada iktisat yapmış olmakla iktisat yapmış olarak orada

olmak arasında nasıl bir şey görüyorsun, fark ya da

benzerlik. Yani şimdiden ekstra ihtisas

yapıyorum. Şu an burada ben ya uzman oldum.

Türkiye'de hacettepe'de bitirdim.

Uzmanlığımı daha sonra buraya taşındığım.

Taşındıktan sonra ııı işte denklikte filan derken en son

ııı tablo odasına işte türkiye'den aldığım asistan

karnesi eğitimleri falan hepsini sundum.

Onlar bana dediler ki örneğin ömer'in o bahsettiği şey

nöroloji eksik yapmışsın dediler.

O yüzden bir yıl nörolojide çalışmak zorundasın dediler

bana. Şimdi hani o şeyimi bekliyorum,

rotasyonumu bekliyorum. Onu yaptıktan sonra işte

uzmanlık sınavı vesaire tekrar uzman olacağım burada.

Anladım ama o şey basitçe denkliği almak benim sorduğum

daha çok içerik. 10'a çıkart şey yapacağım, 10'a çıkart geleceğim

ya beni dikkatimi çeken şu oluyor.

Ya ben ııı belki hacettepe'ye özgüdür.

Bu hani hacettepe'de bizi zorla eğitiyorlardı.

Gerçekten hani sürekli bir şey öğretiyorlardı ama burada bir

şey öğrenmek istiyorsanız öğreniyorsunuz öyle bir fark var

gerçekten. Insanlar size hani bir şey

öğretmek zorunda değil burada ve hani siz öğrenmek zorundasınız.

Burada bir şeyleri siz çünkü hani klinikte hastayla baş başa

kalan sizsiniz. Sizin bir şeyler yapmanız

gerekiyor ya da nöbette tek başınıza kalıyorsunuz.

Tek başınıza kaldığınızda sizin klinik becerileriniz artık

geçerli oluyor. Başka hiçbir şey geçerli

olmuyor. O yüzden hani sizin öğrenmeniz

gerekiyor gibi bir durum oluyor açıkçası.

Eğitim bakımından şöyle. Eee bence eee bu biraz şeye

bağlı ııı çalıştığınız niye çok bağlı diye düşünüyorum.

Ömer o konuda haklı. Bunun bir standardı yok, iyi bir

klinikte çalışıyorsanız iyi bir hastanede çalışıyorsanız.

Çok donanımlı bir hekim olarak donanımlı psikiyatrist olarak

çıkabilirsiniz. Gerçekten klinik anlamda ama.

Daha. Nasıl desem?

Göz önünde olmayan eğitimcisinin daha az olduğu kliniklerden

mezun olduğunuz zaman. Daha tecrübeli ve daha az

bilgiyle de eee mezun olup psikiyatrist olarak hayatınızda

devam edebilirsiniz. Hani bunun bir standardı yok?

Açıkçası bana soracak olursanız temel farklardan biri.

Ama. Eee benim tecrübem en azından

hani eee ben Hacettepe mezunuyum.

Burada da hani iyi bir psikiyatri hastanesinde

çalışıyorum. Eee temel fark olarak size

söyleyebileceğim şey yani hani gerçekten hacettepe'de bizi

zorla eğitiyorlardı? Hani burada bir şeyler öğrenmek

için ekstra çaba sarf etmek zorunda kalıyorum açıkçası.

Ama şeyden memnunum. Bu arada ikinci asistanlığından

memnunum. Daha sorumlulukla daha çok şey

öğrenebilirim. O yüzden daha memnunum yani.

Açıkçası. Ikinci ve üçüncü asistanlık

güzel oluyor Tahsin ibrahim tecrübelidir.

Aynen evet, yalnız şeyin sorusu, timuşin hoca'nın sorusundan yine

devam edelim mi yani gitmeden önce.

Onu da yapmak için en türkiye'de hastalık eğitimi yapmadın.

Sadece meslektaşlardan biliyorum orada şahsen bir eğitim

süreçlerini. Ama.

Ciddi bir kültürel fark var gibi geliyor.

Bana da biraz da düşündüm aslında tahsinlerin davet

ettikten sonra. Bu fark nereden kaynaklanıyor

diye biraz bireysellikle ilgili bir şey gibi geliyor bana.

Almanya'daki bireysellik kültürüyle türkiye'de ki

toplumsallık kültürüyle bağdaştırdım biraz.

Yani türkiye'de tıp fakültesindeyken bile.

Işte bir staja gittiğimizde abiler ablalar vardır, işte

intern olduğunuzda o uzmanlar vardır, onları da abiler

ablalardır ve de hocalar vardır işte bir şey var.

Sürekli hani o kültürün. Sonradan gelen nesille ilişkisi.

Yani görüme kollama anlamında mı patronaj anlamında mı?

Bence koruma, kollama anlamında ve.

Sonradan gelen neslin önden giden nesile olan saygısı ve

ilgisiyle değil yeni bir şey. Yani çok basit şeyler var işte

kültürel bağlamda. Almanya'da bilirse aslında hani

burada. Ya yani mesela işte timuçin

hocam diyorum, ben işte timuçin bey demiyorum ya da oral bey

demiyorum. Türkçe konuştuğum zaman ama

burada işte. Her olası denir mesela.

Yani o muhabbet belirli bir şeye gelene kadar.

Kişiyi şey edersiniz, siz dersiniz sürekli.

Ama bugün mesafe oluşturan birisiniz.

Türkiye'deki türkçedeki bir saygı imrenmeden olan bir hocam.

Siz bunu biraz farklı olduğunu düşünüyorum ve Tahsin bir şey

çok önemli. Türk fakültesinden mezun olup da

probasyon denilen şeyi alınca yani tıp hizmeti verme yetkisine

alınca o bireyselliğin de vurgusuyla.

Zaten gerekli olan şeyi sen biliyorsun işte böyle bir karne

var tabi odasının açıkladı. O listeye alacaksın ve yapman

gerekenleri sayıda yapacaksın. Hani peşinde koşacaksın.

OO kalem kalem yapılması gereken şeylerin ama ben de çok.

Imrendiğim saygı duyduğum. Esinlendim hocalarla zamanı

düşündüm de öğrenciyken söyle hocayı anlayayım burda söyle.

Onlardan seçmende muhtemelen etkisi de olmuştur.

Herhalde mağazada kendi çapımızdasın, ne bileyim şeyleri

yapıyorduk, toplantıları yapıyorduk falan yani.

O kültürel fark bence çok büyük bir etki yapıyor yani.

Ben mesela şimdi bulunduğum pozisyon.

