Rubin'in Vazosu

Acaba diken sütlü bahçesi vaat etmiyoruz.

Podcastlerin yeni bölümünden size sesleniyoruz.

Ben doktor taysin rolas bu podcast de benimle beraber

profesör doktor cemlak Başoğlu, doktor ibrahim aylak burada

profesör doktor timuçin oray, kendisi şu an aramızda değil ama

diğer bölümlerde aramızda olacak diye düşünüyorum.

Şimdi bugünkü podcast konusu olarak biz yeme bozuklukları ve

yeme bozukluklarına farklı bir perspektiften bakmayı düşündük

aslında. Yeme bozukluklarına daha çok bu

son zamanlarda daha çok gündeme gelen.

Bedenselleştirme kavramı üzerinden eee ya da ben

bedenleşme kavramı üzerinden eee bakmaya karar verdik.

Bunun için şöyle bir yol izleyeceğiz.

Ben ibrahim bey sorular soracağım ve bu şeyi yaparken de

Thomas fuk'tan aslında daha fazla alıntı yapacağız.

Ben şöyle başlayayım, önce hani yeme bozukluğu?

Son zamanlarda yani son birkaç. Yılda çok daha popüler olan bir

tane. Özellikle işte beden algısı

üzerinden yapılan şeyler işte sıfır.

Beden üzerinden yapılan şeyler nedeniyle çok popüler olan bir

konu ve çok sayıda hastanın da olduğu ve çoğu zaman tedavilerin

yetersiz kalabildiği de bu konu. Genel anlamıyla DSM.

Nin bize getirdiği, yani modern sınıflandırma sistemlerinin tanı

sistemlerinin bize getirdiği şey aslında bu.

Yeme bozukluklarını biraz şeye sınırlamak gibi oluyor.

Bir beden imge bozukluğuna sınırlamak gibi oluyor aslında.

Ama hani sorunun sadece bu olmadığının eminim hani bu kayda

dinleyen tüm ruh sağlığı çalışanları farkındadır diye

düşünüyorum. Öncelikle belki ibrahim de bunu

tartışarak başlayabilirsin. Yemi bozukluğu kavramı üzerinden

biraz konuşabiliriz. Ibrahim sence yeme bozukluğu

kavramı, modern tanıt sistemleri içerisinde daraltılmış, anlamı

küçültürmüş bir kavramı diye sana sorayım.

Merhaba, tekrar Tahsin kesinlikle öyle ama burada yeme

bozukluğu özelinde aslında angoreksia mervezayı

konuşacağız. Diğer yeme bozuklukları

tiplerini ve. Eklenen yeni yeme bozukluğu

tanılarını değil de anoreks'e erboza'yı konuşacağız.

Anoreksanın erboza aslında dediğin gibi bir beden imajı

bozukluğu olarak kabul ediliyor ve bundan muzdarip bireyler

kendilerini batının baskın incelik modelinin buyuruna

teslim ederler diye düşünülüyor. Işin kültürel boyutta böyle

yorumlanıyor. Birden bahsettin, DSM beşteki

rahatsız. Tarifini kısaca söylersek gıda

alımının kısıtlanması ve önemli kilo kaybı, şişman olma veya

kilo alma korkusu ve kendisi ve durumu hakkında çarpıtılmış bir

bakış ile karakterize ediliyor. DSM beşte ki anoreksener tarifi.

Kişinin bedeni ve bedeninin şekli hakkındaki işlevsel

olmayan inançlar ve hatalı bilinçler genellikle bozukluğun

ana nedenleri olarak kabul ediliyor.

Yani buradan aslında kısaca şunu da çıkarabiliriz değil mi?

Daha bilişselci bir yaklaşım üzerinden değerlendirildiğini

söyleyebiliriz. Ama tam olarak senin de dediğin

gibi bu nitelendirme anoreksiya hastalarında bedensel öz

farkındalıkta meydana gelen derin değişiklikleri göz ardı

etmekte. Thomas fox'tan bahsettin.

Thomas fox bir hasta örneğinden bahseder bir hastadan şöyle bir

alıntı yapar, alıntıyı doğrudan ben de söyleyebilirim.

Hasta şöyle diyor, sanki bedenimi cezalandırmak

zorundaymışım gibiydi. Ondan nefret ediyor ve

tiksiniyordum. Birkaç gün normal olmasına izin

versem, sonra onu tekrar mahrum bırakmam gerekecekti.

Kendimi bedenime hapsolmuş hissediyordum.

Onu sıkı bir kontrol altında tuttuğum sürece bana ihanet

edemezdi ya da başka bir hasta bedenim ben değilim tekrar ve

tekrar onu hissetmek için spora sığınıyorum onu hissetmek için.

Yorulduğunda acı çektiğinde onu en iyi o zaman hissediyorum

diyor daha sonra. Gittin dedin böldüm seni onun

altında çözüyor. Dimi kesinlikle öyle.

Bir yalın kendilik duyumu ve kendisine üçüncü şahıs

perspektifiyle de bakmak. Birinci şahıs perspektifiyle de

bakamamak gibi bir şeyden söz ediyorsun ya da kendilik

duyumunda bir eksiklikten. Dolayısıyla yabancılaşma evet

yani biz bedenimiz aslında biziz.

Biz aslında herhangi bir ilişki kurduğumuzda zihnimizin

içerikleri değiliz. Biz bedenimizle tanınırız.

Bedenimizin hareketleriyle kim olduğumuz ilişki kurmamız.

Kendini gösterir ama burda beden sanki bir aparatmış gibi

sonradan eklenen bir şeymiş gibi hissediliyor.

Aslında Thomas fox'un bu örnekleri bence seçmesinin

sebebi bu yabancılaşma hissine vurgu yapması fark edildiği

üzere burada bir zayıflık ya da bir incelik vurgusu ön planda

değil, yabancılaşma ön planda. Dilerseniz devam edebilirim.

Şimdi bu tür hasta tarifleri anoreksia hastasında bir beden

imajı bozukluğundan daha fazlası olduğunu ortaya koyuyor bu.

Aslında az önce cem hoca'nın da söyledi, söylediği gibi

bedenlenmiş kendilik deneyiminde temel bir rahatsızlıktan söz

ediliyor burada. Tekrar edebilirim, bu kısmı bir

beden imajı bozukluğundan daha fazlası olduğunu.

