Obsesyon: Lütuf mu, Lanet mi? (Ⅰ)

Herkesin merhaba dikensiz gül bahçesi vaat etmiyoruz.

Pot kesinin yeni bölümünden size sesleniyoruz.

Ben doktor tahsil olmaz. Bu potkes te benimle beraber

profesör doktor timuçin ural, profesör, doktor, cemaat Başoğlu

ve doktor ibrahim el ak var. Bu potkes bölümünde o.

Ses kompist bozukluk ve tarihçesi üzerine konuşma

fırsatı bulacağız ben. Bu podcast bölümüne başlarken,

ibrahim'in tezinin okb ile obsesif kompsif bozuklukla

ilgili olduğunu söylemek istiyorum.

O yüzden konuşmanın bir kısmında ibrahim'e bayağı yükleneceğiz.

Onu önceden söyleyeyim şimdiden. Burada benim başlarken söylemek

istediğim şey obsesif kompus bozukluğun tarihçesinde kısmen

şizofreniyle benzer bir yaşa sahip. 1.008 yüzlü yıllara kadar

uzanıyor. En başta fransızlar daha

sonrasında Almanlar en sonunda da ingilizler tarafından.

Elden elden geçirilen bir tane kategorisi oluyor.

Ben belki ibrahim'i bunu soracak başlayabilirim, ibrahim.

Literatürde obsesif komplis bozukluğu ne zaman görmeye

başlıyoruz ve neyi tanımlarken kullanıyorlar diye sana sorayım

ben. Teşekkür ederim.

Tahsin istersen önce obsesif kompulsif bozukluğunun tanımını,

tarifini çok kısaca yapayım. Obsesif, kompsif, bozukluk,

obsesyon ve kompresyonlarla tanımlanan aslında diğer birçok

psikiyatrik rahatsızlık gibi heterojen psikiyatrik bir

bozukluk obsesyon dediğimizde irade dışı gelen kişiyi tedirgin

eden. Belki psikanalitik literatürle

ego distonik ama bilinçli çabayla kovulamayan inatçı bir

biçimde yenileyen düşünce imge ya da dürtüler olarak tarif

edilebilir. Bunlar çoğunlukla kişinin

mantığına, dünya görüşüne, ahlak anlayışına, inançlarına ters

düşer ve kabul edilemez. Dolayısıyla obsesyon dediğimizde

obsesyonlar kişide sıkıntıya, anksiyete gibi yol açar.

Ancak bir yandan da obsesyona kişinin direnmesi için de kişiyi

uyarır. Komisyonlar ise.

Açık ya da örtük nitelikte olup açık derken mesela el yıkama

gibi davranışsal örtük derken de böyle saf zihinsel eylemler açık

ya da örtük nitelikte olabiliyor.

Ve aslında kişi obsesyonun yarattığı sıkıntıyı azaltmak

amacıyla kasıtlı olarak ya da kendisini mecbur hissederek

gösterdiği tepkidir komisyonlar ama.

Genellikle kompresyonlar önce obsesyonun doğurduğu

rahatsızlığı azaltmak için başlar ama bu durum bir süre

sonra denetlenemez düzeye ulaşır ve bu yineleren eylemin kendisi

sıkıntı yaratmaya başlar. Yani mesela temizlik bulaş

obsesyonları dediğimizde kişi bir yerden sonra kirli

olduğundan şikayet etmez. Uzun süre duşta kaldığından

şikayet edebilir. Tarihçesine bakacak olursak

aslında batılı kaynaklarda ilk bu melankolik kitabının yazarı

Robert Bartın kitabında geçiyor. Onun çok güzel bir okb tarifi

vardır. Şeyde bu melankoli anatomisi

kitabında işte düşmekten korktuğu için bir köprüde

yürümeye, bir kayanın dik, bir tepenin yakınından geçmeye,

boğulmaktan korktuğu için bir havuzun, havuzun yakınından

geçmeye. Kendini asmaktan korktuğu için

kirişlerin olduğu bir odada kalmaya cesaret edemeyen sessiz

bir salonda, örneğin bir vaaz sırasında söylenmesi uygun

olmayan uygunsuz bir şeyi yüksek sesle istemeden söylemekten

korkan bir hasta tarifi yapar. Melankoli bir anatomisini ama

Bartın bir hekim değil, angligan bir din adamı.

O yüzden rahatsızlığım sebebine de, tedavisine de din

penceresinden bakıyordu. Dolayısıyla 10'a çıkart göre bu

illetten kurtulma nihayet nihayette nihayetinde.

Gökteki hekimin kudreti dahilindedir diye açıklıyor.

Fakat ta o zaman kaçıncı yüzyıl 17 mi oluyor?

1.600. Falan 17.

Yüzyılda kompleks sikler de dahil olmak üzere ne kadar

geniş, güzel bir tanım yapmış değil mi spektrumda.

Evet, yani neredeyse bütün belirtileri tarif etmiş.