Dolayı her gördüğüm asistana her gördüğü vakayla ilgili ya da

ilişkili olduğum vakayla ilgili bir içerik varsa bir fırsat

varsa bir şey göstermeye, bir tecrübe aktarmaya çalışıyorum ve

bu tamamen hani refleks olarak yaptığım bir şey.

O kültürden geldiğim için hani birçok benimle aynı pozisyonda

olan kişi kendi servislerinde çalışan asistanların.

Yanlış tedavilerinden tutun, eksik tedavilerine kadar hiçbir

geri bildirim vermeden 6 ay bir yıl yanlarında çalışıp geçip

gidebiliyor. Yani orada hiçbir işte eğitim

veren, eğitim alan, teması olmadan bir servisten ya da bir

bölümden geçip o süreci arkada bırakabiliyorsunuz.

O da içinde bulunduğunuz klinik ve işte eğitime gönül verenlerin

orada olup olmaması ile ilgili ya da sağlık hizmetini sadece

işleyen bir çark olarak görmek ya da işte bunun.

Eğitim süreci olduğunu. Farkında olmak ya da olmamakla

ilgili gibi geliyor. Burada tabii süleyda analım

süheyla ünal. Psikiyatri derneğinin

kurucularından benimle birlikte şile yolcularından pound

kurucularından. Çok emeği var bu işlerin içinde.

Ve öğrencilerine, asistanlarına ilham olmak gibi çok hoş bir

mentor tarafı da var tabii ki. Şey, kendini çok hani var ve bu

yollara başlarken de. Beni tavsiye eden hocalarımdan

ben de tekrar anmış ve teşekkür etmiş olayım.

Dersler Türkçe yakın zamanda çevrilen bu punkzepin efektif

nörobilim kitabını çevirdi. Evet, tuvala gibi bende vardı,

daha bakmadım. Çok çok çalışkan bir arkadaşımız

kesinlikle. Ben şeyi sorayım.

Peki eee. Bir doktorun almanya'ya

gelebilmesi için ve geldikten sonra yapması gereken şeyler de

var. Aslında ömer abi onu da bir

konuşalım çünkü o da önemli bir süreç bence.

Şöyle ki, hani almanya'da denkliye başvurabilmek için

minimum b 2 düzeyinde Almanca biliyor olmanız gerekiyor ki

psikiyatri için çoğu zaman bu yetersiz kalıyor.

Minimum c bir düzeyinde Almanca biliyor olmanız gerekiyor.

Psikiyatri için genelde. Eee bu şeyi aldıktan sonra

sertifikanızı aldıktan sonra işte belgelerinize ııı

istediğiniz eyaletin daha doğrusu şu an istediğiniz

eyaleti yollayamıyorsunuz. Hala bildiğim kadarıyla bir

eyalet dışında. Ya almanya'da yaşıyor olmak

gerekiyor. Ya eşinizin orada çalışıyor

olması gerekiyor. Eee ya da bir iş bulmak

gerekiyor. Anca öyle başvurabiliyorsunuz

denkliye öyle şartlar var. Eee eyaletin hükümetine

gönderiyorsunuz. Aslında bütün belgelerinizi,

belgeleri hükümet değerlendiriyor bakıyor.

Tamam derse, önce size bir şey sınavı dil sınavı fahiş prim

prefınk denilen bir sınavı var. Tıbbi uzmanlık sınavı diye

sınavı gibi bir şey diye çevirebiliriz.

Herhâlde ya da profesyonelce test gibi bir şey yani aslında

orada yapılan şey yani geçen hafta ama Muzaffer hoca'nın

bahsettiği hani bu pratik sınav gibi aslında hani bir simülasyon

oluyor, orada hastayla nasıl konuşuyorsunuz?

Konuştuktan sonra bunu bir mektuba ya da dökümtasyona nasıl

geçiriyorsunuz? Ayrıca yani bunu bir doktora

aktarmanız gerekirse bir meslektaşınıza aktarmanız

gerekirse onunla nasıl konuşuyorsunuz diye

değerlendiriliyor. Bu öyle bir sınav.

Eee, bunun dışında ya bu sınavı geçerseniz aslında size geçici

bir tıp lisansı veriliyor. Eee genel 2 senelik sunuyor.

Eee çalışma izni berüz serlamis diye geçiyor.

Bu 2 senelik geçici bir tıp lisansı alıyorsunuz.

Aslında bu tıp lisansı sizin. Süresiz olarak orada kalmanızı

sağlamıyor. Ayrıca o tıbbi sansıyla yani o

geçici tıbbi lisansıyla berus sellemesi ile sadece.

Bir süpervizörün altında çalışabileceğiniz anlamına

geliyor. Öyle bir şart var.

Eee bu sınavı geçtikten sonra işte bu sertifikayı ayşe'yi

aldınız. Geçici tıp lisansını aldınız.

Daha sonra denklik tam denklik almak istiyorsunuz.

Burada siz 2 seçenek sunuyorlar. Diyorlar ki bize üniversitenin

verdiği eğitimin kuru kulumlarını yolla çevresine biz

bakalım değerlendirelim ve diyelim kendisi şu eksik ya da

bu tamam. 10'a çıkart göre sana onay verelim ya da ikinci

seçenek olarak diyorlar ki bir bilgi sınavına gir.

Bu bilgi sınavı aslında. Tıp fakültesi öğrencilerin

altıncı sınıfın sonunda sanırım girdiği bir sözlüğü bitirme

sınavı gibi cerrahiyi dahiliye ve seçmeli bir dersten

girdikleri bir sınav gibi bir şey sözlü sınav gibi bir şey.

Eee yani. Bu şeylerin hepsi yani en çok

eleştirdiğim nokta postayla yürüyor.

Postayla yürüdüğü için de. Karşınızda bazen muhatapım var,

hani duvar mı var anlayamıyorsunuz.

Bürokrasiyle çok fazla. Eğer karşılaşıyorsunuz.

Benim örneğin. Bu sürecim yaklaşık hani 2 yıl

filan sürdü. Hani ben belgeleri yolladıktan

sonra filan ben türkiye'deyken başvurma şansı bulmuştum.

Çünkü buradaki hastanem ben türkiye'deyken bana bir iş

teklifi sunulmuştu. Ben o iş teklifini

gösterebilirek şey yapmıştım. Hani denklik başvurusu

yapabilmiştim? Eşimin örneğin şeyi yoktu,

herhangi bir iş kabulü falan yoktu.

O buraya geldiğinde örneğin bir buçuk yıl kadar işsiz kaldı,

hani çalışamadı. Bu süreç nedeniyle denklik

sürecine deniliyor. Bu kısımda tıp denkliği yani onu

söyleyeceğim size. Daha sonrasında da işte hani

uzmanlarınız varsa uzmanlık denkliğiniz filan oluyor.