Tam tersine bizim yaşarken bir bedenlenmiş, kendilik

bedenlenmiş bir selfimiz var ve bunun temel bir rahatsızlığından

söz ediyor. Yani çevresinde değer verilen

güzellik imgelerini bünyesinde barındırmak için diyet yapan bir

kadın ile bu kadını bir tarafa koyalım.

Bedenini kendisini öldürecek kadar radikal bir şekilde

dönüştüren anoreks bir özne arasında radikal bir fark

vardır. Yani kilo vermek isteyen diyet

yapan, ince görünmek isteyen bir kadın ile kendini öldürecek

kadar bedenini dönüştüren bir kadın arasında radikal bir fark

vardır diyor Thomas fox. Thomas fox makalelerinin çoğunda

kadın. Anoreksiya hastaları üzerinden

gidiyor. Bunu da neredeyse bir özür

mahiyetinde söylüyor ama. Erkek anoreksiya hastalarının

olduğunda bilmekte fayda var ama oran olarak %90 kadın, %10 erkek

gibi. Söyleyeyim.

Ibrahim, senin altını çizmek istediğin noktayı bir daha

söyleyelim ve kadın erkek farkına da bir bakalım istersen

o bakımdan diyorsun ki yani birinci grupta söylediğin.

Ana ana akımdaki veya işte genel kabul gören genel geçer ince

olma. Durumunun empoze edilmesine

bağlı olarak kilo vermek isteyen ama yalın kendilik duyumunda

hiçbir anormallik olmayan birisini yeme bozukluğu olan

birinden ayırt etmeliyiz. Hıhı hıhı kesinlikle.

Bu durumda erkek anoreksiya vakaları için de benzer bir şey

neden söylemez ki acaba Thomas woks yani?

Bedenlenme veya en badimond. Ile gene bozukluğu arasında

anoreksiya arasındaki ilişkiyi erkek hastalar için kuramaz mı?

Kurabilir bu. Yöntemsel bir şey olabilir.

Yöntemsel bir kaygıdan kaynaklanıyor olabilir.

Erkek ve kadındaki ergenlikteki dönüşüm çünkü birazdan ondan söz

edeceğiz. Bence radikal olarak farklı

kadında çok daha bariz. Yani toplumsal olarak bariz kız

çocuğuyla bir kadın arasında. Kız çocuğuyla kadın arasında

erkek çocuğuyla bir erişkin erkek arasında bence daha fazla

fark var. Yani millet varlıklaşma yumuşama

tabii. Tabii.

Ve benzeri farklar erkek çocuğun erkek olmaya dönüşünde o kadar

bariz olan bir fark kadar değil diyorsun.

Evet ayrıca toplumun affettiği şeyler de var.

Yani ahlaki normlar var, doğurganlık diye bir durum söz

konusu âdet var aynı şekilde. Yani bu benim yorumum ama bir

kız çocuğuna adet görmeye başladıktan sonra her an

doğurganlık kendini hatırlatıyor.

Erkekler için bu çok söz konusu olan bir şey değil sanki.

Anne olmak erişkin anne olmak. Bilmiyorum.

Onu düşünelim sen devam et. Burada ideal bir.

Bir beden imajı hiç mi önemli değil?

Elbette çok önemli. Hatta ideal bir beden imajı için

çabalamak. Çoğu zaman bozukluğa açılan bir

kapı işlevi görüyor ancak. Anoreksiya'daki asıl çatışma

giderek artan bir şekilde dışsal yabancı bir nesne olarak

deneyimlenen ve otoriter bir rejime tabi tutulan bedenden

kendiliğin şiddetli bir yabancılaşmasını içeriyor.

Bunlar zaten bugünkü konuşmamızın esas eksenini

oluşturacak. Yani bedenden yabancılaşan bir

kendilik. Fenomenolojik bir bakış açısıyla

bakarsak bu meseleye bu söz konusu yabancılaşmanın ön koşulu

bir dereceye kadar anoreks çatışmayı önceleyen veya 10'a

çıkart derelet eden insan bedenlenmesinin kendisinin 2

anlamlılığı ve veya belirsizliğidir.

Burada Tahsin de baştan bahsettiği imbat ben bedenlenme

çevirisini tercih ediyorum. Bedenlenme kavramına da giriş

yapmış bulunuyoruz bizim bedenimiz. 2 anlamlı bir beden

bu 2 anlamlılık nedir? Biraz daha bunu

detaylandıracağız ama yaz persistan bir alıntı yapmak

istiyorum. Yaz beden ile ilgili şöyle

diyor, insan olmak kendi bedeni olmaktır ve aynı zamanda kendi

bedeni üzerinde düşünürken veyahut tefekkür ederken onun

dışında durmaktır. Aslında birinci şahıs ve üçüncü

şahıs perspektifinden bahsediyor.

Yani biz bedenimize kendim kendi bedenimiz olurken bir yandan da

bedenimize yabancılaşabiliriz diyor yazpars.

Yani ikisinin bir arada mevcut olduğunu söylüyor diyorsun.

Biz. Perspektifi ve dıştan

bakabilmenin. Yani bizim bedenimiz birazdan

özne beden nesne beden ayrımında konuşacağımız gibi.

Hem öznedir hem nesnedir özne olması bizim fail olarak bir

şeyler yapmamızı sağlar. Nesne olması ise uzayda yer

kaplayan bir nesne bir kütle, bir hacim olması bakımından

yürürken mesela bir yerlere çarpmamıza engel olur.

Peki burada şunu söyleyebilir miyiz, özneyle nesne arasında

böyle 12 kutup varmış da hani bir.

Daha baskın olduğu zaman örneğin işte nesne.

Beden üzerine düşünme daha fazla olduğu zaman hani o paylık

hissinin ortadan kalktığını, örneğin şizofreni gibi

durumların ortaya çıktığını söyleyebilir miyiz?

Bununla ilgili şeyi söyleyebilirim isterseniz hani

patolojiye, psikopatolojiye gelmeden önce Thomas fox bu

ekoloji of the brain kitabında şey örneğini çok güzel veriyor.

Neker küpü ya da rubynin vazosu o şekilleri istersen Tahsin

podcasti paylaştığımızda koyabilirsin.