Ne güzel bir örüntü tanıma. Evet.

Wordy dinle bağlantıdır. Bugün nane devam ediyor değil mi

westws üzerinden? Her ne kadar birçok tarih

çalışması hastalık olarak okb nin ilk vaka bildirimini Robert

bartın'a dayandırsa da aslında. Islamın altın çağı denen dönemde

milattan sonra 8 yüzde yaşayan ebru zeyd el belki'nin beden ve

ruh sağlığı isimli bir eseri var.

Burada psikiyatrik rahatsızlıkları 4 kategoride ele

alıyor. 4 kategori burada önemli aslında 19.

Yüzyıla kadar 19. Yüzyılın başlarına kadar ya da

18. Yüzyıl çok özür.

Dilerim psikiyatri rahatsızlıklar 2 kategoride ele

alınıyor. Melankoli ve.

Delilik diye ya da melankoli ve. Mani diye ayrılıyor aslında

milattan sonra 8 yüzden itibaren eğer belki 4 ayrı kategoride

alıyor ve okb'yi ayrı bir başlık olarak üniversite wasc'a essad

diye bir başlık olarak ele alıyor ve fenomenisini oldukça

güzel bir şekilde tarif ediyor. Yani hem direnci tarif ediyor

hem içgörü tarif ediyor. Egodiistonik olmasını tarif

ediyor hatta dikkate kadar. Ve belki birazdan konuşacağımız

konular açısından önemli bir tarifi de şunun üzerine diyor ki

kişi. Bu düşüncelere kapıldığı zaman

hayatını sürdürebiliyor. Bir süre sonra tekrardan o

düşüncelerden muzdarip oluyor. Bu daha sonra göreceğimiz

monümani kavramlaştırmasının bir ön habercisi gibi.

OKB tarihiyle ilgili birçok tarihçi, özellikle berrios okb

tarihini 4 başlık altında ele alıyor.

Ben bu sınıflandırmayı seviyorum.

Açıkçası bir kişiye şeytan girmesi olarak obsesyon diyor.

21 delilik biçimi olarak obsesyon parantez içinde monomi

3 monomani kavramının çöküşünü izleyen bir geç bir geçiş

dönemi, orada da nevreste nevros psikeni gibi kavramlarla

karşılaşacağız. Dörtte işte aslında psikoz ve

nevruz kavramlarının dönüşümünü takiben nevruz olarak

obsesyonlar diye ele alıyor. Bunların her birini detaylı ele

almak zor ama belki. Kişiye şeytan girmesi olarak

obsesyon kavramlaştırmasında obsesyon ve kompozisyonun.

Kökenine bakmak iyi olabilir. Şimdi latince de obsesyon ve

posesyon kavramlar var. Bunlar aslında bir şehri

kuşatmaya yönelik 2. Şey 2 evre.

Bir şehri mesela aklınıza koymuşsanız.

Onu kuşatmışsınız ama şehir bozulmadan kalmış ve hâlâ ele

geçirememişseniz bu o obses yok. Evresi obses algımıza koymuş

olmak üzere. Değil mi?

Interyona benziyor introsive. Düşünsene?

Evet. Tam o bir deposesu ise.

Şehir ele geçirilmiş, surlar aşılmış ve kale ve içindeki

insanlar zapt edilmiş. Bu 2 evre aslında bir.

Efendim hocam. Tutulmuş yani.

Evet, yani daha sonra zaten hristiyanlıkla birlikte bu

kavramlar. Dini bir nitelik kazanıyor.

Yani obseso ve günümüzdeki islam literatüründeki vesvese yakın

bir şekilde ele almıyor. Posescios'sa posesyo ise şeytan

tarafından ya da kişinin içine şeytan girmesi şeytan tarafından

ele geçirilme olarak. Normal şey buna.

Kalmıyor, evet hatta zaten. Karşılığı cin tabii dimi o

zaman. Evet.

Hatta mesela shakespeare'in işte 12 gece de bu tuhaf davranışları

sergileyen mal varollio karakteri var.

Sonra zaten şeytan çıkarma ayin'de gidiyor.

Kitabın sonunda ya da lady makbette aynı şekilde.

Işlediği suçtan ötürü çok güzel bir obsesyon tarifi olarak

geçiyor. Daha sonra da işte 18.

Yüzyıldan itibaren genel olarak psikiyatrik rahatsızlıkların 2

kategorisi melankoli ve many'e bir ara formu olarak monomani

sokuluyor. Monomani kısmı delilik olarak

tarif ediliyor. Bu tarif edilen yeni rahatsızlık

biçimi ortaya çıktıktan sonra zeka gerildiği ve diğer delilik

biçimleri gibi hastanın bütün yaşamını etkilemiyor ve bütün

zihinsel getirilerini bozmuyordu şeklinde tarif ediliyor.

E pizzodik bi şekilde seyrediliyor, seyrediyor ve

zihinsel yetileri kısmi olarak etkiliyor diye söyleniyor.