Bildiğim kadarıyla. Hükümet hani yeni bir reform

yapmaya çalışıyor, işte bu sınavların hepsinin merkezi hale

getirip ingiltere'deki gibi direkt olarak hani parayı

yatırıyorsunuz işte sınav merkezi var.

Orada sınava giriyorsunuz ve denkliğinizi o şekilde

alıyorsunuz gibi bir sisteme getirmek istiyor.

Çünkü açık çok fazla. Eee gibi bir durum var.

Hani bu tüm denklik süreci ııı ben sana şeyi sorayım hemen

hani. Geldik diyelim ki hani bu

süreçleri geçtik. Psikiyatride doktor olarak iş

bulmak sence kolay mı? Anayla psikiyatri iş bulmak

kolay çünkü tıp mezunları arasında psikiyatriyi

isteyenlerin oranı az. Bu açıktan dolayı tıp fakültesi

mezunu olan ve. Ben. 40 sene ekim olarak

çalışmak. Şimdi sen solla çoğu kişi birçok

klinikte iş bulabilir. Üniversitesi hastanelerinde ve

araştırma alanında ün yapmış büyük hastanelerde hiç bulmak

zor. Çünkü psikiyatrist olmak

isteyenlerde o ünlü hastanelerin psikiyatri önlerine girmeye

çalıştığı için. Ve tus gibi herhangi bir sınav

da olmadığı için herhangi bir kontenjan falan da olmadığı için

buradaki asistanlık eğitimi ne başlama süreci bir iş başvurusu

yapmak yani psikiyatri bölümünün bölümü başkanı var.

O kişiye işte yazıyorsunuz. Diyordum ki ben psikiyatri

eğitimi almak istiyorum. Sizin yanınızda o bir patron

gibi başvurduğunuz bir çetin sorumlusu gibi sizle iş

görüşmesi yapıyor. Tabii ki bunların kurum

içerisinde farklı personelle ilgilenen bölümünden şeyler de

oluyor bu görüşmelerde ama temel olarak Bölüm Başkanı tamam, siz

burada sandığınızı yapabilirsiniz derse.

O pozisyona girmiş oluyorsunuz ve orada aslandığınızı

bitirebiliyorsunuz. Ama prefar hastaneler dediğimiz

hastanelerde psikiyatrist olarak ya da psikiyatri asistanı olarak

iş bulmak zor bir şey değil. Burada da senin vurguladığın

gibi dil becerisi önemli. Ama yine gerçek.

Duruma baktığımızdan çin'de bulunduğum klinikte dahil olmak

üzere dil becerileri, psikiyatrist, psikiyatrist

standardığını yapmaya yeterli olmayan hatta hekim olanak

çalışmak için bile yeterli olmayan ama açıktan dolayı

çalışabilen insanlar var herhalde zaten böyle 111 buçuk

yıllık bu çalışma 2 yıllık süreçte süpervizyon altında

çalışıldığı için. Iıı yani o bir şey gibi oluyor.

Yurt dışından gelmiş bir doktorun almanya'daki sağlık

sistemine. Uyum süreci gibi oluyor hem de

dil becerilerini geliştirme süreci oluyor.

Yani aynı değil mi bu? Yani Tahsin gibi çok iyi bir

yerden eğitim almış ve uzman olarak gelen bir kişi de aynı

süreçte geçiyor. Oyun süreci anlamında işte

bambaşka bir yerden belki o kadar kaliteli bir eğitim

almamış ama buraya gelmiş birisi de benzer bir süreçten geçiyor.

12 yıl sonra zaten biraz. Nasıl diyeyim?

Kuru elma yaş elmadan ayrılıyor gibi bir şey oluyor yani hani

belirli o uyum sözü geliştikten sonra kişiler işte hangi

becerilerle var, hangi birikimle geldikleri daha.

Görünür hale. Burada bir müzik molası

vereceğiz. Bugünkü müzik parçası olarak

Harran odadan birdhouse'u dinleyeceğiz.

Daha sonrasında tekrar birlikteyiz.

Müzik arasından sonra tekrar birlikteyiz sözü timuçin hocayı

bırakayım. Bir soru soracaktım.

Aslında tabii ikinize de sorulacak soruyorum uzaktaya da

sormuştum. Dil meselesi yaptığınız işi

yaparken ne kadar önemli, hayatınızda nasıl

hissediyorsunuz kendinizi? Çünkü tatil sana Almanca,

ingilizce ve Türkçe biliyorsun bilmiyorum başka dilde biliyor

musun ömer sende? Seçebilir.

Isveçli bir parça ömer sen de bütün bunları artı belki biraz

Fransızca mı biliyorsun? Bunlar ya da.

Ingilizce, Fransızca, Almanca ve Türkçe.

Nasıl geliyor size? Yani almanca'ya da ingilizce ya

da Fransızca hasta ya da ismet caz'ta bakmaz.

Sistemi başvurmak ister misin? Olur yani benim açımdan en başta

çok korkutucu hani ben özellikle hastalarla konuşmayı başladığım

zaman çok şey oluyordum, geriliyordum işte çok

heyecanlanıyordum filan. Hani hayatımda hiç yaşamadığım

bir şeydi bu açıkçası. Yani ilk hastamı muayene ederken

falan yaşamadım. Bir gerilim ve korkuydu

açıkçası. Hani sanki yanlış bir şey

söyleyeceğim, karşıdakine karşıdakine yani.

Ne bileyim yanlış bir tavsiyede bulunacağım.

Hatalı bir şey söyleyecekmiş. Anlayamayacağım değil de o beni

anlayamayacağım gibi yani öyle. Anlamakla ilgili aslında bir

sorunum yoktu. Hani sanki derdimi

anlatamayacağım gibi geliyordu bana en baştan itibaren ama

zaman içerisinde yani 2 buçuk sene oldu.

Benim aşağı yukarı belli bir süre sonra şeye.

Aklınızda bir klinik görüşme formatı oluyor.

Yani her ne kadar bunu desteklemesende bir

yapılandırılmış görüşme gibi bir şey oluyor artık.

Belli bir süresini değil de ve her yerde o öyle.

Oluyor, evet, türkçede de öyleydi.

Benim için belli bir süre sonra artık hani 10'a çıkart

alıştığınız için hem aktarmanız daha kolay olabiliyor açıkçası.

Bir de ya benim eee. Psikiyatri ile ilgili pozitif

bulduğum yönlerden biri de o büyük ihtimalle hani genel bir

hastanede dahiliye cerrahi gibi branşta çalışsaydım belki.

Psikiyatri kadar olumlu etkisi olmayabilir diye düşünüyorum.