Bu rubynin vazosu vardır. 200 birbirine bakar, yüzlere

odaklandığımızda birbirine bakan 200 görürüz.

Valla odaklandığımızda yüzleri asla görmeyiz.

Vazoyu görürüz. Thomas fox da diyor ki, yaşayan

bir varlık var. Yaşayan varlığın özne beden

kısmına baktığımızda tıpkı ruby'nin o bütün şeklim 100

kısımlarını görüyoruz gibi oluyor.

Özne nesne bedene odaklandığımızda da işte

ortadaki vazo'yu görüyoruz gibi oluyor.

Yani şöyle biri diğerinin imkanı olan ama biri varken diğerinin

olmadığı bir durumdan bahsediyoruz ama bir şeyin aynı

bir şeyin 2 farklı görünümünden bahsediyoruz.

Özne beden ve nesne bedenderken.ru.

Vazosunda bir figüre bakıyoruz, aynı figür ama aynı figürde

bizim baktığımız şekle göre farklı şey görebiliyoruz ve

gördüğümüzde vazo gördüğümüzde yüzleri göremiyoruz.

Yüzleri gördüğümüzde vazo göremiyoruz.

Aynı anda görünmeyen şeyler bunlar.

Şimdi psikopatolojiye gelirsek mesela.

Ben normalde kendi bedenim bana şeffaf kendi bedenimi hissetmem

onu bir. Nasıl desem?

Nesne. Bir nesne bir enstrüman olarak

görmem o. Direkt mevcut bir şey olarak

kayda geldi. Eşiyle görmez.

Bir inceleme konusu değildir ama tam tersine.

Ben bedenimi gözlem konusu yaptığımda ya da işte yeni bir

beceri edindiğimizi düşünelim, işte bu dans olur halay olur.

OO esnada kendi hareketlerimize odaklandığımızda o bedenimizin

akışkanlığı azalıyor ya da biri bizim önem verdiğimiz biri bizim

bedenimize odaklandığında bedenimiz sanki bütün

hareketleri bize yabancılaşmış gibi oluyor ve dolayısıyla o her

ney yapıyorsak beceriksizliğe. Tabi tutuluyor ya orada da işte

mesela nesne beden daha baskın hale geliyor ya da yorgun

olduğumuzda aslında işleri kolaylaştıran beden yorgun

olduğumuzda tam tersine engel çıkarır ya.

Tam tersine onun yorgunluğu, ağrısı yaptığımız işi daha az

esneklikle yapmamıza yol açıyor. Şimdi burada bir futboldan örnek

vereyim mi bilmiyorum. Bu.

Evet, uygun gibi. Evet, şu fenomenoloji

konuşuyoruz. Bu Brezilyalı meşhur Ronaldo

vardır. Hatta onunla lakabı il

fenomendır. Yani fenomen Ronaldo diye onun

çok ilginç bir futbolu bırakma röportajı şeyi vardır.

Yani röportaj veriyor, futbolu bırakıyor, bırakacak diyor ki

şimdi tabii Ronaldo. Bu arada hipotiroidi hastası.

Ve tiroid ilaçları da doping sayılıyor ve şey yapamıyor.

Nasıl desem kullanamıyor? Futbol hakkaten dolayısıyla

sürekli kilo alıyor. Ayrıca onda böyle bir bağ dokusu

rahatsızlığı da var. Bu bağ dokusu rahatsızlığı hem

çok çabuk sakatlanmasına yol açıyor hem de tam olarak o bağ

dokusunun esnekliği onun esnek bir futbolcu olmasıdır.

Mesela sağlıyor. Neyse hastalıklarla baş

edemeyeceğini anladıktan sonra şu konuşması.

Da şöyle diyor. Ben futbol oynarken zihnim bir

hareket yapmak ister. Ben o esnada herhangi bir işte

futbol trickleri vardır ya yapmak istiyorum ama bakıyorum

ki bedenim 10'a çıkart engel oluyor.

Bu mesela dis inbadiment bedensizleşme, zihin beden

kopmasına çok güzel bir örnek. Beden şey olmuştu, zihin hala

bedenen bir şeyleri yapabileceğini düşünür ama

bedenin kendisi nesne beden, daha doğrusu masif ve ağırdır.

Zihnin buyruklarını yerine getiremez.

Böyle bir konuşması olmuştu ve dolayısıyla çok sevdiğim futbolu

bırakmak zorundayım gibi bir konuşması var şeyim.

Parkinson ve şeye de burada örnek verebiliriz.

Depresyona da melankoli ye de örnek verebiliriz.

Tahsin hemen şunu da söyleyeyim, ondan sonra şimdi partinin

sonunda zihin de bir yavaşlama hali yok ama bedende yavaşlama

hali var. Hastalar o yüzden belli

sakarlıklar yapıp düşebiliyorlar.

Çünkü zihnen bir şeyler yapmak istiyor ama beden müsaade

etmiyor ama melankoli de hem zihin yavaşlıyor hem beden

yavaşlıyor. Dolayısıyla zaten herhangi bir

hareket girişimi bile söz konusu olmuyor.

Bu tabii parkinson akut dönemleri için yani daha

hastalığın yeni başladığı dönemler için söz konusu ya da

büyük kazalar içinde bunu söyleyebiliriz.

Yani zihinle bedenin hala rezonansa rezonansının

sağlanmadığı durumlar için bunu söyleyebiliriz.

Evet, aslında burada özneğe beden ve nesne bedenle neyi

kastettiğini bir kısaca açabiliriz.

Hani burada ya özne beden ve nesne beden aslında ingilizceden

çevre subjek body ve object body diye çevirebileceğimiz şeylerin

çevresi. Onlar aslında sanırım şeyde de.

Yaz perstede, de var bedene Almanca yapılan atıflardan

kaynaklanan şeyler 2 sözcük var bedeni karşılayan almancada.

Bir live, diğeri de körper daha çok nasıl desem?

Insanın algıladığı beden hani o. Etinden filan bahsettiğimiz

beden değil de daha çok insanın kendi algıladığı, vücudu bedeni

anlamına geliyor. Yaşayan yaşayan filmler değil.