Bunun tabii ilk tarifi de vaka olarak eski roldan onun matmazel

f isimli bir vaka takdimi var. Bir dokunduğu herhangi bir şeyi

çalacağından korkan bir hasta tarif ediyor.

Daha sonra tabi monoman ile iradi delilikler duygusal

delilikler, dürtüsel delilikler yani.

O bu kısmi deliliklerin zihnin hangi melekesinden

kaynaklandığını tarif eden tartışmalar var ve en sonda

piercana ve freud'un katkılarıyla daha sonra

karyasper ve Sneijder katkılarına şu anki obsesyon

kavramlaştırması ortaya çıkıyor. Ama hala bir mutabakat var mı?

Aslında yok, çünkü gerçek obsesyon ve yalancı obsesyon

diye bir ayrım var. Reaktif obsesyon ve otojen

obsesyonlar diye bir ayrım var ilki biraz daha obsesyonların

tanrılardan ayrımı için kullanılan bir kavramlaştırma,

yani gerçek ve yalancı obsesyonlar otocan ve aktif

obsesyonlarda bir ayırıcı tanı söz konusu değil.

Bu obsesyonların bilişsel mekanizmasına dönük bir tarif

diye anlatabilirim. Tahsin biraz uzun tarif ettim

ama. Ben bir şey ekleyeyim.

O zaman şimdi monoma lafının bana çağrıştırdığı bir şey.

Esas çözmeye çalıştıkları şey manik ya da melankolik olmadan

yani duygu durumda bir değişiklik olmadan bir insanın

düşüncesinde nasıl hastalıklı bir sapma olur?

Yani ister hezeyan olsun ister obsesyon olsun.

Çünkü hipokratistten itibaren hep uzun süre boyunca düşüncenin

bozulması için duygu durumda bir bozulma olması, yani emosyonel

bir rahatsızlık olması, psikiyatrik rahatsızlıktan

anlaşılan duygusal rahatsızlık olduğu için sonrasında şizofreni

içinde bu var. Nasıl?

Çok da zekası geri olmayan biri ki zaten zeka geriliği olanla

antik tıp ilgilenmiyor. Hani antik Yunan sadece aklı

başında erkekle ilgilendiği için.

Geri kalanlarla ilgili değil. Nasıl olup da bu bozulur diye

düşündüklerinde herkes ciddi şaşırıyor.

Paranoya içinde bu var. Bu şaşkınlık.

Ondan sonra şizofreninin ortaya çıkışında zaten bu saat.

Duygusal bozukluk olunca düşünce bozulur.

Inancının yavaş yavaş yıkılmasının da etkisi var.

Obsesyonda da aynı şey geçerli anlaşılan.

Monoman'in şöyle bir durumu da var, hocam o beriyosun deyimiyle

iç görülü delilik anamelesini ortaya çıkarıyor diyor.

Yani delilik dediğimiz durum içgörülü olmaz, iç görü olmaz ve

bu durumda da şey imda da biraz pier jane yetişmiş oluyor.

Nevrasteğini tarifiyle. Bir diğer türlü pijony'nin

girişi de enteresan bir şekilde freud'la beraber hipnoz

çalışırken ortaya çıkan bir şey yani.

Çünkü hipnozunda bir çeşit monotoni olduğunu iddia

ediyorlar. Gerçekten de hipnoz sırasında

insanlarda sen de şu olacak ve buna karşı koyamayacaksın.

Telkiniyle ortaya çıkan durum bir obsesyon.

Ve obsesyona karşı kişinin bir şey yaparak o durumdan

kurtulması hani daha ilerde gerekirse örneğini veririm.

Şimdi bu kadarcık söyleyeyim ama.

Dolayısıyla opsiyon mu diyorlar dedin yani hipnotik durumu,

hipnotik durumu obsesyon olarak mı?

Evet de mi obsesyon demiyorlar işte buna mı ne diyorlar?

Yani tiyatro hani bunu monomo ne olarak adlandırıyor?

Aslında o bir obsesasyon yani ortaya çıkan fenomen obsesyon

obsesyon olduğunu görüyorlar. Ama adını yani o pozitif telkin

niyet halinden bahsediyorum. Onu monomoni olarak

adlandırıyor. Ve işte sonradan evren seni

hikayesi geliyor zaten. Ve sonra da psikaseni yani

psikteni söyledik. Psikeni kavramında içgörü var

ama bir delilik biçimi değil. Yani many eki yok ya artık

dolayısıyla içgörü varsa delilik değil, iş görü yoksa delilik.

Demerek o iş görülür, delilik anormalisi çözülmüş oluyor diyor

pardon beris. Soruyordum da kaynadı içgörülü

dedik. Ben duymadım.

Kimin lafı dedin? Beriyoz derman beriyoz.

Iş görülü delilik anormalist diyor.

Daha doğrusu yani monomali kavramıyla normalde delilikte ya

da mani de içgörü olmaz diye düşünülürken monopani kavramıyla

artık iç görülü bir delilik tarif edildi deniyor.