Hastalarla hani gündelik sohbetler yapıyorsunuz.

Yaptığınız sohbetler aslında. Yani konuşmalar sizin kendi dil

gelişiminize de katkıda bulunuyor diye düşünüyorum.

Hani günlük hayattaki dil becerilerinizi geliştiriyor diye

de düşünüyorum. O yüzden hani psikiyatrimin

avantajlarından biri olarak düşünüyorum ben her zaman.

Ibrahim, geçen hafta Muzaffer hoca'yı sormuştu, hani korkutucu

mu diye? Hani başka bir dilde psikiyatri

pratiği uygulamak diye bana en. Başta korkutucu demiştim zaten

kendim için, yani 10'a çıkart emek harcamayacağım.

O yüzden gitmeyeceğim gibi ama. Bana en başta korkutucu

geliyordu ama şu an öyle olduğunu düşünmüyorum açıkçası.

Kendimi daha rahat hissediyorum. Belki o yüzdendir ııı

bilmiyorum. Ömer nedir?

Ben ibrahim, geçen söylediği şeye bağlantılı olarak bir şey

söyleyeyim, sonra yabancı dil de psikiyatrist olarak çalışmak

nasıl 10'a çıkart cevap vereyim, ibrahim şey demişti.

Yani uyum sürecine harcanacak e mac.

Türkiye'de kalıp başka bir şeye verilirse.

Sonuçta ya da süreçte ortaya çıkan şeyler daha verimli

olabilir diye ııı kesinlikle haklı.

Yani orada en azından ilk 2 yılda 5 yıl arasında çok başka

bir şeye emek veriyorsunuz. Hani halihazırda varmış

olduğunuz seviyenin. Altına inip.

Bir süre emek verip tekrar olduğunuz seviyeye gelip aslında

ben zaten 5 yıl önce de bu kadar biliyordum.

Ben bu seviyedeyimi gösteririm. Geçen zaman becerilere sahiptim

ama dilim dönmüyordu. Menekşe'yi diyorum, Muzaffer

hoca da söyledi bana soranlar farklı platformlarda hep şey

diyorum önce. Buraya geleceksiniz işte burada

3 yaşında olacağız. 30 yaşına da gelseniz, 40 yaşına da gelseniz

asistan olarak da gelseniz. Uzman olarak da gelseniz sonra 5

yaşında olacaksınız. Sonra 10 yaşında bu olacaksınız.

Sonra 15 yaşında olacaksınız bunu da derken.

Satın ya da anlatmak istediğim şey gerçekten dilin içerisinde

büyüyor insan. Tabii ben kendini ifade etme

becerileri işte bir dili öğrendiğinizde ingilizce için de

hepimizin belki yaşadığı şeydir, ilk yurt dışına çıktığınızda

işte ingilizce kullanarak herhangi bir yerde seyahat

ettiğinizde işte basit bir yerde bir şey alırken bile ben aslında

işte belli bir yaşa gelmiş. Belli bir eğitim almış bir

adamken şimdi işte şuradan dondurma alırken çocuk gibi.

Belim dönüyor değil miydi abi? Zaten bu burada o yabancı dili

öğrenirken de çocukların kullandığı kitaplarla

başlıyorsun. Zaten bu böyle oluyor tabi ki.

Bunu bu bu çok önemli, yani buna hazır olmak ve bunun farkında

olmak. Hem sistemin sizi doktor olarak

işe alan sistemin bunun farkında olması lazım ki o süreçte sizi

destekleyebilsin. Uyum süreciniz ve hayli hazırda

getirdiğiniz becerileri seviyesine hazır ulaşabilir hem

de kişinin kendi zorlanmasını biraz daha kolaylaştırmak.

Hani bu bir süreç bu sürecin içerisinde dil becerileriyle

beraber ben de. Olmuş olduğum yere tekrar

büyüyeceğim gibi bir. Yaklaşım bence.

Süreci kolaylaştırabilir gibi geliyor.

Dendi almanya'da psikiyatrist yani almanya'da kristal olarak

çalışmaya karar verdiğim zaman yüksek lisanslarım bittiğinde.

Önce nöroloji yapayım dedim. Yani nöroloji yılını bitireyim.

Psikiyatri kadar. Dil becerilerinin belki çok.

Ön planda olmadı ya da gerekli olmadığı bir alanı yapayım.

Zaten onu yapmam lazım. O bir yıl nöroloji rotasyonunu

yapmam lazım. O süreçte dili becerilerimi

geliştireyim. Sonra psikiyatriye gideyim.

Hani psikiyatrist olarak ya da yabancı bir dilde.

Sonradan öğrendiniz, ben 28 yaşında geldim almanya'ya.

Sonradan öğrendiğiniz bir dilde. Psikiyatri yetecek kadar dil

becerileri geliştirmek. Ben ben de biraz imtina ettim.

Yani o kadar dil becerilerim gelişebilir mi diye.

Ama sonra bu max blank'la rog maksi bilgiler

üniversitesi'ndeki o programı dördü.

Şey diye düşünmüştüm. Hani yüksek lisans, daha sonra

ben klinidim işte siz dediniz diyor.

Benim içimde klini senlik var. Ben kliniğe geçirdim dedikten 23

ay sonra nörolojide başladım ben asistanlık yapmaya, sonra o

programı gördüm ve dayanamadım da başvurdum programa.

Sonra bir şey oldu. Araştırma ve üniversite eğitim

süreci oldu. Bu orada da zaten psikiyatriye

başlamak zorun durumundaydı. Şey akreditif almadı.

Hani dil ya da idealize ettim. Gerekli dil becerisine sorup

sorgulayacak halim kalmadan direkt seyahatin içinde buldum

acil serviste. Dedenize düşmeden yüzme

öğrenilmiyor tabi o. Yüzden dil becerileri kendi

içerisinde türümün zorlanmaları. Bu şekilde herkesin

yaşayabileceği yaşanarak şu anda ben de.

Yani tahsinden zaman olarak biraz daha tecrübeli olduğumu

düşünürsek Almanya için. Dilim benim için bir engel

olmadığını artık hissediyorum. Bunu da yaklaşık 45 seneden beri

hissediyorum. Hala arma.

Yazı ve dokümantasyon işlemlerinde.

Dikkatli olmazsam da günlük hayatın hızıyla işler yaparsam.

Bir alman doktorun ya da benim pozisyonumda bir kişinin

yapmayacağı. Dikkatsizlik ya da işte hızlı

yazmadan dolayı hatalarım oldu. Yani artık.

Onlarla ilgili de almanya'da şey problemi var ben onları.