Mi filmler ben sana? Yaşanan belki de yani liv body

daha iyi. Evet, şeyin de cem hoca'nın da

dediği gibi belki orada yer bakışıyla şeyde denilebilir

hani? Içinde olunan ya da içinde var

olunan beden gibi de söylenebilir, diğeri kör daha

bir şey nesnel olarak dışarıdan örneğin işte kolunuzu

vurduğunuzda ya da başka bir yerinizi vurduğunuzda yaralanan

şey aslında. Oradaki körpterle kastedilen de

o. Kork kadavra belki de dimi yani

tam böyle. Kökenleri benziyor.

Evet, evet. Körperde büyük ihtimalle aynı

kökten geliyor şeyle korkular aynı kökenden geliyor.

Körper colper. Kork latinceden geçmiş büyük

ihtimalle. Öylece body kelimesi aynı

zamanda ceset olarak da kullanılıyor ya?

Yani bu sadece etimoloji sen devam et.

Böyle bir anlam farkı var aslında.

Hani burada nesne bedenine nesnel bedenle Özden beden

arasındaki ayrım buradan kaynaklanıyor diye kısa bir

belki arayı gireyim diye söyledim ben.

Böyle burada ayda gelin aslında. Nesneyle özne arasındaki ayrımın

geleneksel felsefedeki baştan yapılmış bir hatadan ve antik

felsefeden beri devam eden bir yanlış dikotomizasyondan

kaynaklandığına dikkat çektiğini söyleyelim.

Çok kısa bir dönem de değil aslında metal bosun katkılarıyla

psikanalistlerle beraber çalışmaya başladığı dönemde

kendisi psikiyatriye çok yatkın veya işte inançlı gibi olmasa

bile pek çok psikiyatristi etkilemiş durumda.

Özne nesne ayrımından kurtularak varlığı.

Varlığı nasıl biliyorum? Sorusundan bağımsız olarak

varlık nedir? Sorusuna odaklanabilmiş olduğu

için daha böyle kapsayıcı bir kuram geliştirilebilir gibi bir

ümit vermiş. Pek çok psikiyatristi belki daha

sonra windvangerden de söz edebiliriz.

Mesela onun çok etkilendiği şeylerden biri felsefecilerden

biri. Aileger yeme bozuklukları

üzerine de benz manger üzerine anca konuşmakta fayda var.

Daha sonra onun parantez açmış olayım kapatayım.

Peki? Aynen öyle.

Ya güzel bir etemolojik giriş yaptım.

Tahsin istersen hemen kısaca ben de özne beden ve nesne bedelden

tekrardan bahsedeyim. Özne beden dediğimizde içeriden

deneyimlenen ve yaşanan beden. Söz konusu yani bizim bir bütün

olarak yaşadığımız bedel. Nesne bedense dışarıdan görülen,

gözlemlenen veya irdelenen beden, yani fiziksel veya az

ödediğim gibi nesne bedenden bahsediyoruz.

Yani fiziksel beden dediğimiz uzayda yer kaplayan bedenimiz

belli işlevleri olan incelenme konusu yapılabilen ampirik

olarak. Beden dediğimizde nesne bedenden

bahsediyoruz? Özne beden bizim aslında.

Iyi olma ya da rahatsızlık, canlılık, zindelik ya da

yorgunluk gibi biraz belirsiz, belirsiz olan bizim yaşarken.

Hissettiğimiz arka plan duyumlarımız.

Ve bunlar. Aynı zamanda bizim bir çok

otomatik yaptığımız. Bazı dürtü itki ya da

arzularında kaynağı. Tüm bunlar yalın pre refektif

bir kendilik etkilenimi ya da hep benimkilik duyumuyla.

Bağlantılı yani aslında. Aslında bizim hep benimkilik

duyumumuzdan kastım. Şimdi bu terminoloji ama Tahsin

almancasının belki söyleyebilir hep benimkilik dediğimizde ben

benim dış dünya dış dünyadır, Tahsin tahsindir.

Ve dolayısıyla ben bu dünyada yapıp ediyorum ama bir taraftan

da etkileniyorum. Yani hem aktif hem pasif yönü

var. Yani dünyada var ama aynı

zamanda şurada varım ve dazayn ile de ilgili diyebiliriz o

zaman. Şurada ve şu zamanda varım.

Aynı zamanda hem zaman hem mekansal boyutu da var ve bu

sadece benim fail olma hissimin kaynağı değildir.

Aynı zamanda bir şeylerden etkilenmemin de kaynağıdır.

Buna ister duygu diyelim, ister gördüğümüz bir manzara diyelim.

Yani bunlar tabii kant'tan beri var olan şeyler.

Kant böyle dimi şeyin. Babuştayin dimi Tahsin kendilik.

Tamam, ben hep bu şekilde şey yap.

Yani onun onun bahsettiği bir kendilik yaşantısında ki temel

niteliklerden biridir. Ben benim sen sensin ben öteki

ayrımı yani. Ben kendi eylemlerimin

kaynağıyım. Failiyim yine.

Yine faillik duymak. Ben şu an eş zamanlı olarak hani

ben ve öteki ayrımında olarak yani.

Pinkonik kendiliğim söz konusu ama 10 yaşındaki ben de bendim,

o da diğer kronik kendilik yaşantısı neyse bunlar kant'tan

aslında köken alan kendilik. Yaşantıları ve bu bunun bedenle

bağlantısı tam olarak az önce sözünü ettiğimiz özne bedenle

sallanan bir şey. Ayrıca bu yaşanan ya da özne

beden çeşitli duyumlar ve hareket eğilimleri aracılığıyla

içinde yankılanan tüm duygular için hissedilen bir rezonans

bedeni olarak işlev görür. Rezonans bedeni kavramı önemli.

Yani dünyaya açılan kapıdan bahsediyoruz.

Dünya beni etkile etkiliyor ve ben onunla bir rezansa

giriyorum. Nerede bozuluyor bu depresyonda

bozuluyor dimi dünyada dünyayla de senkronize olma halidir.

Depresyon bir yerde geri kalmış olma hem zamansal olarak hem

fiili olarak. Yine son olarak özne'nin

çevreyle olan sensörü motor etkileşimle zımn aracılık eden

şeydir. Özne beden yani bizim dünyaya

açılan kartezyen düalizmin belki de aşılmasını sağlayan şeydir

özne beden kavramlaştırması. Duyulan edim arasındaki ayrımın

yapaylığını da vurgu yapmış oluyoruz.