Evet, manik kelimesinin psikozda hemen hemen aynı gibi

kullanıldığı bir dönem. Kesinlikle.

Evet. Yani duygu durumdaki kabarma ve

amaca yönelik davranıştaki artışla seyreden bugünkü tanım

değil de değil mi? Timuçin, evet evet manikelim

mesela amca. Bildiğiniz ordaki mani o mani

değil, yani manivela ki mani değil.

Yani o eski hani cinneti manyağı, cinneti, manyağı

ingiltere'ye dediğinde aralıklı belirlilik ama cinayeti manyağı

dediği zaman sadece mani. Belirlik.

Belirliği evet yani cinneti. Ben ibrahim'in arada belki

söylemeyi unuttu. Bir noktayı tamamlayabilirim.

Tarihçeyle ilgili jane ve freud'a doğru giderken aslında

ara dönemde kargo westwal var westpal hani oldukça önemli bir

insan. Bu konuda aslında kar besbal

hani evet değeri de bugün çok fazla bilinen bir psikiyatrist

değil aslında eskiden bir tabiriyle tam bir asabiye.

Doktoru diyebiliriz kendisini. Cem hoca'nın dediği gibi.

Bir son hastalığında sanırım bir şey tanımlıyor.

Neydi? Onun adı bir.

Skleros tanımlayıp Suudi sikleriz diyor.

Onun dışında artı nerus okul motoruyuz yani üçüncü kafa

sinirinin çekirdeğini ismi verilen bir şahıs oluyor.

Aynı zamanda psikiyatri literatürüyle ilgili güncel

psikiyatr literatürüyle ilgili de agora fobi kavramını da ilk

defa literatüre sokan kendisi oluyor west faal oluyor.

Efendim. Evet ben.

Bitmedim onu evet, bespal'in bu şeylerle ilgili.

Özellikle obsesif kompsi bozuklukla ilgili bir

sınıflandırma girişimi de oluyor.

Daha sonrasında westpal kitaplarında makalelerinden

birinde pardon bu şeyden bahsederken bunun ondan önce

swang diye geçiyor. Swang sporch teling'un diye

geçiyor. Bu obsesyonun düşüncelere jane

onu alıp çevirip daha da aslında ilerletiyor diye söyleyebilirim.

Onu buraya eklemekte fayda var. Vestel o açıdan hani tarihçi

açısından önemli diye ekleyeceğim ben.

Yolda hatırlatın. Şu an yani günümüze doğru

geldikçe aslında obsesif komp bozuk tanımı ve hastalığın

kendisi işte fenomenlisi daha da kompleksleşiyor diyebilir miyiz

ibrahim sence? Yani benim tezim çalıştığım şey

şuydu, her ne kadar bulgularla onu doğrulatamasak da bir.

Şu an gerçek obsesyon ve yalancı obsesyon diye 2 kavramlaştırma

var ve bunlar. Ikisi de obsesyon olarak

değerlendiriliyor. Bunun yarattığı sorun ise

birçok. Şizofreni hastasına ya da psikoz

hastasına okb denilebilmesi. Ve dolayısıyla tedavi de tarifte

sıkıntılar olabileceği istersen. Şeyden bahsedebilirim.

Yani gerçek obsesyon derken neyi kastediyoruz?

Yalancı obsesyon derken neyi kastediyoruz diye.

Şöyle. Iıı bir bir kere bu gerçek

obsesyon literatürde dar anlamıyla, obsesyon olarak da.

Tarif ediliyor. Ilk tarifini kar yaz persi

yapıyor ve şu şekilde tarif ediyor, anlamsız ve kişiliğe

yabancı görünen zorla ve istenmeden gelen fikirlere karşı

mücadele etme olarak tarif ediliyor.

Yaz snaider'in tarifini de söyleyeyim, belki daha ben.

Görülür orada. Sneijder, de kişinin bilinç

içeriklerini anlamsız ya da sebepsiz yere baskın olarak

değerlendirmesine rağmen. Onları bastıramadığı zaman

sözünü ettiğimiz şeydir yine. Sneijder speak of diyor yani

sözünü ettiğimiz şeydir diye bu psikiyatrik durumların şey

olmadığını nasıl desem bir entite olmadığını, doğada var

olan gerçek varlıklar olmadığına işaret etmek için muhtemelen

hep. Hep içimizden, yani benim

içimden hep geçene çok benziyor. Ya da soğuk ol kolt demeyen.

Şimdi biz böyle tarif ediyoruz. Evet OOO speak of diyor yani

ingilizce çevirilerinde öyle diyor yani o zaman obsesyon

hakkında konuşabiliriz gibi söylüyor.

Şimdi. Yaz dersin koyduğu gerçek

obsesyona bir ölçüt daha var diyor ki, düşünce zihninde

belirdiği gibi eş zamanlı olarak kişinin zihninde onun saçmalığı

ve anlamsızlığı da belirmeli. Diye söylüyor yani başta o

düşünceyi makul bulup daha sonra geriye dönüp üzerinde düşünüp

saçma bulursa bu obsesyon sayılmaz tabii.