Pratikte kullanmak istiyorum ama bu veri güvenliği meselesi

almanya'da bir şey gibi. Elbet evet yani cidden öyleydi

de ben dilin düzeltilmesi kısmını işte.

Bu hala hazırda olan teknik destekleri kullanmak klinik

sistemler içerisinde mümkün değil aslında.

Güvenliği çok. Tabu bir mesele bu veri

güvenliği çok da titiz davranılan bir alan.

Kliniklerde kullanılmaya. Medikal producticti hani tıbbi

bir ürün olarak izin almış şeylerin olması lazım.

Onlar da daha henüz geliştirilmedi.

Geliştirenler de geliştirimler de çok pahalı.

Ama yani bunu şunun için söyledim işte. 10 yıldan 12

yıldan sonra bizde kendinizi. Benim eşim önümde alman ve

günlük hayatımda Almanca çok geçiyor.

Şey normal ve kabul edilecek bir normalcık yani erişkin yaşta

öğrendiğiniz bir yabancı dili ana dilinizdeki dil

becerilerinizin seviyesine değerlenirsek kadar

öğrenemeyeceksiniz. Yani bu beklenti içine girmeye

de gerek yok ama iyi bir psikiyatrist olarak iyi bir

psikoterapist olarak çalışmak için de o seviyede dil

becerisine ihtiyacınız da. Top 2 yok tabi akıskalı hiç

dinlemediniz mi? Anlaşkına konuşurken?

Dimi yani. Eee, ben de şey diyecektim.

Ömer'in ııı bir avantajı da evde 2 çocuk artı eşiyle Almanca

konuşuyor genelde. O yüzden o da ekstra bir katkı

sağlıyor olabilir diye söyleyecektim.

Bazen şey zor olabiliyor. Belirli bir zamanı geçtikten

sonra işte bu 3 yıl olur. 5 yıl olur. 3 işten kişiye farklı ama

evden içeriye kapıdan içeriye girip tamam.

Ben artık Türkçe konuşacağım bir.

Uzaysal alana giriyorum ve ailem çocuklarım var o yani bazen dedi

ya Tahsin ingilizce, Almanca Türkçe hepsi birbirine giriyor

diye. Hani orada bir şey gerekiyor.

Bilinçli farkındalık yani ben artık şu anda Türkçe konuşmam.

Evet ya da Türkçe konuşmak istiyorum.

Çok otomatikleşmiş olabiliyor bazen.

Yani biz kendimiz Türkçe başlayıp 4 cümleden sonra çocuk

Almanca bir şey söylüyor, Almanca devam ediyoruz işte OO.

Diller arası geçişkenlik bazen fark etmeden buluyor.

Öyle de bir isyan var. Evde daha çok Türkçe konuşalım

diyor. Onu ben annemle yaşıyorum.

Tahsin belki dalga geçeceklerini ama bizimkiler zıl zılca ve

Kürtçe konuşuyor. Ben ben aynı şeyi sana soru

olarak soracaktım, ibrahim sen nasıl yaşıyorsun türkiye'nin

içinde bunu diye. Şimdi ben annemle asla Türkçe

konuşamıyorum. Türkçe biliyor, sonra öğrendi.

Bazen tıbbi şeyleri şimdi zazacan'ın tıbbi bir

terminolojisi olmadığı için o zaman türkçe'ye geçmem

gerekiyor. Zazacayı mesela Türkçe

konuştuğumda o kadar yapay ve rahatsız hissediyorum ki.

Peki? Hastalarla konuşurken yani şimdi

muşta çalıştın mecburiz, yaptın bulanıkta.

Has hastalarla muşta da hakikaten zaza ve Kürtçe konuşan

yani bu kırmancı şeyi. Lehçesiyle konuşan insanlar

vardı. Onlarla konuşurken sorun

olmuyordu. Yani hani tanıdık olmadıkları

için Kürtçe konuşuyordum ama orada da şöyle bir sorun

yaşıyordum hocam. Muhtemelen dillerin hani halkın

kendi arasında konuştuğu şey dağarcı dağarcığına işte

psikiyatrik şeyler psikiyatrik. Rahatsızlık ya da sıkıntılar

girmemiş oluyor. Şöyle takip edildiğini düşünen

şizofren hastası da Kürtçe olarak sıkıntı yaşıyorum diye

anlatıyor. Gece uyuyamayan hasta da

sıkıntıya yaşıyorum diye. Aslında ama onun için Kürtçe

konuşması gerekmiyor. Türkçede de aynı şey oluyor ya

yani o dili ne kadar? Yani içinde bulunduğun dile

derdini ne kadar anlattığına da çok alakalı bir şey öyle değil

mi? Yani yine ömer'in dediği yere

gelelim, çok da idealize etmemek lazım.

O anlamda belki bunun. Şey kısmı ııı gerçi doğru ama

ankara'dan muşa gidince şimdi hacettepe'ye gelen hastalar

hatta hastaları bazen düzeltiyoruz.

Hasta diyor ki anksiyeten var. Biz diyoruz ki bir dakika

anksiyete dediğin ne yaşıyorsun onu anlat bize diye

düzelttiğimiz oluyor. Muşta en çok yaşadığın dille

ilgili yaşadığın problem hep daha çok detay istemendi ve

detaya. Dilin sözlükle harcı mı

yetmemesiydi gibi yani onlar tarafından yetmemesi.

Ya da daha ilginç bir şey şimdi geldi aklıma mesela anksiyetin

bedensel belirtilerini anlatmaya daha şey yatkın tabi bilmiyorum

belki tahsinle şeydi. Onun oradaki Türkler için

yaşıyorlar mı bilmiyorum ama. Iıı yani anksiyetenin o daha

subjektif ııı yönlerindense hakikaten bedensel çarpıntı,

terleme hallerini daha çok anlatmaya meyilli.

Oluyorlar. Böyle.

Bende söylediği şeyler çok önemli.

Hem Tahsin hemen yani Tahsin. Zaten öyle bir politikte

çalışıyor. Yani kanka'nın adı kültürler

arası ya da trans kültürel politik yani çalıştığı

üniversite hastanesi'nin öyle bir şeyi var.

Ne deniyor türkçe'de? Bölümü var.

O bölümde zaten bir sürü göçmen kökenli insan biliyor Yasin de

yaşamıştır. Bazen hastalara ya da vakalara

işte dil becerilerinden dolayı biz çağırılıyoruz işte Türkçe

konuşan birisi var, anlamıyoruz ya da anlaşamıyoruz.

Yardım eder misiniz diye. Oradaki tecrübeli Hristiyan

nerede dahil olmak üzere. Durumu çok farklı

değerlendirebiliyorlar işte tansinin oraya gittiği zaman ya

da benim oraya gittiğimde hemen 2 dakikanın içerisinde

şivesinden. Büyük ihtimalle nereden

geldiğini türkçe'nin neresinde doğup büyüdüğünü tüm kültürel.

