Nöropsikanaliz Nedir?

Herkese merhaba diken sütlü bahçesi vaat etmiyoruz.

Pot kestin yeni bölümünden sesleniyoruz.

Ben doktor taysin rolaz bu potans bölümünde bir doktor

cevatpaşaoğlu, profesör, doktor tüm için rolay doktor ibrahim

bey'le her zamanki gibi benimle beraber konuk olarak bu sefer

profesör doktor Hakan Atalay bizlerle beraber konuşmaya

başlamadan önce belki cem hoca'ya da timuçin hoca biri

Hakan hoca'yı tanıtmak ister. Daha sonrasında konuş.

Maya devam ederiz. En eski tanıyan ben olduğuma

göre ben tanıtayım, izin verirseniz. 87 80 altıda ben

girdim 87 daha kaldı. Aramızda bir kaç ay var galiba.

Akkanat talay psikiyatri profesörü tıp eğitimine Ankara

Üniversitesinde tamamladı. Psikiyatri uzmanlığını

bakırköy'de yaptık. Beraber sonra aynı serviste

beraber uzman olarak da çalıştık bir süre.

Sonra Hakan çeşitli yerlerde çalıştı.

Balıklar rum Beyoğlu devlet aylar paşa numu hastanelerinde

uzman olarak çalıştı. Sonra 2 yıl okan üniversitesi'ne

galiba 18 yıl filan gibi bir şey de yeditepe'de çalıştı, halen de

orada. Değil mi?

Yani aynı üniversitede klinik psikoloji yüksek lisans

programını hazırlayanlardan biri.

Psikoterapi ve eğitim birimini kurdu diye.

B diye bir şey, bir kurum onu yöneticiliğini yaptı bir süre.

Çok üretken bir yazar ankanın talay.

Bir yazdığı, kitap bölümleri ve hakemli bilimsel dergilerdeki

bilimsel makaleleri bir tarafı onlar çok sayıda ama böyle

şizofrengi denizi yıldızı başka dergi, akıl defteri psikart.

Gibi birçok. Paramedikal diyebileceğim ya da

edebiyatla psikiyatristinin kesiştiği yerlerde de bu tarz

yazılar yazdı. Çok önemli bir katkısı çevirdiği

çok değerli kitaplar aslında kitaplar çok iyi tanınıyor da

hakkını çedildiğin bence az kişi biliyor örneğin.

Ilki galiba 90 altıda Russell jacobinin benliğini yitiren

toplumu adlerden lenge. Konformist psikolojin eşitsiz

kitabı. Sonra bayağı len 99 baskısı

freud'un psikopatoloji kitabı var.

Yine ayrıntı yayınlarından çıkan ekibinde john forresterın freud

savaşları, psikaniz ve tutkuları kitabı var.

En ünlüleri bence sanırım yetmişin üstünde de baskı

yapmıştır. Yine ayrıntıdan çıkan klaisa

pinky sitesin kurtlarla koşan kadınları kitap.

Kitap çok meşhur ama hakkını onun çevirmeni olduğunu bilenler

var mı bilmiyorum. Sonra okyanustan çıkan yine çok

önemli bir başka kitabı admin bolışsın.

Dinamik psikiyatri kuran ve uygulanış kitabı ki bayağı

önemli bir textbook alanda. Daha sonra Türkiye psikiyatriler

neyi yayınlarından çıkan o terapi kitapları serisinden

glanga bardın uzun süreli psikolojik psikoterapi temel

Metin kitabını çevirdi. Ve ısıt 2.010 üçte metnistan

çıkan mark somzat onbur'un beyin ve iç dünya öznel dediğimiz

sinir bilimine giriş kitabı ki nöropsikaneza'nın da ülkemizde

yayınlanan ilk kitap. Son gelip bakırköy'de

konuştuğunda sen var mıydın? Ankan hatırlamıyorum.

Bakırköy'de yoktum. Bakırköy'den ayrılmıştın dimi o

sürede evet o zaman zaten daha kitap ortada yoktu ve nihayet

asıl en önemlisi 2.010 üçte kendi kitabında yazdı.

Nöropis kanalis kitabı türkiye'deki ilk telif eser hem

de en kapsamlı kitap. Işte böyle çok üretken bir

yazar, çevirmen, düşünür, kıl uçur.

Ve psikiyatri uygulamasından hiç vazgeçmeden bunları yapan bir

meslektaşımız hak kanıtı var. Çok güzel seni alırlamak.

Pardon. Çeviri ve daha uzun sürüyor

yazmak mı sayfa başına düşünürsek?

Şöyle çeviriler tabii. Kitaba da göre değişen bir şey.

Bazı çevrimeleri çok gevşek bir şekilde yaptım.

Yani zaman vermeyin bana ben istediğim gibi yapayım dedim.

Sonra koşan kadınlar öyle çıktı yani sahilde de yaptım.

Eve gelince oturarak otururken de yaptım.

Biraz uzun sürdü ama zevkle yaptığım çevirilerden biriydi.

Dinamik psikiyatri ilk çevremde aslında ve o ilk ingilizce yeni

yeni öğrenmeye başladığım ve ingilizce öğrenmek için de.

Başladığım bir çeviriydi. O öyle acemice daha çok sözlüğe

bakarak geçen bir şeydi. Dolayısıyla kitaba göre

değişiyor ama. Şöyle, yani kendi kitabını

yazmanın zevki tabi çeviri başka bir şey, 10'a çıkart biraz

zorunluluktan yapmıştım ve şeyle birlikte sonsuzla birlikte onu

bıraktım. Artık çeviri yapmıyorum.

Bundan sonra delif. Inşallah evet.

Hakan boyutu tabii önce bakırköy'de.

Uzak konu için biriminde epeyce deskriptif psikiyatriyle

başlayıp sonra birlikte çalıştığımız birimde arif

verimlinin servisinde daha biyolojik ağırlıklı bir.

Psikiyatri uygulamasından sonraki bakıkların genel hani

biliyorsunuz zaten yaklaşımını o tarihlerdeki ne?

Ek olarak o daha bu psikodinamik psikiyatri de elden bırakmadan

oradan ilerledi ve sonra ikisini birleştirdi ve böylece norru

psikangzol ortaya çıktı. Ben ilk sorunun sorayım mı?

Hemen nörobison. Oron mu biraz.

Ben onu aslında biraz tabii geçici bir tanımlama olarak

görüyorum. Yani öyle psikanalizi çünkü.

Hakan gürbiti işte bir toplantı da öyle mi?

Ölen duruyorum nörapsikiyatri toplantılarından birinde.

Yani çok temel bir şeye işaret ettiğini düşünüyorum.