Yalpers bunları hep tanrıyla ya da psikotik belirtilerle ayrımı

için kullanıyor. Bunun için şey örneği veriyor

mesela sanırım. Olan bir hasta.

Işte tanrılar olduğu zaman gayet inanabilir bunlara.

Ama herhangi bir tedaviyle ya da bir psiko eğitimle geriye dönük

bunların saçmalığını kabul edebilir ama bu sayılmaz.

Çünkü sanrılar da bazen introsif ya da girici bir şekilde zihne

girebildikleri için eş zamanlığını çok önemsiyor.

Bir de yaz dersin vurguladığı sneijderinde onu takip ettiği

bir durum var. Obsesyonlarda düşüncelerin

birinci şahıs karakteri ya da hep benimkilik bozulmaz diyor.

Ne demek bu düşünceler benim zihnim tarafından üretiliyor

niteliği. Bozulmaz obsesyondaki kişi

zihnine zorla giren düşüncelerin kendi zihni tarafından

üretildiğinin farkında. Ama şizofren.

Geriye dönüp geliyoruz yani. Aynen öyle hocam zaten

psikiyatrik dertli ya da egoistonik ego simonik

diyeceğiz. Bunun ayrımı düşünce

sokulmasıyla çok iyi oluyor. Ya da mesela Sneijder işte

şizofreni de düşünce sokulması ya da diğer edilgenlik

fenomenlerinde deneyimin birinci şahıs karakterinin kaybolduğunu

söylüyor. Yani zihnime başkaları

tarafından düşünce sokuluyor ya da bu düşünce zihnim tarafından

üretilmiyor. Derken yani psikozdaki bu

fenomenlerde bu nitelikler kaybolurken, obsesyonlarda

deneyimin birinci şahıs ya da hep benimkilik ya da ben

karakteri bozulmaz diyor. Buna dikkat etmemiz gerekiyor

bunları. Öyle söyle sen söyle bitir.

Yani hasta ben düşünüyorum ama hatta zaten hastanın kendini

suçlaması da dinliyor. Obsesyonlarda özellikle zaten bu

sebeple oluyor. Ben bunları düşünüyorsam kötü

bir insanım. Ya da cinselle cinsellikle

ilgili obsesyonlarda. Öbür türlüsünde, yani pasiftenin

daha bariz olduklarında failik yaşantısında bir eksiklik var.

Bu da insana şeyi de çağrıştırıyor.

Tabi yineleyici davranış ve düşüncelerle yani nöro

gelişimsel bozukluklardaki yineleyicilik eğilimiyle

repettif olmayla obsesyonların aslında kategorik olarak

ayrılmasının çokta kolay olmadığını, çünkü bazı otizm

duruma vakalarındaki yineleyici düşünceler.

Bana yabancı mı değil mi diye veya egosin bir distonik mi diye

değerlendirmeyeceği kadar kişinin kapılı verdiği ve başka

türlüsünü düşünmesinin bile mümkün olmadığı şeyler.

Ama yazlarsa eş zamanlı olacak diyor.

Buyurun hocam. Yani güzel bir karşılığı vardır

ya türkçe'de ben çok severim. O tanımı musallat fikir.

Musallat fikir aslında obsesyonu çok iyi karşılayan bir şey.

Gerçek obsesyonu çünkü kişi onun musallat olmuş bir şey olduğunun

farkında ve ondan kurtulamadığının da farkında.

Esasında belki bu noktada şeyi biraz da konuşmak lazım.

Herhalde yalancıydı, değildi derken.

Şizofreni de ortaya çıkan ve bazen bizi çok zorlayan, şimdi

sen az evvel girişimsel bozukluklardan bahsederken

aklıma o geldi obsesyonlardan ve bizim de sık sık kendi aramızda

konuşurken bunun aslında karşı. Bir savunma.

Savunma mekanizması olarak çıktı ve obsesyonların tedavi

edilmesinin iyi bir şey mi? Kötü bir şey mi oldu?

Çünkü en zor alanlarından bir tanesi belki şizofreninin.

Uğraşılması en zor alanlarından bir tanesi.

Hatta hatırlarsan nöro gelişimsel bozukluklarla

şizofreninin ayrımını, sürekliliğini filan konuşurken

seninle bir kaç yıl belki daha da çok önce şizo obsesif,

bozukluktan söz etmek lazım demiştim.

Evet. Istanbul'da mı?

Bir nöropsiki günlerindeydi galiba.

Evet, evet, tam da böyle söylüyorum.

Dolayısıyla bunu nereye koymalıyız ve nasıl koymalıyız

ve hakikaten bu bir. Savunma olabilir mi ya da

kendini koruma mekanizması olabilir mi konusunda ne

söylenebilir acaba? Ben mesela kendi tecrübemden

söyleyeyim. Savunma adını.