Bu durumda değil mi? Duyum ile edim.

Sensin ve acting arasındaki ayrımın yapaylığını da.

Böylece söylemiş olsun kesinlikle öyle zaten.

Böyle çağdaş fenomenolojik şeylere baktığımızda sence

demeyelim, hatta perseption diyelim persece.

Acting yani algı hareket ve sens macik anlamlandırma bunları

birbirinden ayırmak mümkün değil deniyor.

Yani Türkçe tekrar söyleyeyim, algı, anlamlandırma ve hareket

bunlar tamamen iç içe geçmiş bir sistem.

Ya da nasıl desem eylemsel bir sistem.

Bu bu nörobiyolojik çalışmalarda da ortaya konmuş ya.

Yani bu daha önce biz beraber fox okurken şu doğuştan kör

edilen yavru kediler biri hareketli, öteki sabit bir

gondolda hareket ediyor. Gondolda hareketsiz bir şekilde

duruyor. Sonra bunların gözleri

açıldığında hareketli olan kedinin görme duygusu hemen

gelişiyor. Sabit hareket etmeyen kedinin

görme duyusu gelişmiyor. Aynı şey doğuştan kör olan.

Bireyler içinde geçerli. Yani nöro biyolojik olarak da

bizim. Görme duyumuzun ya da herhangi

bir duyumuzun gelişimi dahi algıya ve anlamlandırmaya bağlı,

hatta iç içe geçmiş şekilde işliyor.

Çok kısa nesnel nesne bedenlerine bahsedeyim.

Tahsin bu. Yaşanan beden özellikle

rahatsızlık durumlarında örneğin yorgunluk, beceriksizlik,

yaralanma veya hastalık gibi durumlarda.

Farkına vardığımız bir beden haline geliyor ve fiziksel ve

nesnel yönü nesne yönü daha ön plana çıkıyor.

Nesne bedende daha çok bu tarz durumlarda yani dikkatini

verdiğimiz anlarda ortaya çıkan bir beden daha önceleri kendim

yaşayan bedensel bir varlıkken nesne beden devreye girdiğinde

artık fiziksel bir bedene sahip olduğumu anlıyorum.

Yani burada tubidy ve tuchel kavramları dimi yani ben

bedensel bir varlık idim. Şimdi fiziksel bir bedene

sahidim özne beden dediğinde ben bedensel bir varlıktım.

Nesne beden dediğimizde fiziksel bir bedene sahibim.

Bu şekilde ben olduğum beden şimdi artık sahip olduğum

bağımlı olduğum bir nesne haline geliyor ama aslında beden aynı

anda her ikisidir. Az önceki rubynin vazosunu

düşündüğümüzde o 100 birbirine bakan yüzler ve o vazo o figürün

içinde var. Nasıl baktığıma göre biri

diğerini gizliyor ama aynı zamanda biri diğerinin varlık

koşulu yani. Vazo'yu gördüğümde vazoyu

görmenin varlık koşulu birbirine bakan yüzler ya.

Dolayısıyla ötekinin öteki yok olmuyor.

Gizlenmiş bir şekilde diğerini daha ön plana çıkarıyor.

Huslin dolap örneğinde olduğu gibi değil mi?

Arkasını görmüyoruz dolabın ama önünü gördüğümüz dolabın önünü

görmemizin koşulu tam olarak bir arkasının olmasıdır diyor.

Belki burada ibrahim kısa bir mola verebiliriz.

Kısa bir müzik molası verip daha sonra devam edebiliriz.

Ben bu şey için bölüm için şöyle benim severek dinlediğim bir

grup var grand brothers diye onların parçasını seçtim blad

flo ismindeki parçalarını seçtim.

Onu dinleyip ondan sonra devam edebiliriz.

Tekrar devam edelim, şimdi benim burada seni son

anlattıklarından. Anladığım şey aslında, hani bu

özne ve beden ve nesne beden üzerinden yaptığımız tartışma

aslında psikiyatri de sadece yemi bozuklukları üzerinde değil

de daha genel kavramlar üzerinde de tartışılabilecek bir konu.

Örneğin benim aklıma ilk gelen bana ilk çağrıştırdığı şey belki

bu aralar çok gördüğüm için olabilir.

Dokmatizasyon bozuklukları vesaire bunlara örneğin bu

kapsamda ele alacak olursak, hani o günümüzdeki o çünkü

psikojenik organik hala yani işte fonksiyoneldir şeydir diye

devam eden o tartışma yerine belki böyle bir kavram üzerinden

ele almak daha mantıklı olmaz mı diye düşünüyorum.

Yani şu an senin anlattıkların üzerinden, çünkü burada hani

hastanın hissettiği bedenle bizim gördüğümüz beden arasında

bir fark olduğu açık. Hani hastanın hissettiği şey

farklı. Bizim gördüğümüz şey farklı.

Bizim gördüğümüz şeyde patoloji olmaması.

Orada patoloji olmayacağı anlamına gelmiyor aslında.

Bunu söyleyebilir miyiz sence ve bu kavramı bu şeyde de bağlamda

da tartışabilir miyiz sence? Bence çok verimli bir alan geçen

bir arkadaşım bana bu bedenlenmeden bahsederken, peki

psikosomatik rahatsızlıkları nasıl açıklarsın?

Diye sormuştu. Ben de psikosomatik diye bir şey

yok demiştim bilmiyorum böyle. Ya her şey psikosomatik.

Veya evet her şey. Psikosomatik sonra.

Psikosomatik değil. Yani bu bedenlenme kavramının

temeli şu evrimsel süreçte biz tek hücreli canlılardan

evrimleştik ve geliştik ya tek. Hücreyi gözümüzün önüne alırsak

tek hücre dediğimizde tek o tek hücre hem bedendir hem zihindir

dimi. Hem ııı nasıl desem?

Onun ııı ruh ruhsal aygıtıdır. Hem beyindir aslında şu an

bileşenlerini ayırdığımız şey tamamen aynıdır ve evrimsel

süreçte bizim gelişmemizde daha karmaşıklaştıkça gelişimimiz o

tek hücre bizim bütün bedenimize yayılıyor.