Kişisel haritasını 2 dakika içerisinde kafamızda

şekillendirebilirken almanya'da olmuş büyümüş ve bunların

hiçbirine bu kültürel dile gelmeyen ama bizim çok kısa

sürede edinebildiğimiz bilgiye sahip olmayan bir kişi, vakayı

tamamen başka bir tanrıyla da tedaviyi yönlendirebiliyor.

Mesela çok yakın zamanda bir örnek oldu.

Bir hasta babam beni çağırıyor diyor.

Babası vefat etmiş ar depresyonu var ve babam beni çağırıyor

diyor ve alman arkadaşlar bunun akustik harrisasyon olarak

yorumlama yapılıyor mesela ama adam şey diyor.

Yani işte benim çökünlüğüm çok ileri derecede ve ben ölmek

istiyorum ya da işte bak beni çağırıyor ben mezara gideceğim

yani diyor ve bu çok dramatik bir gidişata sebep olabilir

yani. Daha düşüncesi ya da işte pasif

intihar düşüncesi olan bir vakayı tamamen işte TLC olmayan

bir vaka ya da sadece izole hallüsünasyonu olan bir vaka

gibi değerlendirilebilir. Bence bu da almanya'nın.

Değil dünyada çoğu ilk başta söylediğimiz yere bağlarsak,

dünyadaki hareketliliğin işte politik, sosyal tüm bu konularla

bağdaşan içeriğin bir gerçeği olarak bizim psikiyatrinin

uzmanları olarak daha ibrahim'in dediği kişinin de ağarcığını

kültürel ve dilsel dağarcığına temas edebilecek seviyede.

Tanımızı değerlendirmemizi ve tedavimizi ulaştırabilmemiz

lazım yani. Işte zaza konuşan teyzem.

Dünyada çip siyasetteki birindeki gelişmelerin ee

paralelinde ve hızında kendi dil ağacağını değiştirmeyecek.

Bizim görevimiz o başka bir hocayı, başka bir hocamızı

anlayayım. Pediatriste motorlu insan

özleyen şey derdi bize. Siz burada hepsini görüyorsunuz

işte anlatıyoruz. Öğreniyorsunuz.

Bir sürü bilimsel içerikten bahsediyoruz ama.

Mehmet amcanın. Yanına gittiğinizde işte zorlu

hizmette Mehmet amcamın derdine derman olabildiğiniz kadar

doktorsunuz. Hani ve bizim bilimsel bir

birikimimiz içeriğimiz. Burada konuştuğumuz bu kompleks

içerik Mehmet amcayı ilgilendirmiyor.

Mehmet amcanın derdi ve biz 10'a çıkart ne kadar derman

olabiliriz ile ilgili ben de yurt dışında psikiyatrist olmayı

biraz onunla bana taştırıyorum. Yani bazen.

Işte kendimin göçmen bir hikayesinin olmasının tedavi

edici bir etkisi olabiliyor ya da rahatlatıcı bir etkisi

olabiliyor. Doğru da tabi çok önemli bir şey

daha var. Dünyada dediğin yere gidiyor ve

olması gereken bu. Ama bir yandan da zamanlar

daraldı akış hızlandı, insanlar azaldı ve psikiyatrinin dünyaya

ve insana bakış tarzı da. Konfeksiyon hale geldi.

Dolayısıyla hakikaten karşısına geçip bir takım check listlerle

konuştuğun zaman bir takım şablon soruları sorduğun zaman

çok kolaylıkla işitsel varsa ne olabilecek olan şeyin aslında

çok daha derin var oluşsal bir anlamı olduğunu görüyorsun.

Dolayısıyla bu ne anlama geliyor?

Senin için ne ifade ediyor? Ibrahim çok güzel söyledi, daha

çok konuşturmaya çalışıyordum ki.

Daha çok anlayabileyim. Anlamayı maalesef kaybedip

adlandırmaya hapsolduğumuz bir yere geldik ki.

Zaten biraz podcast yapıyor olmamız da bununla ilgili

başından itibaren bir anlam arayışındayız psikiyatride.

Ben bir soru daha sorayım mı, vaktiniz var mı?

Daha önce ömer faruk'la telefonla konuşmuştuk.

Tahsinle de zaten hep konuşuyoruz.

Yani buradan türkiye'den merak ettiğim bir diğer hususta

akademideki çalışmalar. Yani yine ikinize de soracağım.

Türkiye'yi belki biraz aşinasınızdır.

Ömer Faruk senin çok bilmiyorum ama türkiye'deki

psikiyatristlerin meşgul olduğu konular metodoloji de dahil.

Iıı almanya'dan bir farklılık gösteriyor mu?

Yani almanya'da şu konular daha çok çalışılıyor ve dert ediliyor

akademik anlamda ya da şu metodolojiyle daha çok

yapıyorlar gibi bir şeyiniz var mı?

Ön. Ben burada belki şöyle cevap

vereyim, yani ben biyolojik psikiyatrinin çok yoğun olduğu

biyolojik psikiyatri araştırmalarının işte bölüm

başkanlarından ve içinden geçtiğim enstitülerin,

hocalarının, kariyerlerinin yatkınlıklarından dolayı.

Bir akademik. Çevrede bulundum.

Bir de şu anda daha da moda olmuş hale gelen işte yapay

zekanın bu makine öğrenme ve pratiktif psikiyatrinin hocamla

beraber. Daha çok bu alanlardaki

araştırmalar. Etrafımda ya da geçtiğim

yerlerde yoğundu ama bu da biraz.

Enstitülerin ya da işte üniversite kliniklerinin şeyiyle

ilgili, yani oradaki. Gidişatı belirleyen bir

değiştirilir. Araştırmalardaki başarılı

akademisyenlerin yönlendirmesiyle ilgili.

Çünkü tamamen fonla ilgili şeyler.

Yani benim bölüm başkanım biyolojik psikiyatriye ağırlık

veriyorsa ve biyolojik psikiyatri araştırmaları için

fonlar alabiliyorsa orada biyolojik psikiyatri ilerliyor.

Ama başka bir klinikte daha. Fenomolojik araştırmalar için

fon bulan ve bu konuda çok yetkin birisi varsa onun olduğu

yerde o da. Konu olabiliyor ya da işte çok

detaylı ve çözünürlüğü yüksek olan bir mr almak için birçok

ekip çalışıp fon başvurusu yapıp onu alıyorsa orada bir sürü MR

çalışması yapılması bir sonraki 10 yılda kaçınılmaz.