Ben nöro ve psikanalizin kendisi de zaten onu yapmaya çalışıyor.

Yani çok temel bir soru aslında bu ruh madde meselesinin bize

yansımış hali aslında o. Nedir bu bizi bizi yapan yani

aslında çok felsefi bir yerden başlayan bir soru benim sorum

çünkü esas meselem o yani niye böyle davranıyoruz?

Bu davranış nereden çıkıyor? Vesaire gibi psikiyatristlerin

hemen çoğu kafasından bunlara geçiriyordur.

Daha basit yanıtlar var. Yani işte beynimiz var ve bu

beynimiz işte nöro trans biterler üreteceği ve

davranıyoruz da diyebiliriz ama biraz.

Karmaşık bir şey yani dolayısıyla.

Bu soruya yanıtım aslında daha geniş içerimleri de olduğunu

düşünüyorum. Yani beyin ve zihin meselesinin

ki bundan başka ne euro psikolojiden başka bu ikisini

bir araya getiren bir görüşle yok.

Dolayısıyla buraya yönelmem bundan aldı.

Biraz yani beyin ve zihin dediğimiz şey birbiriyle nasıl

ilişki kuruyor? Sorusuna yanıt ararken aslında

ne rafinle karşılaştım. O yüzden benim için öyle değil.

Yani çok aslında birbirinden çok aile gibi görünen fakat aynı

şeyin nöropsikanizm dediği gibi 2 farklı görünümü olduğunu daha

iyi anlıyorum son zamanlarda ama bunu da sorgulamaya başladım.

Açıkçası yani zihin dediğimiz şey üzerinde biraz düşünmeye

başladım. 10'a çıkart belki konuşuruz yani hep diyoruz beyin

zihin vesaire ama zihin. Beğene ne yapıyor?

Ondan çok emin değilim. Çok tanımlanmış bir şey değil.

Baktıkça da kimse zihin üzerine çok düşünmemiş gibi görünüyor.

Yeni yeni düşünülüp konuşuluyor desek herhalde daha çok.

O çok felsefe bakmış bu işlere yani biliyorsun gelenek olarak.

Bir yandan hani hani? Oksijenon dedim ama hani bir

yandan da anlamak ve açıklamak diye ikiye ayrılıyorsa ikisi de

aslında daha çok açıklama. Alanında çalışansın ki temel

kuram yani nörolojik bakış da psikolojik bakış gibi bir yandan

da öyle değil mi acaba? Şöyle desek, o zaman hani

maksimum olmak yerine hatta ikisi de aslında açıklamaya

çalışan 2 ayrı bakış açısı aslında bir anlam bulabilmek

için bir araya geliyorlar gibi. De anlıyorum, bir yandan

bilmiyorum. Ne diyorsun çünkü.

Okudukça aslında bunların rastgele bir araya gelmediğini

de fark etmeye başladım ben, çünkü.

Ortak bir şeyden söz ettiklerini bir süre sonra keşfediyorsunuz.

Ben en önemli şeylerini o işte kandil'in makarnayla birlikte

ilgim biraz artmıştı. 98, 90 dokuzda kandil aslında ara

bilinci ama psikolojis te. Dolayısıyla ilk şeyler ilk

işaretler oradan geldi. Sonsuza tanışmam, kandillerden

sonradır. Şöyle mesela bellek meselesini

düşündüğümüzde ben çok çarpıcı gelmiştir.

Ya bellek bizi biz yapan şey ya aslında çok sinir.

Bilimsel bir şeyi var, temeli var ve onda yapılan gelişmeler

buluşlar. Vesaire aslında psikolojiye çok

yansımıyor, yansıması gerektiği halde.

Mesela psikanalizi buradan eleştirerek de yola çıkıyor.

Yani bilimle bağını koparmış olması eleştirisinde bulunuyor.

Oysa bellek mesela aktarım meselesini düşündüğümüzde

aktarımı bize tanıtan psikanalist sonuçta ne kadar

önemli olduğunu, terapinin de en önemli aracı.

Çünkü iyileşme öyle oluyor. Yani aktarım üzerinden oluyor

işte bir takım teorik bilgiler öğrettiğimiz için ya da hastaya

ders verdiğimiz için iyileşme olmuyor.

Iyileşme ilişkiyi yüzünden oluyor işte.

O ilişkide ne oluyor? Sorusuna psikanalist kadar

nörobilim de yanıt vermeye başlayınca aslında psikanizm

buralara bakması gerektiğini söyleyenlere ben de hak vermeye

başladım. Çünkü sadece o değil mesela

bağlanma biliyorsunuz yeniden konuşulmaya başlandı.

Vesaire orada işte konut yeniden öne çıktı, kovut o kadar şey

değildi. Yetmişlerden sonra o kadar da

üstünde durulan bir teorisyen değildi ama nörobilim bu anne

baba bağını ilişkisini empatiyi. Duygu düzenlemesinin bu ikili

ilişkideki önemini gösterdikçe. Leri daha değer kazanmaya

başladı. Dolayısıyla aslında orada salt

bir yönlü bir şey görmüyorum. Yani bazı eleştirmenlerin dediği

gibi psikanalizi bilimselleştirmeye nöro

bilimselleştirmeye çalışmak değil, tam tersine insan

davranışına 2 açıdan da yani bir nesnel açıdan bir öznel açıdan

baktığımızda ne görüyoruz? Sorusuna yanıt arayan bir grup

aslında bu. O zaman burada her ikisine de

bir ölçüde açık ve olmak ve bir tür hakimiyet de gerekiyor.

Yani kitabından da öyle anlaşılıyor zaten.

Yani şunu birazcık daha belki daha net.

Daha netleştirmek iyi olur. Yani senin söylediğinden memnun

anladığımı söyleyeyim. Hakan da öyle gideyim istedim.

Yani böyle hani aksettiğinin hem bilinç motivasyonlarını, hem

biyolojik temellerini anlamaya çalışalım, ikisini birleştirelim

gibi bir şeyden bahsetmiyorsun. Tam da tersine nöropsikanalizin

işleyişindeki şey psikanizm işleyişindeki nörobilimsel

temellerin. Değil mi?

Aslında konuşulması gerek. Yani aktarımı konuşuyoruz da.

Bellekle ilgili bildiklerimizin. Buna olan katkısını hiç

konuşmuyoruz ya da az konuşuyoruz gibi üstelik

üstelik. Bunun terapiye ne katkısı

olabilir de konuşmuyoruz. Yani çok klasik Ortodoks bir

bakış açısı var. Psikanalizde kandele geri

döneceğim. Kandil'in en önemli eleştirisi

aslında psikanalitik kurumlara teoriden çok çünkü çok bir

açıklama getiriyor. Bir zihin kuramı var ama bu

kurumlar içlerine kapanmışlar ve dış dünyaya kapandıkça.