Dekart her ne kadar kartezyen düalizini alınsa da dekartın

yanlış ifade edebilirim ama şöyle bir alıntısı var ya, yani

diş ağrıyorsa zihin oradadır. Ayak baş parmağınız ağrıyorsa

zihniniz oradadır. Aslında o tek hücre gibi tek

hücrenin dış dünyayla temas ettiği yer hem zihnidir hem

beynidir, hem bedenidir. Bedenlenme paradigması bize

böyle bir şey sunuyor. Şimdi biz belki

yayınlayabiliriz. Cem hoca'yla beraber bununla

ilgili bir yazı da yazmaya çalışıyoruz orada.

Psikiyatriye nörobilime nasıl katkısı olur?

Kısmını da tartışacağız. Cem hoca'yla bu yazıyla ilgili

konuşurken cem hoca şöyle bir şey söyledi.

Bu tarz bir yazı ya da bu tarz bedenlenme gibi bir paradigma

tam olarak. Hem nörobilimde hem psikiyatri

de yeni bir kavrayış. Yeni bir açıklama sunamayanın

cevabı da cevabıdır ya da çabasıdır diyeyim.

Cem hoca belki daha iyi ifade eder ama ya biz bir süredir

belli indirgeme. Çabalarından daha fazlasını çok

göremiyoruz. Yani.

Giden gelemez deyip kaldığımız bir yer oluyor ve toslayıp

duruyoruz. Evet, belki bu bize bir yol

açabilir gibi bir şey söylemişti.

Evet, o açıdan kıymetli psikosomatik içinde kesinlikle

çok kıymetli, psikosomatik rahatsızlıklar açısından da

bedenlenmenin mevcut kavrayışlara getireceği

farklılık şu olur. Bilinç dışını feshetmek, bilinç

dışı kavramını beden belleyle feshediyor.

O biraz bu bunlar biraz daha. Geniş zamanda tartışılacak

şeyler ama. Hakikaten hem nörobilim

çalışmaları hem psikiyatri çalışmalarındaki beden belleği

kavrayışı benim çok hoşuma gidiyor.

Thomas fox yine çok daha etkin bir şekilde çalışıyor ve bu buna

dayalı olarak işte kanserd moment işte dans ve hareket

terapisi gibi terapi yöntemleri de geliştirmeye başladılar.

Yani bu ucu açık bir alan gelişmeye.

Bir dakika, sen demin bilinçyla ilgili bir şey söyledin.

Bilinç dışını bir nesne olarak ele almaktan vazgeçmekten yani

bir incelemeye tabi bir nesne olarak.

Ele almaktan vazgeçmekten söz ediyorsun, doğru mu anlıyorum.

Tabii tabii yani bilinç dışının merkezi işte beyinde şuradadır

bilinç dışı. Aynı zamanda dediğiniz gibi

böyle sanki bir tanım değil de bilinç dışı dediğimizde aslında

bizim bilincinde olmadan yaptık ya.

Daha doğrusu tefekkürü refleksiyona tabi olmadan

yaptığımız eylemler olarak algılama sorun yok ama bilinç

dışı sanki böyle bir ekstra bir yetiymiş de bazı şeyleri o böyle

yutuyor. Bazı şeyler onun dışında

kalıyormuş, kavramlaştırması fes.

Edilecektir burada diye düşünüyorum.

Büyük sorunla ilgili olarak bir şey söylemiş oluyorsun, özgür

iradeden bağımsız olarak bilinç dışında bir fizikarist bakış

açısıyla ele almaktan kurtulabiliriz gibi bir ümit

veriyor demiş. Oluyoruz.

Yoksa bilinç dışı tanım olarak bizim bilişsel fonksiyonumuz

olarak bazı bazı yetilerimizin daha tefekküre dayalı bazı

yetilerimizin daha otomatik ve habersiz yapıldığından çok da

zaten bunun ayrışması mümkün değil.

Çünkü var zaten böyle hareketlerimiz.

Murat homo fox isterseniz kısa onu örnek vereyim, bir ossweet.

Mağdurumdan bahsediyor galiba şair ya da yazar, bu kişi duvar

dibinde yürüyemiyor, duvar dibine yürüyemiyor ama bunu

bilinçli olarak yapmıyor. Yani bir şekilde bedeni onu

duvar dibinden çekiyor. Sonra işte.

Hikayesini aslında şu var, odfiste duvar dibinde bunlar

yürürken duvar üzerine yıkılıyor falan.

Hani böyle bir sakat bırakma ya da öldürme yöntemi yani bu diye

hatırlıyorum. Bu bunu bilinç dışı bir

davranış. Evet ama yeti olarak bilinç dışı

bir yeti olarak açıklayacağımıza bedenin.

Bizden bağımsız olarak içinde bulunduğu bağlamı fark etmesi

mesela bir duvarın dibinde yürüyorum gibi bir bağlamdır.

Bu fark etmesi ve kendisinin otomatik olarak ondan sakınması

olarak açıklıyor. Ve damasho popülerlerinden biri

bu beden meselesinde bu tarz bir beden meselesinde ne?

Nörobilim'de de bu tarz otomatik davranışların bedendeki korelatı

çalışılıyor. Şu an belki son 10 15 yıldır.

Size bir ara bir şey yollamıştım.

Limbik müzik diye hangi dersteydi?

Hatırlamıyorum. Dimbik müzik yalan söylemez gibi

bir makale vardı. Dimbik müzik yani çok fazla

teknik terminolojik kullanmış olduk ama.

Limbik sistem korteksten iradeden ve işte karmaşık

düşünceden yönetsel işlevlerden bağımsız olarak duyumların beden

duyumunun, emosyonların, vesairenin davranışla ilişkisini

en çok kurabileceğimiz beyin bölgelerinden biri ve orada

artık müzik derken sözsüz bir anlamadan söz etmiş oluyor.

Tam senin söylediğin gibi yani açıkça söze dökerek ben şu

yüzden duvardan uzak duruyorum demiyor ama limbik müziği 10'a

çıkart oradan uzak. Durması gerektiğini.

Söylüyor. Beden belleği kavrayışı işte bu

bunun hakkaten somut bir şekilde çalışmasına imkan veriyor diye

düşünüyorum ama bunlar hala ümit düzeyinde diyeyim.

Burada şeyi vermişken daması örneği yönünü vermişken sinir

bilimcilere bu konuda kırıldığımı söylemek istiyorum.