Koymuyorum genellikle yani evet. Freud'a.

Yani tabii tabii. Hayır itirazım da olmaz.

Yani sadece benim pratiğim de savunma çok geçmemekle beraber

aklıma yatıyor. Niye?

Çünkü bazı reçetif düşünce ve davranışlar için değiştirmek

için uğraşmaya gerek yok veya işte böyle devam etmek daha

iyidir. En azından üstüne gidip de çok

fazla ortadan. Kaldırmaya çalışmak zora sokacak

kişiyi diye düşündüğüm çok pek çok vaka oluyor.

Aynen ben. Gök diye boksu yapan bir

hastandan söz etmiş derslerde mesela yani.

Öfkenin şiddeti geçmediği için tekrar tekrar intisive biçimde

travmatize olduğu yaşantıyı hatırladıkça.

Kafasında onu döverek gölge boksu yapan bir hastada mesela.

Bunu durdurmak için herhangi bir şey yapmaya gerek yok.

Istediği zaman odasına kapanıp dövmek istediğini dövsün

kafasında. Diye düşündüm hep.

Engin'den anlamak gerekiyor bu. Evet, öyle de diyebiliriz

özetle. Aha, bu noktada belki ibrahim'in

özel söylediği reaktif. Tepkisel sesyonlarla ilgili de

belki bir şeyler söylenebilir. Ne diyorsun o konuda ibrahim?

Hocam aslında reaktif obsesyonlar tam olarak.

Dediğiniz gibi tarif edilebilir. Şöyle reaktif obsesyonlar.

Tanım olarak belirgin bir dış uyaran ile ortaya çıkan ve daha

çok ego simtonik olan obsesyonlar olarak tarif

ediliyor. Ama otojen obsesyonlarda

belirgin bir dış uyaran yok. Yine reaktif obsesyonlardan

devam edersem. Yani bu obsesyonlar hakikaten

kişi tarafından daha gerçekçi ve olması mümkün şeyler olarak

değerlendiriliyor ve belki de şizofreni de sıkça görülen

mesela emin olamama obsesyonları aslında bu grup altında yine

kirlenme ve bulaş obsesyonları sık olan hem şizofreni hem nöro

gelişimsel bozukluklu hastalarda fazla.

Reaktif obsesyonlarda. Tehdit olarak algılanan obsesif

düşüncenin kendisi değil. Bu obsesyonun.

Yarattığı yani mesela zaman kaybı uğraş oluyor daha çok yani

mesela cinsellik obsesyonu ya da dini obsesyonlardaki gibi

obsesyonun içeriğinden rahatsız olmuyor da ben neden bu

davranışı yapmak zorunda kalıyorum da oluyor.

Dolayısıyla kompozisyona bağlılığı da daha yakın

muhtemelen şimdi. Şimdi ben bunu daha önce

düşünmemiştim ama siz söyleyince reaktif obsesyonlar.

Bilişsel mekanizma açısından evet, yani herhangi bir

rahatsızlığa ikincil olarak gelişmesi düşünülebilir bence.

Bir işe yarıyor aslında. Evet.

Günümüzün okb tanımında ise. Yanılıyorsam şimdi bu ayrımda

söyleyin. Reaktif olan fazla gündemde

değil gibi. Çünkü kompleksliklerle ve nöro

gelişimsel bozukluklarla yakın ilişkisi gösterildiğinden beri

bilindiğinden beri hem çok daha erken başlangıçta oldu hem de

tıpkı şizofreni gibi bir beyin hastalığı modeline çok daha

uygun olduğu gibi bir düşüncemiz var.

Mesela biz asistanken obsesif kompulsif bozukluğun başlangıç

yaşı tipik başlangıç yaşı olarak bildiğimiz.

Bir yetişkinlik çaydı. Yani bir yetişkinlik

rahatsızlığı olarak bilinirdi ama şimdi artık literatürde

yetişkinlikte başlanan başlayan obsesif kompozit bozuklar, geç

başlangıçlı deniyor ve ikincil olabileceği araştırılıyor.

Yani klasik olarak obsesif kompulsif bozukluk zaten

çocuklukta veya ergenlikte başlamıştır.

Biz ancak sonra teşhis ediyor olabiliriz gibi bir düşüncemiz

var ki doğru büyük olasılıkla. Şu anki obsesyon?

Tarifi böyle bir çok yineleyen düşünme, davranış ve dürttüğü

içine alıyor. Belki de en sorunlu olabilecek

tarafı. Tek başına kompulsiyonun

varlığının da OKB tanısı koydurabilmesi.

Dolayısıyla böyle psikoz benzeri yaşantıları olan işte böyle.

Böyle düşünce çekilmesi gibi. Bir psikotik belirtileri olan

hastaların ödünleyici olarak yaptığı.

Davranışlar kompresyon olarak değerlendirilebiliyor ve bu

kişilere okabet tanısı konabiliyor.