Işlerinde bir jargon geliştirmişler, bilimden

uzaklaşmışlar diyor ki bence en önemli haklı olduğu şey bu.

Çünkü bu belleğe yeniden baktığımızda aslında terapide

başka bir yer görmemiz gerekiyor.

Neyi göreceğiz artık bellek dediğimiz şeyi uzun süreli

bellek kısa süreli de bellekti ayırmıyoruz.

Yani işte prosedürel bellek var deklare tip bellek var.

Yani kişinin çok erken dönemde yaşadığı deklaratif belleğe

henüz kaydedemeyeceği. Çünkü beynin gelişmediği için

söz gelişmediği için ancak bazalgamiye onlara sebebiuma

kaydettiği bir takım yaşantılar aktarımda ortaya çıkıyor.

Ilk şeyler terapiste duyulan güven onla kurduğun ilişki

aslında başka bir bellek türüne dayanıyor.

Yani onun söze dökmesi mümkün değil.

Oysa psikanalizin biliyorsun bir tarzı var, divana yatırıyor hem

de söze dayalı bir şey. Yani şeyi görmüyor.

Terapist hasta terapisti görmüyor.

Iıı dolayısıyla burada oluşan terapiyle aslında 100 yüze

yapılan yani hastanın terapistini gördüğü onun yüzü

mimiklerini gördüğü ses tonunu ses tonuyla 100 mimikler

arasındaki ilişkiyi gördüğü bir terapiyle divana uzanıp yapılan

bir terapi arasında aktarım açısından ne fark oluyor?

Mesela bunu düşünmek gerekiyor. Bu bir ilişki terapisiyse sözel

bir divan'a yatmış bir hastanın anlatımlarına dayalı bir

terapiyle karşılıklı oturup, birbirlerinin yüzlerini gören

kişilerin yaptığı terapi arasında ne fark var?

Psikanaliz bunları sorgulamalı diyor.

Ben bütün bunlara katılıyorum aslında ve nörobilimin burada

çok önemli katkıları. Olabileceğini aslında benim

demin söylediğim belki tam. Salk sinir bilimle bütün

yaşantıları açıklamaya kalkmakla klasik psikanalizin yaşantıları,

fizik kuralları gibi açıklamaya çalışması arasında bir benzerlik

kurmuştum. Yani kandil'in söylediğiyle

uyuşmayan bir şey değil bu sanki yani psikot dinamik yani Dinamo

sonuçta fiziğe ökünen bir yaklaşım var ya freud'un.

Şöyle bir eleştiri var da, o yüzden yani işte bu aslında

gereksiz bir çaba psikanaliz kendi içinde zaten.

Tutarlı bir görüştür. Bunu sinir bilimle birleştirmek

psikanalizi sulandırır. Çünkü bir şeyin neden

yapıldığını ya da beyni ya da beynin nasıl çalıştığını

anlamakla bizim işimiz yok. Çünkü psikanalist sonuçta bir

anlatıp biçimidir ve bu anlatı biçimi temelinde ne olduğunu bir

resmin neyden yapıldığı biz ilgilendirmez.

Kalmasın ne olduğu ya da ne bileyim boyaların nasıl

kullanıldığı bizi ilgilendirmez diyenler var.

Önemli olan resmin kendisidir diyenler var.

O yüzden onu düzeltme ihtiyacı dedim.

Yoksa çok haklısın. Burada küçük bir müzik molası

verelim. Bugünkü müzik parçası olarak

bramsın biyolin sonrası reyminor.

Opus 108. Dördüncü bölüm presti a git i

dinleyeceğiz. Bu eseri Steven back ve debora

fong beraber icra ediyorlar. Daha sonrasında tekrar

birlikteyiz. Müzik arasından sonra tekrar

birlikteyiz. Ben sozu timuçin hocaya

bırakayım. Max sonumuz da bakırköy'deki

konuşmasında o yıllar önceki konuşmasında.

Aslında ecza şeylere değinmişti ve demiştik.

Yani 8 yıl boyunca divan'da yatıyorsunuz ve sonuçta ne

olduğunu bilmeden bir şey oluyor ve olağan şeyi 2 tarafta

anladığını varsayarak konu kapanmış oluyor gibi bir şey

söylemişti ve ilginç bir başka örnekte onun verdiği.

Rüyaların ram'de olduğunu sanıyoruz.

Oysa rüyalar ram fazında yaşanmıyor.

Dolayısıyla bunu bile araştırmıyoruz, incelemiyoruz.

Diyor ki mark sonra aslında nörolog ve psikanalizden geçmiş

bir nörolog değil mi? Yanlış bilmiyoruz.

Nöropsikolog evet, sonradan analizden geçmiş.

Yani dolayısıyla. Belki tam da bu yani ne olduğunu

anlamaya çalışmak yani. Açıklamaktan daha önemli olmaya

mı başlıyor? Konuş önemli, söylediğin çok

şey, çünkü aslında bulduğu bir çok şey de doğruluyor.

Ilginç bir şekilde. Çünkü ram'le rüya arasında

bağlantı kurduklarında aslında ram dönemindeki biyokimyasal

değişikliklerle uyuşmuyor. Dolayısıyla sadece ram de değil

fakat dopamin sistemle bağlantısını kuruyor.

Soğumuz çok ilginç bir şekilde yani aktif olan.

Bölge aslında bu leopamin bölge dolayısıyla gerçekten de istekle

arzuyla araştırma ile keşifle. Ilişkili bir bölge.

Yani analiz red eden bir şey yok burada diyor reddetse de

reddedebilecek birisi zaten. Yani eleştirel de bakabilen

biri. Evet.

Hocam sizi şey anlattığınız aslında ya freud'un da büyük

hayali o değil mi? Hani tabii yeliz'in aslında

biyoloji kökenlerinin olduğunun bulunması ve hani gerçekten

bilim olarak yerinin pekiştirilmesi ya da

sağlamlaştırılması, onun da en büyük hedeflerinden biri değil

mi? Hani?

Çok doğru bir çok aslında böyle biliyorsun şeyleri var para.

Paragraf alıntı yapabiliriz ama freud birçok şeyi bir arada

tutan bir adam olduğu için aslında 1.900 ellilerden sonra

keşfedilen freud aslında nöropisanize daha yakın bir

freud. Çünkü psikanaliz başlamadan önce

nörolog olduğu dönemde aslında yaptığı çalışmalar sonradan

keşfediliyor ve bakıyorlar ki orada aslında nörobilimsel bir

şey var işte. O projesi yeniden keşfediliyor.