Hiçbir şekilde bu. Bedenlenmiş bilişi alıp da

hiçbir şekilde fenomenlerinden bahsetmeyerek kendi buluşları

gibi anlatmaları biraz kırıcı oluyor gerçekten.

O yüzden hani bir fenomenoloji olarak bunu rica ediyorum.

Bunu bahsetsinler lütfen. Çağrıda bilmiyorsun tam olarak.

2.000 hocam dedi bilmiyorlarsa. Normal.

Daha kadir bilir biri. Ve çalışmalarını daha çok

beğeniyorum. George north ofun George north

of işte senin isteğini karşılıyor ama Tahsin o bahseder

yani marlon pound'den de bahseder.

Russel'den de bahseder ama adam damasio'da.

Açmak çok zor, northof'a ulaşabilirsin.

North'a, çünkü kendini şey olarak da tanımlıyorum, filozof

olarak da tanımlıyor. Benim bildiğim kadarıyla o

yüzden şeyi falan da son zamanlarda geliştirilmiş bir

ölçeği filan da var. Sanırım katotoni ile ilgili

direkt subjektif belirtilere odaklandığı bir.

Evet, katetonu ile ilgili onu konuşmuştuk, ortaokul.

Bu arada şöyle bir şey var, ne diyecektim böldüm ama

dinleyicilerin şöyle bir geri bildirimi oldu.

Bazı kavramları açıklarken herkes biliyormuş gibi devam

ediyoruz ama tanımlarını söylemekte fayda olabilir.

Mesela demin somatizasyon bozukluğu ve psikosomatik

bozukluklardan söz ettik. Yeme bozukluklarının arasında

anoreksiya bir tanesidir ama başkaları da vardır dedik.

Daha basit. Tanımlarını bunların söylesek

şimdi iyi olmaz mı tamamlamak için acaba?

Söyleyebiliriz. Aslında şeyden başlayabiliriz.

Hani yeme bozukluklarında anoreksiya dışında en bilinen

blue nöroz var. Ya birbirlerine zıt hastalıklar

olarak görünüyorlar. Anoreksiya da kısıtlayıcı tipte

bir yeme şeyi var. Hani yememe durumu var aslında

gibi klasik olarak söyleniyor blum ya da hani böyle açısından

yeme ataklarının olduğu dönemler tarif ediliyor klasik olarak.

Ama şimdi onunla ilgili de çeşitli şeyler var.

Eee hangisi hangisidir çünkü ayırt edilemeyen hastalar da

var. Arada kalan hastalar var.

O yüzden şimdi burada önemli bir ölçüt, yani onur eksiğe zayıf

diyeceğiz. Evet, evet, ama işte.

Anoreksiya da blumck tip var. Işte kiloda şeyle ilgili sıkıntı

oluyor. Tedavide kilo takip etmek.

Önerilen bir yaklaşım olmuyor bazen.

O yüzden hani o açıdan hani ayrıca tam açısından mantıklı

ama şey açısından takip süreci açısından pek mantıklı durmuyor.

O yüzden arada öyle bir şey olabiliyor.

E şimdi yeni şeyler de çıktı sanırım?

Böyle bir şey daha söyleyebilir miyim?

Tabi tabi. Ama şimdi o kilo meselesine şu

da var. Anoreks en erboz hastalarının

çoğunun ergen hastalar olduğunu düşünürsek bir.

Beden kitle indeksi dimi hani standart olarak kullanılan beden

kitle indeksi meselesinin kullanılması da zora düşüyor.

Çünkü neredeyse çocuk yani erken çocukluktan itibaren gelişimi

daha yavaş olan boyu daha kısa olan kilosu daha az olan kişiler

var ve dolayısıyla mesela orada şeyi bu pediatri'de yaparlar ya

yaşam çizelgesi mi denir işte? Kilo gelişimi, kilo gelişimini

göz ardı etmemek lazım. Yani sadece zayıf demek, yaşına

göre zayıf demek yetmez. O noktaya nasıl geldiğini de

önemli bilmiyorum demek istediğim açık oldu mu?

Yani şu beden kitle indeksinin altındakiler anoreksiyadırrı

desem kaldırdı ya artık onu kaldırmalarının sebebi bu.

Ergen hastalarının ergen hastalarının bir kısmının zaten

doğuştan itibaren gelişim olarak ya da kilo olarak daha geri

olması. Da anoreksiya tanısı konabilmesi

ama onlara anoreksiya tanısı konmayacak deniyor anoreksiya.

Bilinçli olarak hastanın kilo verme çabasını gerektiriyor.

Olduğu için. Ama zaten ibrahim şimdi beden

imgesindeki bozukluk bile yeterli bir ölçüt değildir deyip

alın. Kendilik duyumundaki

değişiklikten söz ettikten sonra artık beden kitle ineksine göre

tanı koymak doğru değildir. Demek neredeyse lüzumumu bile

olmayan bir şey haline geliyor işte.

Ben de tam şuna dikkat çekmek istiyordum.

Şimdi daha önce kaygı bozukluklarında olduğu gibi

kaygının merkezde olduğu pek çok rahatsızlığı.

Daha önce birlikte sınıflandırırken, resmi

sistemler obsesif kompulsif bozukluk, fobik bozukluk, panik

bozukluğu, anksete bozukluğu, yaygın anksete bozukluğu gibi

şimdi yeme bozukluklarında da dıştan gözlenen yemeyle ilgili

olma gibi en yüzeysel olan ve en kolay görülebilecek olan

davranış biçimini merkeze almak gibi bir şey var.

Şu andaki yeme bozukluklarının içinde demin sözünü ettiğim

psikopatolojiyle açıklanamayacak olan veya onunla ilişkisi

olduğunu çok kolay. Göremeyeceğimiz belki de

gerçekten ilişkisi olmayan. Tıkanır gibi yemek de var.

Blimmia da var. Yemekten kaçınma veya kısıtlama

gibi. Kimi zaman biyolojiyle

ilişkisini çok daha kolay kurabileceğimiz en safara

patiler de ortaya çıkabilecek türden bozukluklar var.

Pika gibi yenmeyecek şeyleri yemeyle bağlantılı olanlar var

ama burada psikopatoloji değil, ortak olan sadece tek

özellikleri zannediyorum. Yemeyle bağlantılı yani yeme

davranışı ile bağlantılı olmaları.