Yani biraz şeyle ilgili akademisyenlerin.

Kendi alanlarını ne kadar ön plana çıkardıklarıyla ilgili

yani? Yani ülke genelinde değil de

akademisyenler biraz bu işin gidişatını bekliyorlar.

Ben metodolojik olarak farklılıklar olduğunu

söyleyeyim. Ben de ek olarak ömer.

Yani şöyle. Türkiye'de çalışmalar

retrospektif yapılıyor biliyorsunuz.

Biraz. Dosya taranıyor genelde.

Eee, almanya'da durum biraz daha farklı çünkü büyük ihtimalle

şöyle bir şey var ııı insanların hani.

Eee, zamanla ilgili bir kaygısı yok gibi geliyor bana bir o var

yani ııı orada zaten ya da o orada olmasa bile fonu alıp

başka bir yere de gidebilir. Başka bir kliniğe başka bir

üniversiteye de gidebilir. Öyle bir seçenek de var yani

çalışmasını orada da devam edebilir gibi bir seçenek söz

konusu. Çünkü o yüzden prospektif

çalışmalar daha fazla görüyorum ben açıkçası.

E bir metodolojik farklılık olarak bir de yani araştırma

dediğiniz şey para yani sonuç itibariyle hani para olmadığı

zaman sonuç olarak araştırmayı da kısıtlı yapabiliyorsunuz.

Türkiye'de bu öyle yani hani para yok bu para olmadığı için

de araştırmalar daha kısıtlı konular, daha kısıtlı ya da

bakılacaksa şeyler, prospektif çalışma yapılacaksa da daha önce

test edilmiş protezler üzerinden genelde yürüyen çalışmalar

oluyor işte. Ne bileyim işte şizofren de şu

moleküle bakalım bu molekü. Bakalım gibi oluyor ama hani hmm

şeyde almanya'da biraz daha farklı.

Eee yani. Benim eee.

En çok şaşırdığım şey örneğin yap ben ııı bizim hastanenin

yıllık raporlarını ııı işte bize maille filan yolluyorlar.

Eee, geçen işte aralık ayında yollamışlardı.

Baktım bizim hastaneye sadece araştırma için neredeyse

25.000.000 € fon almış yani 25.000.000 € ile hani.

Çalışıp alabilirsin mesela orta şey bir forvet sonuç alabilirsin

ama Tahsin şöyle bir şey de yok mu?

Hani maddi durum kesinlikle çok kıymetli ama.

Mesela türkiye'de ııı özellikle akademik araştırma haksızlık

etmeyeyim ama doçentlik dosyası doldurmaya indirgenmiş durumda

değil mi? Ya şöyle bazı yerlerde evet, bu

konuda sana katılıyorum. Hani gördüğüm kadarıyla.

Ya burada şeylerin almanya'nın akademik sistemi ve klinik

sistemi biraz farklı olduğu için de belki öyle olabilir.

Hani ömer seninle düşünsün bilmiyorum da hani türkiye'deki

gibi böyle bir şey yok. Hani doçent işte yok.

Yardımcı doçent, doçent, profesör gibi bir sıralama yok

da. Klinik bildiğimiz şey gibi hani

emir komuta zinciri şeklinde hani asistan uzman uzmanın

üstünde eee işte bu oberat sinyal fizyation derinden

doktor, onun da en üstünde şef var gibi oluyor tabi ki de hani

bunların özellikle akademik ya da üniversite, hastane

şeylerinde kliniklerinde mutlaka hani şey olması gerekiyor.

Akademik bir geçmişinin olması da gerekiyor ama hani bazı

kritiklere baktığımız zaman hani o hiç akademik geçmişi olmadan

da hani böyle üst yönetici pozisyonuna gelebilen in.

Bunlar da olabiliyor. Almanya'da öyle bir de farklılık

da var açıkçası. Eee öyle bir ııı şey farklı

oluyor açıkçası hani. Ideal idareci olup olmama farklı

dünyanın her yerinde vardır. Herhâlde de doçentliği bir

tarafa bırakalım. Araştırma bir amaç için

yapılıyor. Türkiye'de mutlaka bir hedef

oluyor. Yani halbuki belki orada kişinin

tek amacı araştırma yapmak olabiliyor.

Yani ömer gitmiş işler, çalışmak istemiş ve bütün hayatını

istese. Para da bulursa nörosence

çalışarak geçirebilir. Başka hiçbir şey yapmadan yani

ucunda bir bir elması havucu şişse olmadan da değil mi?

Doğru biliyorum. Dolayısıyla araştırmayı

koyduğumuz yer ve 10'a çıkart bakışımız farklı olduğu için

belki adına araştırma diye de koymak doğru değil hatta.

Ya burada ibrahim'in dediği şeyi yani biraz şey gibi işte OT

idealize etmek gibi hissediyorum.

Yani burada da habitasyon dedikleri şey türkiye'deki

doçentliğe denk geliyor, onun da standartları var.

Şimdi şu kadar şu kadar birinci o yazar olduğun makalenin olması

gerek. Şu kadar şu kadar infial

faktörünün olması lazım tamamında da 14 tane makalenin

olması lazım. Ben mesela bu süreçte bunu devam

ettirmeden gittim ama içinde bulunduğumu track.

Tüm arkadaşlarımız her görüşmemizde hocamızın bize

söylediği ya da işte bölüm başkanımızın siz bu programın

öğrencilerisiniz ya da siz bu programın içerisindesiniz ve

bizim sizden beklediğimiz şey hepinizin doçent olması

hepinizin bu kontrolünü doldurması ve o tahsinin dediği

yıl sonu raporları da biraz şeyle ilgili hani o 25.000.000

yuvayı alabilmek için sette ideamdaki bu.

Enstitüde. Her yıl işte camasak gibi çok

büyük makal dergilerde yayın yapan hocalar var.

Yani o fonların hoca'nın 5 milyonun belki de 5 milyonu işte

sadece bir tane akademisyen şeyinden dolayı başarısından

hırsından dolayı akademik bilgisinden dolayı yani şunu

demeye çalışıyorum. Hocamın dediği şey doğru

kişisel. Motivasyon, hani araştırmayı

yapmak ve onunla uğraşmak süreci değiştiriyor.

Zaten oraya giriyorsanız. Ve araştırmayla ilgili içsel bir

motivasyonunuz varsa ve işlerde yürüyorsa zaten o sürecin

içerisinde çok. Fazla.