Proje tamamen nörobilimsel bir temele dayalı.

O zamanki nöon kuramına dayalı. Ve cem'in dediği gibi fiziğe

dayalı bir kuram geliştirmeye çalışıyor. 2 ilkeyle başlıyor.

Yani bu sistem bu zihin dediğimiz şey bir takım

birimlerle çalışıyor. Bunlara nöron diyelim ki nöron

kuramı daha yeni keşfedilmiş kahval tarafından 2.

Bunlar bir enerji sistemiyle çalıştılar ve bu enerji sistemi

süre durum ilkesiyle yani maddenin en önemli ülkelerinden

biriyle çalıştı. Diye başlıyor ve oradan bir şey

geliştiriyor ve sonların bütün bunların hepsi gerçekten

psikanalize aktarılıyor. Çünkü o süredir ilkesi

değişmezlik ilkesine uyaranların rahatsızlık vermesine

uyaranların bu nedenle boşaltılması gereğine dönüşüyor.

Nirvana ilkesine dönüşüyor. Buradan da aslında çok ilginç

bir şekilde başka. Başka bir nörolog şey,

nörobilimci işte Filistin şeyi geliştiriyor.

Yani kendi tezi ile serbest enerji tezi ile freud'un bu

nirvana i ilkesini birleştiriyor.

Birbiriyle ki bence daha ilginç olan şeylerden biri de bu.

Rezitamıyorum ya. Bildiğim kadarıyla.

Daha önce benzeri olmayan çok çok orijinal bir şey.

Evet, ilk önce tabi beyin için geliştiriyor ama sonra diyor ki

bütün canlılar arasında bu ilkeyle yani serbest enerji

ilkesiyle çalışır. Sonradan bütün bunları tabii

biraz matematiksel ve enformasyon ne çevirdikleri için

benim izleyemeyeceğim. Bir yere doğru gidiyor ama başta

söyledikleri yani fizikten ödünç aldıkları o termodinamik

kavramıyla canlılığa verdikleri açıklama bana çok şey geldi.

Yani canlıyla cansız ayıran şey arasındaki o farkı daha iyi

anladım o sayede. Evet, bir yerden sonra takibe

güçleşiyor gerçekten değil mi yani?

Matematiğe çeviriyorlar. Matematik yani lisede bıraktığım

bir şey. Keşke bırakmasaydım yiyorum ama.

Geri dönüş çok zor. Bu saatten sonra tekrar

matematiğe. Valla uğraşanlar zor değil

diyorlar. Öyle bir yeni bir rakam da var

bayağı hani yeni dil öğrenir gibi yeniden matematik.

Diyen. Ve hatta onu basitleştirip

bayağı hani lacos yazmanız gerekmiyor ama sonuç olarak daha

çok matematikle uğraşabilirsiniz diyen bir.

Bir akımda var. Denemiyor değilim açıkçası.

Yani ara sıra bakıyorum ama çabuk vazgeçiyorum öylece.

Muhtemelen oradan yapay zekaya da bir gidiş.

Herhalde. Dimi.

Evet, zaten son safistone son zamanlarda bu şeye dayalı yani

serbest enerji ilkesine dayalı bir şey geliştirmeye

çalışıyorlar. Yapay zeka çünkü biliyorsun hep

tartışılan bir şey ya işte duygusu yok.

Hayatta kalma dürtüsü yok. Yapay zeka nasıl olur da insan

gibi davranır? Yani çok tartışılan bir şey.

Ben de epey okumaya çalıştım. Bu bilişselciler biraz şey

bakıyorlar. Bu işe gerçekten matematik

bakıyorlar ama salt matematik baktığında bir nicelik gibi

görünüyor. Yani yeterince büyük bir

bilgisayar yaparsanız sanki beyne benzer gibi düşünüyorlar

ve bunu deniyorlar da Avrupa birliği'nin galiba şey insan

beyni projesi bunun üzerine kuruluyor.

Fakat çabuk iftars ediyorlar. Yani vazgeçiyorlar çünkü o kadar

kolay bir şey değil bu neden çünkü o canlılık meselesi çok

önemli. Yani hayatta kalma çabası onun

evrimsel süreçte bize kazandırdığı şeyler.

Bir makinenin bir sıfır işlemesi ile yapılabilecek bir şey gibi

göremiyor. Ama bunu bir bilgisayara

yükleyebilirseniz, yani bir program oluşturabilirseniz

hayatta kalma meselesini. Çünkü duygu biraz oradan

çıkıyor. Yani sistem nasıl çalışıyor?

Ama staj var amastazis bizi hayatta tutan şey oradaki

parametreler yolunda gitmediğinde biz kötü

hissediyoruz. Ama o statik parametreler iyi

işlediğinde iyi hissediyoruz. Duygu bu aslında dolayısıyla bir

sistem hayatta kalma üzerine kurulursa ve bunun işte açlık,

tokluk, çoğalma gibi şeyler yüklenebilirse programlar ve

serbest en acilkisi çalışırsa bunun insan beynine benzer bir

sistemle çalışabileceği varsayımıyla yola çıkıyorlar.

Ama çok soru işareti. Tabi benim kafamda da.

Benim de o apaçık radyodaki. Kavanozdaki yıldız programında

söylediğim şey buydu aslında. Yani duygu meselesine o kadar da

abartıyacak bir şey yok. Bunu bir şekilde bir program,

bir kod, bir algoritma haline getirmek mümkün.

Yani sonuç olarak bir ve sıfırla da çalışsa sonuçta kendi kendini

sürdürmesi ve asla kapanmaması gerektiğine dair bir Kaide

komuttu. Algoritması olursa.

Yaşamaya çalışmayacak mı? Işte orada tarihsellikle

toplumsallık devreye giriyor yani o yüzden yani sadece

biyolojiyle değil, biyolojiyle iç içe geçmiş bir şeyimiz de

var. Bizim toplumsallığımız var.

Yani diğer insanlarla ilişkilerimizi göz önüne almadan

beyni anlamak çok mümkün değil. Dolayısıyla oradan da işte

sosyal kombinasyona geçtim. Yani okudukça yeni şeyler

açılıyor çünkü yani başkası yoksa biz yokuz, gerçekten şeyin

dediği gibi. De o şair.

Hem de şair sarhoş yemin şairdekini ben başkasıdır diyor

ya. Dolayısıyla toplum sağlık nasıl

işin içine katılacak? Ondan da çok emin değilim.

Ben doğru mu anladım? Bir sorum var.