Mesela şöyle bir örnek, diyelim ki kendilik yaşantısında.

Dön işte boşluk. Yaşayan bir kişi, yani kendilik

bütünlüğünde işte tam. Olarak bir tam olmama hissi

yaşayan biri bunu. Şu an uydurdum, açıkçası işte

kolum bacağım yerinde mi? Bu eşyalarını kontrol etmeye

kadar gider. Böyle sürekli bir dokunma,

sürekli bir kontrol etme gibi bir mekanizma geliştirebilir.

Kişi buna çok rahatlıkla okb tanısı konabiliyor.

Yani oradaki düşünce bozukluğu ya da kompozisyonu neye dayalı

olarak derinlemesine incelenmemesi doğrudan kişiye

OKP tanısı koydurabiliyor. Ve bu da mesela belki ikincil

olarak böyle. O kompozisyonları olan kişiler

tedaviye dirençliliğidir gibi çalışmalarına yol açıyor ama

aslında bu tarz kompresyonlar hayli hayli bir şey.

Ikincil olarak gelişmiş olabiliyor.

Şu anki DSM tanısındaki belki de en sorumlu kısım bu.

Neden biliyor musun? Bana kalırsa yani?

Bunların örtüştüğü ile ilgili özellikle okumuş olduğum bir

veri yok ama dikkat eksikliği hiperaktivitede de otizmde de

steaming, self, simülasyon, şiddetli huzursuzluk yatıştırmak

üzere yineleme, dokunma, bakma, kontrol etme biçiminde tezahür

edebiliyor ve bir düşünsel içeriği öncüsü en azından yok.

Biz de bunlara obsesyonsuz kompozisyon mu demek lazım?

Ondan emin olamıyorum. Kompozisyon tanımı gereği bence

yanlış olur çünkü kompozisyon dediğimiz şey obsesyonundaki

anksiyeteyi yatıştırmaya dönük yapılan bir eylem.

Yani burada işte yineleyici davranışları nasıl tarif

ettiğimiz bana kalırsa genel olarak hepsinin ismi yineleyici

davranış olsun ve nasıl geliştiği ayırt edilsin.

Yani o şöyle obsesyon. Yeni bir.

Sınıflandırmaya doğru. Söylüyorum.

Şöyle çünkü. Yineleyici davranış gibi genel

bir isim koyduğumuzda aslında bir şey söylemediğimizin

farkında olacağız. Doğru derinlemesine incelememiz

gerektiği anlamına gelecektir bu.

O yüzden söylüyorum yani? Yani gerçekten deskriptif

olacaksa doğrusu bu aslında. Tanımlayalım, betimleyelim ve

orada bırakalım çünkü iddia hep o ya.

Yani etiyolojiye göndermede bulunmayacağız esa bir yandan.

Tarif edip ondan sonra da onlar sanki asıl meselelermiş gibi

düşünmek, yani onların hiçbir zaman geçici olmadığını

düşünmek. Temel ata o oluyor zaten.

Yani pratik tur olarak düşünelim, doğal tür olarak

kendilerini. Değiştiren sesyon deyince bir

nokta koymuş oluyoruz. Yani iş orada bitirmiş oluyoruz

yani. Tabii dur deyip.

Bakmış ol 400 cümleyi. Hâlbuki bir kuşkuya da yer

olmalı. Tümüyle düzelen obsesyon

gördünüz mü hiç mesela? Bir dakika düşünelim.

Güzel bir soru. Tümüyle düzenen o sesyon.

Çünkü tanımı gereği aslında kolay kolay düzelmeyen ancak.

Belli ölçülerde kişinin. Nefes alabildiği diyelim yahut

başa çıkmayı öğrenebildiği. Çeşitli terapi yöntemleriyle bir

şeyden bahsediyoruz. Ama gene de çok kötümser unk

olmasın diye de herhalde söylemek lazım ki psikoterapi ve

ilaç tedavisine çok iyi cevap veren ve ızdırabı büyük ölçüde.

Dinen hastalarımız yok mu? Var hatta şey.

Tamamen bitenini soruyorum işte, o yüzden.

Ahmet peki. Şöyle bir şey hatırlıyorum,

geçmişte şimdi reaktif olanı da konuşunca çok.

Ciddi ağır temizlik obsesyonları olan kilolarca çamaşır tozu

tüketen falan. Bir hastayı 30 yıl önceden belki

35 yıl önceden yani çok eski bir hikaye bu.

Ve bir bir türlü bununla başa çıkamayan o yıllarda çok da

fazla ilaç seçeneği de olmadığı için işte Veysel davranışçı

terapi bilen neredeyse çok yeni olduğu için çok da bir şey

yapılamayan. Çalışılırken çok zorlanılan bir

hastayı hatırlıyorum. Bir biçimde.

Neyi temizlemeye çalışıyorsun aslında.

Sorusuyla başlayan bir sürü. Sürecin açıldığını hatırlıyorum

ve bunun sonucunda son derece girift aile ilişkileri içinde.