Yoğun bir şekilde çalışıyorsunuz ve klinilikten de biraz muaf

tutuluyorsunuz. Yani o çok büyük bir fark, yani

sizin hocalarınız ve sizin o fona ihtiyacı olan

yöneticileriniz sizde potansiyel yürüyorsa ve siz de bunu

yayınlarınızla ispatlıyorsanız sizin önünüz sadece araştırma

yapmak için ya da araştırmaya odaklanmak için açılıyor.

Aynen gücü de belki bu çok olmayabilir.

Yani bir kardiyopon işte bir sürü anjoyu yapıp aynı zamanda

doçentlik dosyasını hazır etmeye çalışması gibi ya da bir

girişimsel radyolu'n bir sürü vaka yapıp aynı zamanda da işte

yayın yapmaya çalışması gibi. Burada hani araştırma yönü ağır

olan kişiler biraz klinik görevlerinden geri plana çıkıp.

Kendine araştırmaya verebiliyor. Tabii ama sonuçta o araştırma

sonucunda kliniğin aldığı payın ya da neyse grantin ödülün

hepsine sonuç olarak yansıması para olarak dayansıyor olabilir.

Işte çok itibarlı bir yerde çalışıyor olmanın yarattığı bir

güç de olabilir. Böyle bir şey olabiliyor.

O maalesef bu tarafta pek olan bir şey değil tabi yani.

Akdeniz'in doğusunda diyelim. Çok olan bir şey değil.

Araştırma metotlarıyla ilgili de belki bir şey ekleyebilirim.

Yani benim çalıştığım yerde iş bulma yaptığım enstitü.

Münih'teki 2 büyük psikiyatrik dinleye bir enstitüsünde

translasyonel psikiyatri son 5 10 yılda odaklı.

Bu da şu demek, yani psikiyatri ile ilgili araştırmalar

gerçekten hücreden. Hastaya kadar çok katmanlı, yani

bir sürü ücretli çalışması yapan laboratuvarlar var.

Bunların doktor olmayan yöneticileri var, araştırma

akademisyenleri var ama hayvan çalışmaları yapan bir sürü grup

var. Aynı enstitünün içerisinde multi

disiplinler çalışan kedisler var.

Sadece klinik araştırma yapanlar belki bu da bir şey olabilir.

Yani multi disiplinerlik. Buradaki akademik çevrenin ve

sistemin mümkün kıldığı bir şey. OO onu burada ara ara

zikrettiğimiz, takip ettiğimiz yazarlardan da görüyoruz.

Yani bir şekilde. Beşeri bilimlerle ilgili bir

doktora yapmış olabiliyor. Psikiyatristlerin kendisi de ya

da. Dediğiniz gibi nörologlarla

bazen zihin felsefecileriyle beraber de ya da mikro

patologlarla. Beraber çalışmaları oluyor.

Evet, aslında sormak istediğim biraz da böyledir bir şeydi.

Ama herhalde her zaman işin ucu yine paraya çıkıyor.

Yani böyle enstitüler kurmak çok masraflıdır.

Muhtemelen tabi tabi. Hastane örneği şeyden puan

alıyor, destek alıyor eyalet. Hükümetlerinden.

Yok eyaleti hükümete yoktu. Sizin alakası ya o sayede büyük

şeyini kurtarıyor. Yani hem kliniğini kurtarıyor

hem de araştırmanın bir kısmını. Yani almanya'da direkt sağlık

Bakanlığından çok yüksek fonlar alan tahsilli hastanesi gibi

işte müniş max dang gibi. Psikiyatrik ya da psikiyatrik

sağlık merkezleri var. Yani ulusal düzeyde ki sağlık

merkezleri ve bunlar araştırma merkezleri bunların sayısının da

arttırdılar. Son 2 yılda tekrar ve bu da

direkt. Psikiyatri ile ilgili

araştırmaları destekleyen devlet fonu gibi oluyor yani.

O zaman. Bitiriyormuş sohbeti. 60.

Vallahi çok güzeldi, çok teşekkür ederiz.

Daha da konuşulacaklar vardır belki.

Biraz daha uğraşırsak çok çıkacaktır.

Ama yani oldukça ayrıntılı bir şekilde hem ne yaşadığını hem ne

yaşanması ve yaşanmaması gerektiğini anlattın.

Bize çok da güzel anlattın, çok teşekkür ederiz.

Ben teşekkür ederiz. Umarım dinleyenler de almanya'da

psikiyatrist olmakla ilgili bir ön izlenemedim olurlar ve.

Soruları olursa da zaten bir şekilde ulaşıyor insanlar.

Evet, bu yolluluk isteyenler olursa da.

Elimden geldiği kadar artmaya çalışıyor.

Tahsin pot kestin altına istersen senin de

ulaşabilecekleri bir iletişim bilgini eklesin.

Olur musun? Yoksa iş mi almış olursun

başına? Yok yok zaten ulaşılıyor yani

daha çok. Tabi arayan bulur canım artık.

Dünya çok parayan arayan buluyor.

Hocam diyor kesinlikle belki türkiye'ye geldiğinde de eğer

öyle bir imkanın olursa. Ya da düşünürsen aslında belki

türkiye'de kongrelerde belki de bunları konuşmanın.

Belki uzmanla buluşma ya da bütün bunları anlatacak bir

paneller ortamı yaratmanın da iyi bir şey olacağını buradan

tarihe not düşelim de. Birilerinin kulağına giderse bir

işe yarar. Çok teşekkür ederim.

Kendi alışık dinleyicilerimiz. Hoşça kalın.

Ömerle bu keyifli sohbetin sonuna geldik.

Bu. Sohbetin ardından bir ressam ve

resimden bahsedicem resim olarak Berlin sokakları Berlin stres

sine seçtim 1.913 yılında. Lodwichoner tarafından

estağfurullah tarafından çizilmiş bir resim.

Cicnerden daha önce bahsetmiştik.

Almanya ekspresyonizminin en güçlü isimlerinden biri.

Eee dibüke grubunun yani köprü grubunun da kurucularından 20.

Yüzyılın başında özellikle almanya'nın modernleşmesi hızlı

şekilde yabancılaşması ile ilgili resimleriyle tanınıyor.

Bu resimde onlardan biri. Burada aslında gördüğümüz şeyi

şehrin kalabalık caddesi uzun ince maskemsi suratlı insanlar

var. Takım elbiseli erkekler var.

Eee keskin çizgiler var ve çarpıcı renkler var.

Ama klasik bir şehir manzarasından uzak ııı.

Bu da aslında berlin'in özellikle ikinci dünya savaşına,

daha doğrusu Birinci Dünya savaşına yakın dönemde ve

sonrasında nasıl hızla değiştiğini gösteren resimlerden

biri. Bu resmi tercih ettik.

Bugün izi dinlediğiniz için teşekkürler.

Tekrar görüşmek üzere kendinize iyi bakın.