Şimdi kantitatif olanı ne kadar zengin hale getirirsek canlı

organizmaya o kadar benzetebiliriz.

Gibi bir canlı organizma değil de beyin aslında düşündük.

Peki yaşantı diyebilir miyiz? Fazla olur, yani bildiğimiz

beyin ne benzetmeye çalışıyorlar aslında.

Engin çalışıyormuş. Evet ama yani o zaman bedenli

bir. Vardı, daha söz etmek gibi bir

iddiaları yok demiş oluyoruz değil mi?

Böyle bir şey değil. Çok güzel yani işte soru

işaretlerinden biri de o. Çünkü son zamanlarda

intereseption diye bir şey çıktı aslında interreseption demin söz

ettiğimiz somaos tarz duygu, hayatta kalma ve benzeri şeyleri

birleştiren bir şey. Yani biz beden olmadan aslında

beyin anlamsızlaşıyor çünkü. Damasi öyle diyor diyor ki beyin

aslında organizmayı hayatta tutmak için geliştirilmiş bir

şey ki çok katılıyorum buna. Dolayısıyla bedensiz bir zeka

bedensiz bir beyin mümkün olabilir mi?

Sorusunu ben kendi içimde Türkan hocayla tartışarak kendisiyle

tartışmadım ama onun söylediklerini kendi kafamda

tartarak tartışıyorum. Çünkü o diyor ki beden dışında

da bir şey olabilir, zeka olabilir, zihin olabilir.

Ben de bedensiz bir şey nasıl mümkün olabileceğini kafamda

canlandıramıyorum. Yani teorik oluyor yani?

Armağan, analitik, felsefe. Etmiyor Türker kılıç herhalde.

Beyin cerrahi. Ha tamam Türker arma nerede

felsefeci idi de romandan evvel hala çalışıyor mu bilmiyorum.

Wordy de alan dedim de rambo. Art.

Ram başkasıdır. Isimler karışınca bellek başka

türlü çalışıyor. Evet.

Ben ben şey soracaktım. Yani hem psikiyatri de hem

nörolojide hem psikanalizde çalışırken belli bir zihnin

beyin, beden ve çevre. Kavrayışına sahip olmamız

gerekiyor. Yani bunu materyalist bir bakış

açısıyla hepsini fiziksel olana indirgeyebiliriz ilişkiyi dahil

ya da işte kaba mantıkla düalist bir şekilde ele alabiliriz ya da

daha yakın bir paradigma işte bedenlenmiş zihin ya da işte

imbadinent denen paradiğim ile ya da yine.

Aslında onlar da yakın en aktif paradigmayla ele alabiliriz.

Nöropsikanalizin yani kendisine benimsediği bir zihin kavrayışı

var mı ya da nasıl ele alıyor? Yani kabaca aslında ikiye

ayırmam gerekiyor, çünkü sanırım.

Sanırım 2 fraksiyon oluşmuş durumda.

Izleyebildiğim kadarıyla nörop sistemalize de biri damasyonun

temsil ettiği bu daha biyolojik bakış açısı.

Çünkü damasya beyni demin söylediğim gibi organizmayı

hayatta tutan bir organ, çevreyi ve iç dünyayı haritalayarak

aslında zihin dediğimiz şey bir haritalama işlev diyor imgeler

şeklinde biz onu diyor. Bilinç düzeyinde yaşantılıyoruz

diyor. Fakat ikinci grup bu sonsuzun

temsil ettiği grup. Iıı punkse damasia'dan onların

beden üzerinde söylediklerinden duygu üzerine söylediklerinden

yola çıkıyor ama bunu filistin'la birlikte daha

matematik bir dile dönüştürüyor ve zihni aslında bir tür makine

gibi hayal edebileceğimizi bilinci açıklayabileceğimizi.

Beynin bütün bu organizmanın şeylerini, parametrelerini takip

eden ve 10'a çıkart göre kullandığı enerjiyi sürekli

düzey düşük düzeyde tutmaya çalışan bir makine gibi

çalıştığını ve dolayısıyla hem açıklanabileceğini hem de

pratiğe dökülebileceğini düşünüyor.

Dolayısıyla aralarında son kitabında anlattığı gibi bir

tartışma çıkıyor. Bununla ilgili damasya diyor ki,

beyni algoritmalarla açıklayamayız.

Sonuçta diyor ki, hayır, her şeyi nasıl açıklıyorsak zamanla

bilinci de biz açıklayabiliriz diyor.

Hala onun üzerinde çalışıyor. Bildiğim kadarıyla.

Dolayısıyla ikili bir bakış var ama böyle somut bir yani kafamda

canlandırabileceğin bir zihin. Şeyi hâlâ neye zihin diyorlar

sorusu bence çok sorulmamış bir soru ve kafamı meşgul eden

şeylerden biri. Çünkü zihin deyince hemen

işlevlerini sayıyorlar, işte öğrenmedir, bellektir, bilmem

nedir? Tamam da bunu beyin yapıyor

zaten. Ya onun bütün hale getiren zihin

dememize yol açan şey ne? Bunu ruhtan ayıran şey ne?

Hatta şöyle düşünüyorum, ben ruh kullanmamak için neredeyse zihin

kullanılıyormuş gibi geliyor bir modernleşmeyle birlikte.

Zihin ve beden diyoruz aslında zihin dediğimiz şeyin ne olduğu

çok açık değil, düşünmemiz gerekiyor.

Hala ben çok emin değilim. Yani dediğiniz gibi hocam bir de

mesela zihin dediğimizde işin içine hareket de giriyor.

Dünya içinde gezip dolaşmam, araştırmam da giriyor.

Diğer canlılarla, dünyayla, kendimle ilişkim de giriyor.

Yani sabit bir yapı olmadığını kabul edebiliriz ama bunun

hakikaten psikaninizin yapılarıyla ya da nörolojinin

araştırmalarıyla ilişkisi sanki yine de bir zihin kavrayışına

ihtiyaç duymamız gerektiği gerekiyor gibi hissediyorum ama.

Çok güzel, yani mantıklısı bu zaten sanırım ihtiyaç duyduğumuz

için onu kullanıyoruz. Yani zihin kavramı birçok şeyi

anlamamızı kolaylaştırıyor aslında yoksa?

Öyle bir kavrama ihtiyacımız olmasa, şey gibi bazı öyle

örnekler veriyorlar ya ne bileyim Yıldırım düşüyor.

Biz onu ışık gibi de görüyoruz ama aslında bir elektrik.

Çıkıyor yukarı doğru yani aslında elektrik ama biz 10'a

çıkart. Işte ışıkta görüyoruz ve

Yıldırım diyoruz zihinde sanki öyle bir şey böyle holo grafik

bir şey olduğunu söyleyenler de var.