Halbuki biz baştan beri herkese bunu herhalde altını çizerek

söylemek lazım an. Psikopatolojisiyle ilgili

konuşuyoruz. Evet, evet.

Hatta. Yeme ve beslenme diye artık.

Geçen bozuklukları diye geçiyor. Evet, evet.

Bir de şeyi söyleyelim, psikosomatiği de söyleyelim.

Hani psikosomatik. Bozuklukları çok şey bir kavram,

geniş bir kavram yani burada kastedilen şey.

Aslında kökenleri ta psikanalize kadar gidiyor ııı bu.

Bazı belirtilerin psikiyatrik belirtilerin bedensel olarak

ortaya çıktığı durumlara genel olarak somatizasyon bozukluklara

adı veriliyor. Çok geniş bir kümeye yani bunun

içerisinde işte. Atıyorum şeyde var.

Simülasyon denilen bozuklukta var yani onun dışında.

Konversiyon eski adıyla o da var.

Yani bir sürü bozukluk var aslında bu hüküm içerisinde

bedensel belirtilen olduğu her şey aslında böyle isim

verebiliriz. Tartışma ve bir konu yani

tartışma bir konulması şeyden kaynaklanıyor.

Ibrahim, o dediği bilinç bilinç dışı olayından kaynaklanıyor.

Ben de ibrahim gibi düşünüyorum o konuda açıkçası ben orada

kategorik bir hata yapıldığını düşünüyorum her zaman.

Çünkü burada bahsettiğimiz şey bilinç bilincin nerede olduğu,

neye olduğu tartışılamayacak bir şey kategorik olarak bir hata

olur. Bunu tartıştığınız zaman biz

bunu tartışarak aslında aynı zamanda bilinç dışı kavramı

üzerinden hastalıkları tanımlamaya çalışıyoruz ve ayırt

ayrıca tanısını yapmaya çalışıyoruz.

Bence oldukça sıkıntılı bir konu.

Yani ben o yüzden ibrahim'e katılıyorum.

Bu konuda onu söylemiş olayım. Bu hastalık grubuyla ilgili de.

Şimdilik herhalde söyleyeceklerimiz bu kadar bu

sometizasyon bozuk Berna ama mutlaka konuşalım diye

önereceğim ben size. Ama şey de eksik kaldı, onu da

unutmayalım. Yani haydigar'dan etkilenip

freud'la onu birleştirmeye çalışan wins vangar onun

şizofreni tanısı koyarak takip ettiği elon westwak'a daha da

ilginç elon west'le ilgili olarak.

Ilginç olabilecek şeyleri söyleyelim.

Bir sonraki bölümde tartışırız diye söyleyerek o ilginizi çeker

arkadaşlar elon vesty blovler görüyor.

Crapelli'nin görüyor. Isviçre'de 2 ayrı analist

görüyor. Daha sonra pinswanger görüyor.

Yine dakibinz oneger değil, isviçre'deki wins oneger özet

yapıyorum. Diğer wins vangar aynı zamanda

löo, arayozis veya işte logo en sever patiyi tarif eden su

politikaların bir tezahürünü tarif eden biz vazer o değil.

Bunların hepsiyle ilgili olarak da ek tarih bilgileri

verebiliriz ve alon west wakasını da etik olarak da

ayrıca tartışmamız lazım. Isvanger'in bu tipik yeme

bozukluğu belirtileri gösteren genç hanım'a koyduğu teşhis ne

tahmin edin? Şizofrenin.

Evet, şizofreni oradan yola çık yani şizofreninin polimorfluğunu

anlatmak için de bir fırsatı olur.

Ben de lafı bulmuşken o yerini bulmuşken o lafa devam edelim.

Alon west konuşalım biraz. Kendi başıma konuşalım,

konuşulması gereken. Ve benz oneger in temsil ettiği

sonra roma ile ve işte hümanist psikolojizle psikoterapiyle

devam eden varoluşçu psikoterapiyle konuşalım.

Mutlaka devam edelim hocam bu bölümün sonunda da bir.

Eserden ve ressamdan bahsetmek istiyorum.

Ben bugün umberto botheoney'den bahsedeceğim.

Kendisi 1.882 yılında kalbria bölgesinde doğmuş italya'da.

Kendisinin tuhaf bir hayatı var. Yaklaşık bir 33 sene kadar

yaşayabilmiş. 1.916 yılında vefat etmiş, kendisi çağının en

önemlisi. Fütüristik ressamlarından biri

olarak kabul ediliyor. Ben kendisinin eee bisikletçinin

dinamizme eee ismimle eserini sunmak istiyorum.

Bugün kendisinin bu eseri 1.913 yılında yapılmış.

Yani bu eserle ilgili ilginç olan şey şu, bu.

Eserin şeylerini internette şeyini de bulabilirsiniz.

Hani eskisi çalışmalarını ya da işte taslaklarını da

bulabilirsiniz? Orada oldukça çizgiler, değişik

çizgileri var ve bu eser Henry berkson'un felsefesiyle çok

yakından ilişkilendiriliyor. Henry berkso'nun.

Nesneler bir akış içerisindedir şeyinden söz.

Ya da nasıl desem düşüncesinden hareketle yapıldığı düşünülen

bir eser. Oldukça ilginç bir tablo beni

hakkında şunu söyleyeyim, borçiyanni'nin eseri

bisikletçinin dinamiz miydik miydi?

Kendisi Birinci Dünya savaşında. Italya'nın bisiklet ve

motosiklet bir. Dahil olmak zorunda kalıyor ve o

talimlerden birinde o grubun talimlerinden birinde hattan

düşerek ağır yaralanıp vefat ediyor.

Öyle de kaderin talihsiz bir cilvesine maruz kalıyor diye

söyleyeceğim ben. Boche'un eseri benim açımdan

renkleri çizgilere oldukça değişik bir eser.

Bildiğim kadarıyla şu an eser milano'da sergileniyor.

Müziğe dell nowsento isimli müzede sergileniyormuş.

Tekrar kontrol ettim. Böyle bir eser bunu anlatmak

istedim. Bizim söyleyeceklerimiz şimdi bu

kadar bizi dinlediğiniz için çok teşekkür ederiz.

Kendinize iyi bakın, haftaya görüşmek üzere.