Bir. Aslında bu kişinin gidip eşinin

kız kardeşini baştan çıkarıp onunla evlendiğini ve

dolayısıyla buradan başlayan çok ağır temizlik opsiyonlarının

yerleştiğini ve bütün aileyi karşısına alan bir sürecin

yaşandığını vesaire öğrenmiştim. Zaman içinde ve bununla birlikte

de ortaya çıkmıştık ki. Bütün mesele, yani daha önce

hiçbir belirtisi yokken tamamen bununla başlayıp gelişmiş bir.

Obsesif kompulsif bozukluk öyküsü vardı.

Ya buna bu çok güzel bir örnek. Bana şunu hatırlattı, geçenlerde

bir arkadaşımla sohbet ederken konuşuyorduk.

Komnetif davranışçı terapiyle psiko dinamik arasında çok

kategorik bir ayrım var. Bu bunlar müstakil terapi

yöntemleri gibi düşünüyoruz ama. Bu örneğinde güzel örneğinde

olduğu gibi kognatif psikoterapi aslında uygun kişide psiko

dinamik anlaşılmaya da çok güzel savunma mekanizması anlamına da

harika yol açan bir yolunu açan bir yöntem.

Vaka, lady makbet gibi. Diye ayrılmayayım.

Lady mu. Evet dimi.

Lady macpet'in ama hani ortaya çıkışını görüyoruz.

Arabistanın bütün kokulu eski kanı temizleyemezdi.

Meselesindeki o tirattaki ama burada geriye dönük olarak yani

hani neyi temizleniyorsunun ortaya çıkışından sonra

obsesyonlar tamamen sonermişti. Tamamen ilaç kullanmayacak

şekilde sona ermişti. Çok harika bir örnek.

Bir detojenliği vurgulamak için tam tersinden bir örnek

söyleyelim. Hiçbir şekilde yüksek doz?

Ssaray veya işte turistik serotonerik ilaçlara cevabı

olmayan repettif davranışları olan ama zekası da donuk olan

bir hastada. Eee, bütün bunların hiçbirini

yıllarca işe yaramadı ve derin beyin simülasyonuyla büyük

ölçüde. Şimdi obsesyonlarının azalmış

olduğunu öğreniyorum yani. Tabii ki cerrahinin hızlı

düşünülmesi gerektiği gibi bir izledim, asla yaratmamalı.

Tam tersi fikirdeyim ama bir de böyle örnekler var.

Yani çok heterojen bir şeyden söz ediyoruz.

Ben burada çok özür dilerek araya giricem sanırım bu

obsesyonun cerrahisi de diğer konularla ilgili gelecek hafta

görüşmek zorunda kalacağız. Çünkü bize ayrılan sürenin

yavaştan sonuna geldik. Ben yine diğer bölümlerde olduğu

gibi bu bölümde de bir sanatçı ve resim hakkında bilgi vermek

istiyorum. Ben bugün size yoz efendim.

Kovun bir resmi hakkında bilgi vereceğim schmedribffal isimli

eserinden bahsedeceğim. Joseph andgo tiro bölgesinde

doğuyor. Şu an italya, Avusturya ve

Almanya için sınır bölgesi olarak kabul edilen bir yer.

Orada doğup büyüdükten sonra aux da bir heykeltıraşın yanında

eğitim alıyor. Daha sonrasında da aux

prensi'nin bursuyla. Şutgart'taki bir sanat okulunda

sanat eğitimi alıyor. Ancak bu sanat eğitimi sırasında

1.791 yılından itibaren. Fransız ihtilaline sempati

duyduğu gerekçesiyle okul yönetimi tarafından tehdit

ediliyor. Bursun'un İptal edilebileceği

söyleniyor ve siyasi 3 be nedeniyle de tutuklanıyor.

Ve bu yüzden de bu yaptırımlardan sonra da eee

kendisi koh okuldan ayrılarak gidiyor.

Daha sonrasında avrupa'nın çeşitli yerlerinde, fransa'da,

isviçre'de yaşamaya devam ediyor ve bir.

Dini tarikat olarak kabul edebileceğimiz yakobenlerden

oluşan bir çevreye katılıyor ve isviçre'nin bil kendine bil

1.000 diye geçen şu anki kentine yerleşiyor, orada yaşamaya devam

ediyor. Alp vadilerine gezi yapıyor,

trakink yapıyor sürekli olarak ve bu trekinleri sırasında da

bu. Bahsettiğimiz resmi çiziyor.

Benim açımdan etkileyici olan bu resimde yani internetten arayıp

da baktığınızda da görebileceğiniz şekilde bu resim

o şelaleyi inanılmaz şekilde gerçekçi yansıtmış ve bugünkü

Halil bile aynı şekilde duruyor diye söyleyebilirim.

Şimdilik bizi dinlediğiniz için çok teşekkür ederiz.

Bu haftalık bizden bu kadar haftaya tekrar görüşmek üzere

kendinize iyi bakın.