Aslında biraz David bolmı da anlamaya çalıştım.

O çok iyi bir fizikçi. Aslında kuantumcu onun görüşü

biraz bu yönde yani. Zihni holograf bir şey gibi

düşünüyor. Yani beynin böyle ürettiği ve

bizim de onu algılatığımız ayrıntıları çok söyleyemeyeceğim

ama buradan. Kirlion.

Fotografiye kadar gideriz hocam. O.

Güne diye metsin, gelin kavram var, 10'a çıkart yakın bir şey

gibi. Metinger diye bir.

Onun ego tüneli olarak tarif ettiği şeye yakın.

Böldüm ama. Ya çok bilmediğim için anlamaya

çalışıyorum. Egotinolü deyince kafamda ne

canlanır diye düşünüyorum. Yani de dediğiniz gibi beynin

ürettiği böyle yayılan ama aslında.

Işte tünelin kendisi de ilişkinin kendisi de esasen

beyinden çıkan belki birazcık bizim öyle zannettiğimiz bir

dünya tasavvuru gibi ya bu zannettiğimiz kısmı bana hep

sorumlu gelir. Yani beyin bize dünyayı biraz

çarpık aslında dünya böyle değildir kısmı.

Ama genel olarak hani çerçevesi. Sizin anlattığınız şeye yakın

bir durum, yani bütün ilişkileri, bütün makineleri

dahil ettiği için. Yanılsa ama ııı niteliği hakanın

söylediği şeyleri uyumlu Metin gelin bu ego tüneli rafında

fox'ta geçiyordu değil mi? Onu epey bir.

Iıı orada anlatmıştı. Aslında bence önemli bir şey

değil. Yani benim de kafamdaki

sorulardan biri ibrahim bu çünkü.

Çok doğru aslında. Yani biz aslında dünyaya olduğu

gibi algılamıyoruz. Yani bizim algılama biçimimizde

bir başka canlının algılama biçimi farklı.

Dolayısıyla farklı zihinlerden mizah etmeliyiz o zaman yani.

Tamamen biraz böyle şey havada kalan şeyler.

Bunlar olduğu gibi algılamadığımız belli.

Bu aslında turist onu söyledikleri de biraz öyle.

Çünkü onun tezin biz gelen uyaranların nedenlerine dair

yordamada bulunuyoruz. Ancak predition yapıyor.

Yani preditionlar doğruysa pratikte de doğrulanırsa hayat

öyle devam ediyor ama doğrulanmadıkça.

Oralarda sürekli düzeltilmeye çalışılıyor, işte o şeyler

hatalar dünyayı algılamada yaşadığımız hatalar, enerjiyi

arttıran şeyler. Hata ne kadar asla enerji o

kadar düşük oluyor ve canlılık aslında daha daha az enerjiyle

ve daha uzun süre çalışabiliyor. Dolayısıyla bizim dünyayı

bilmemiz gerekiyor. Bu mesela çok ilginç hep böyle.

Çünkü hala nörobilimde başvuru kitapları işte uyaran var beyine

gelir, beyin algılar tepki verir gibi öyle değil aslında beyin

dünyayı önceden tahmin ediyor yoğurdu yani.

Bu da bana çok ilginç geldi. Bu nöroksiganizm bana öğrettiği

şeylerden biri. Hocam yani bunun sen önce söyle.

Ha ben şey diyecektim hocam. Yani bu şeyde ki nörobilimdeki

şeye benziyor. Hani bu m imbady cogner diye bir

kavram var ya hani beyin beden ve çevre arası içerisine

gömülmüş bir şekilde. Etkileşim içerisindeki gibi bir

şey. Hani bu şeyde de hocam yani hani

yapay zekadan falan bahsediyoruz ya insanların ya insan

zekasından ya da insan beynininden esinlenerek ürettiği

şeylerde de ortaya çıkıyor bence yani benim aklıma şey örneği

geliyor her zaman bunları okuyunca düşününce filan yani

robot süpürge geliyor okuma yani robot süpürgeyi alırsınız.

Robot süpürgenin evet hani bir şeyi var, kendi çapında bir

zekası var sonuç itibariyle. Ama hani o robot süpürgeyi evin

içerisine koyduğunuz zaman çevreyi tanımadığı sürece

çevreyi dolaşmadığı sürece çevreyle bir etkileşim

içerisinde olmadığı sürece hiç bir şeyi yok anlamıyor.

Çünkü hiçbir zaman kendi işini yapamaz.

O durumda gibi bir duruma dönüşüyor.

Yani buradan çevreyle ve eee bedenle ilişki belki o açıdan

önemli olan bir. Durum o güzel bir örnek oldu

bence. Evet tam da işte akının

predition dediği şeyi yani öngörme dediği şeyi yapmak

üzerine kurulu ya bir karar çok yaparsa.

Ortadaki objeleri köşeleri, kenarları, vesaireyi tespit

etmesi, bir harita çıkarması o kadar kolay oluyor.

Bizim de belki dünyada yapmaya çalıştığımız şey bu.

Tabii çok çağrıştırıyor. Bu son söyledikleriniz yani

fenomenoloji ve hani etrafı tanım, hani bir beyin var, bir

de onun algıladığı bir dünya var yani ya da bir insan var.

Onun algıladığı dünya ve yerine dünyanın içine batık dalı olan

bir. Bedenlenmiş bir.

Zihin var diyeceğim zihin. Çok doğru, o da o da haydi.

Gel kavramı batık olma yani dalık olma daha doğrusu.

Dalık demek en doğrusu herhâlde dimi.

Düşmüş olmaz. Ben.

Empati. Tembedet.

Ben robot süpürgemin ismini Besim tıpuk koydum bu arada.

O niye insan kullanmayalım? Işçi sınıfın biraz daha onlar

diye evde gezdiriyorum böyle. Ama kimin?

Kime empatik yaklaşağı biraz karışmış yani Besim tip okumunda

haberi yok. Abi sonra kesmezse olur

inşallah. Ibrahim şey öğreniyor ama yani

robot süpürge öğreniyor ama bir dolaştıkça.

Evet, şey, evet, evet yeni şeyler çıkınca öğreniyor hocam.

Hocam bu yanılsamayla ilgili. Kantan itibaren de var ya,

mesela bir dünya var ben ve başka bir canlı olsun.

Mesela o canlı da dünyayı yeşil görsün.

Ben de işte dünyayı işte farklı renklerden müteşekkil 3 boyut

artı zaman boyutuyla beraber 4 boyutlu algılıyorum.

Bu benim algılayış biçimim ama dünyanın esası böyle olmak

zorunda değil. Hakikaten benim kategorilerim

duyu organlarım onu bir çerçeveye sokup bana veriyor

olabilir. Ama, söz konusu algı olduğunda

algı dünyada yine aslında hareketle olan dünyadaki

yaşamımı kolaylaştıran, pratik bir şekilde yaşamamı olanak

kılan bir şey. Yanılsama da bile böyledir ya

mesela ormandaki bir hortumlu yılana benzemek hayat kurtarıcı

bir şey. Oradaki algıdaki yanlışlık benim

için hayat kurtarıcı dolayısıyla.

Dünyanın esasen böyle olmadığı bir çarpık olarak algılıyoruz.

Sözü kavram olarak algının doğasına aykırı algı zaten

dünyadaki yaşamımı kolaylaştıran bir işlev olduğu için nasıl

kolaylaşıyorsa öyle algılaması benim için işlevsel öyle

olmasaydı bu protezler mümkün olmayacaktı.

Arabada işte yolun zeminini arabanın içinde olmamıza rağmen

kent hemen anlıyoruz yada bu metinger deneyinin yine Metin.

Ger diyorum Ramazan dram bu plastik el deneyi onun da mesela

bir yanılsama olarak sunuyorlar ya oradaki mesela bir yanılsama

değil, aslında bir işlev olarak algılanması gerektiğini

düşünüyorum. Tabii bu benim fikrim değil de

okuduğum ettiğim. Şeyler var.

O yüzden hani dünya esasen bizim gördüğümüz gibi değil sözü bana.

Yani mantıksız bir söz gibi geliyor.

Bunu da söyleyip tıp bitireceğim.

Ikincisi bilim alanındaki belli bir belli kurumlar için kötü

niyetli bir söz gibi geliyor. Bu benim bir iktidar sağlama

alanım yani dünyayı, kendini, başkalarını sen çarpık

algılıyorsun ama ben işte bir nörolog olarak gerçeği

görüyorum. Dolayısıyla doğruyu gerçeği

görebilmek için bana bağımlısısın.

Aynı şey psikanist olarak da yapabilirim bunu yani.

Sana gerçeği göstereceğim çünkü sen zaten yapından doğan gereği

yanlış algılıyorsun. Psikiyatrinin içinde psikoloji

içinde söyleyebilirsin. Yani bir iktidar kurma aracı da

aynı zamanda dünyayı çarpık olarak algıladığımız anlatısı.

Şöyle, ben diyalekte inanan biriyim.

Yani çarpı derken aslında düzgün düzgünün de çarpıtla birlikte

olduğunu biliyorum. Yanılsama derken şöyle değil,

yani bütün bunları sınayacağımız bir pratiğin içindeyiz biz.

Dolayısıyla gerçek pratik ancak sınıra bilen bir şey.

Bilimde de böyle, gerçek hayatta da böyle.

Bunun teoriye yansıması şu, biz sadece algıdaki yanılsama

hatalarımızı prediction erollarımızı düzeltmiyoruz.

Aynı zamanda aktif inferans denen bir yöntemle aslında

gerçek dünyadan aldığımız sondajla da dünyayı deniyoruz.

Her zaman burada teoride 2 şey var, bir algısal çıkarsama

denen, yani beynin kendi içinde algılamalarını düzelttiği

gerçeğe uydurduğu gerçek neyse o bizim açımızdan gerçeğe

uydurduğu bir de eğer beyin bunu algısal olarak yapamıyorsa

pratik olarak dünyasını değiştirdiği harekete geçtiği

ve. Aktif inferans yaptığı bir

işlevi daha var. Çünkü biz sürekli dünyayı

sondajlıyoruz bilmek için yani her şeyi almıyoruz ama işte

gözümüzün sondajlıyor. Dilimiz sondajlıyor.

Sürekli dünyada ne olduğunu aslında biz sürekli tespit

ediyoruz. Dolayısıyla bulunduğumuz yer

buna uygun değilse örnekleme yapmaya uygun değilse yerimizi

değiştiriyoruz. Örneğin bir açız bizi harekete

geçiren şey ekmek kokusu. Biz beynimizde bunun bir ekmek

kokusu olduğunu düşündük. Fakat beyin bir takım yan

ipuçlarıyla bunun doğru olmadığı kanısına vardı.

Ne yapıyoruz? Bir 10 m daha yürüyüp fırına

yaklaşmaya çalışıyoruz, orada da bir test oluyor.

Yani söylediğin çok doğru. Yani beyin hep yanılsamayla

düşünür derken. Olduğu gibi algıladığımızı

düşünüyoruz değil. Aslında olduğu gibi

algılamıyoruz. Bu yanılsama olmayabilir

söylediğinde haklısın. Başka bir tartışma çıkar oradan

o zaman dışarıda ne var, gerçeklik nedir?

Sorusu öyle bir soru. Dur bunu aslında tam da

ibrahim'in sordukları düşünürken hani algı meselesi algının

çarpıklığı, gerçekliği neyse subjektifliği.

Aaa meselesinin hareketle düşününce bütün bunlar yani

nöropsikanaliz psikoterapi sürecinde.

Nasıl bir. Kolaylaştırıcı ya da

zorlaştırıcı bilmiyorum, rol oynuyor.

Yani senin aslında psikoterapi pratiğine katkısı açısından.

Ne düşünüyorsun, nasıl bir etkisi oluyor?

Yani çok net görüşler olduğu kanısında değilim.

Bu konuda yazılmış bir hani nörosik tedavi kitabı da yok

ama. Terapistin aslında terapistin

iyileştirici olduğunu düşünenlerdenim.

Ben jung gibi iyileştirici olan kişilik, yani ben kendimi ne

kadar geliştirirsem ne kadar? Daha geniş açıdan bakarsam.

Bunun hastaya yansıması olacağını düşünüyorum.

Banane en önemli katkılarından biri sadece psikolojik zeminden

bakmamak. Bir de bunun biz biyolojik

zeminini de görmek. Bazen bunu hastaya da söylemek

iyi olabilir aslında. Yani nasıl?

Gerekirse mekanizmayı açıklayabilirsiniz.

Yani bilgi verebilen yapıyorum bunu.

Çünkü yani işte bellek nedir, nasıl çalışır, bağlanma nedir?

Niye insan işte annesiyle ilişkisi bu kadar önemlidir.

Bunlara bilmesi bence iyi bir şey hastanın.

Tamam, tamamen katılıyorum. Evet ve bunu bir de terapide

yaşandı. Yaşadığını düşün seninle

ilişkisinde aslında aktardığı şeyin.

Farkında olmadığı şikayet anlamda bilinç düşüyor ama nöro

bilimsel anlamda prosedürel bellekte işlenmiş bir şey

olduğunu fark ettiğinde başka bir şey oluyor bence.

Dolayısıyla ikisini birlikte kullanmak beni rahatlatıyor.

En azından diye düşünüyorum. Bu tabi gelişmiş bir şey değil.

Nöropsik görüyorum diye bir şey çıktı aslında.

Ama tam olarak ne olduğu çok net değil.

Oksimon diye başlığımız sebebi buydu.

Tam senin soracağın da aynı mı bilmiyorum diyorum ama.

Nöropsik bir bakış açısının ve yorumun psikanalize kullanılması

mümkün değil zaten. Şöyle psikanalistler bu tür

verilere açık olurlarsa aslında. Tıbbi de yani.

Kullanılması. Çok mümkün.

Şöyle, o orada demin söylediğini tekrar hatırlatmak lazım.

Yani çok katı klasik müzik, analiz, freud ve takipçileri

uygulama da böyle olanlar gerçekten kendi içlerinde

anlaştıkları, bazen anlaşılması tamamen zor bir kültür gibi bir

nitelik kazanmış oldukları için orayla çok fazla işimiz yok

gibi. Nöropsikanalizi de ben daha çok

şöyle anlıyorum. Günlük yaşamdaki yaşantıyı iş

işlemi, işlevi vesaireyi açıklamak için yoksa bir terapi

yöntemi olarak kullanılma iddiası zaten.

Zannediyorum yok şuanda. Evet, öyle gelişmiş bir şey

değil. Anlama çabası aslında açıklama

ya ek anlama da olduğunu söyleyebilirim ben.

Çünkü terapi güzel, o imkanı da veriyor.

Aslında daha çok kolay. Hı hı tamam yani orada herhâlde

en iyi psikoterapi yöntemi, yani ideal olan şey.

Herhangi bir kurama açıklayıcı olarak görü görüne bağlı

kalmayan asıl iyileştirenin ilişki olduğunu kabul et.

En hem destekleyici hem bilgilendirici hem de zaman

zaman işe yarayacağını düşünüyorsan, yorum

yapabileceğin ama salt yoruma ve bilinç dışına yönelik olmayan.

Bayağı uzun bir tanım oldu da. Çok.

Fazla bir kenara bırakmadan. Tabii ya ama tıbbi bakış açısını

da hiç bir kenara bırakmadan tabii tabii.

Tabii o temel zaten yani ben nöro psikanalize tanıştığımda

aslında süreç koramını da yeni okumuştum. 2 sene birleştiren

bir şey sonuçta süreç kuramını da öncelikle üstünlük üzerine

kurulu. Tabii ki diyalektik de böyle

madde önce ruh sonra geliyor. Yani beden önce şey, sonra zihin

sonra. Önce hayatta kalacaksın, sonra

onun psikolojisiyle uğraşacaksın tabii ama bir üstünlük şeyi de

var. Psikoloji ortaya çıkınca artık

bedeni şey yapabiliyor. Beden egemen alabiliyor.

Yani önce yaratıldık, sonra ruh üff filan dedi.

Evet. Topraktan.

Tamam, ben bir şey daha soracaktım.

Sizin freud'un nörolog olmasıyla bağlantılı olarak şimdi bu

yayından önce. Şunu düşündüm.

Biz kanalizin içinde nöroloji zaten var.

Bunu diyebiliriz değil mi? Tabii.

Nöropsikalizi gibi yeni bir isimlendirmeye gerek var mı?

Yani evet pratikte var. Çünkü psikanalize artık giderek

uzaklaştı. Yani psikanalistler freud kadar

bilimi açık değiller. Artık freud'in kendisi de bunu

bir dile dönüştürdü ama nörolojiyle yani bağını çok

kopardığını sanmıyorum. Öğrendiklerini aktardı.

Çünkü yani işte rüyaların yorumunda falan çizdiği bir

takım modellerin projede olduğunu görüyorlar dolayısıyla.

Onun Tahsin bey demin söylediği yani kafasında aslında bütün

bunların temelini biz anlıyor olsaydık, biyokimyasal,

biyolojik olarak bütün bunlara gerek kalmayacaktı diyecek kadar

da alçak gönüllü bir adam. Ama ondan sonra gelenler

biliyorsun işte o yapılanma okumsal yapı içine girdiğinizde

belli bir şeyin dışına düşüncenin dışına

çıkamıyorsunuz. Oysa şu açık, yani freud preadal

dönemi çok iyi anlatmıyor mesela.

Oysa ondan sonra gelenler cliin cofood keremberg çok şey

kattılar bu konuda ve. Dolayısıyla Ortodoks analiz bile

kendi analistik şeylerine açılmıyor ki nörobilim'e nasıl

açacak çok emin değilim ama cem'in dediği gibi yani bizim

işimiz terapistin işi. Aslında bütün bunlar açık olmak

diye düşünüyorum. Yani başka nasıl olabilir?

Insana ait olan hiçbir şey bize yabancı olmamalı.

Kesinlikle doğru. O zaman bu bu bir revizyon.

Girişimi. Çok iddialı olmuş.

Ben geçici bir şey olduğunu düşünüyorum.

Yani bu temel mesele çözülmüş değil.

Yani ropsik analiz buna bir katkı olacak.

Tabii ki yani beyin ve zihin meselesinde bir aşama olacaktır

diye düşünüyorum ama her şeyi çözeceğini, geliştirdiği teorik

yapıyla bu soruna yanıt vereceğini sanmıyorum.

Dolayısıyla adı buna ne koyarız bilmiyorum ama.

Anlama çabası daha da aşık olur anlama çabası.

Öyle diyebilirim. Revizyon derken tabi şey sizin

dediğiniz gibi işte tıptan ya da nörobilimden uzaklaşan

psikanalizi tekrardan hatta sokmak açısından.

Zaten. Buradaydı psikolojimize yönelik

değil tamamen bir yandan da nörobilimcilere de yönelik de

ortaya çıktı ki onlar da. Kandil'in söylediği en önemli

şey bu. Evet, psikanaliz biyolojiye

yaklaştın, kooperatif sinecetan yararlansın ama komikti.

Science'lar da ne yapacaklarını bilmiyorlar.

Çünkü bir zihin modelleri yok. Oysa cis analizi de çok güzel

bir zihin modeli var. Neden çok önemli çünkü her şeyi

aslında biyolojiyi ve toplumu o zihin yapısının içine katması

çok önemli. Bence bilinç dışını mesela sinir

bilim yeni yeni bilinç dışını konuşmaya başladı.

Yani felsefe falan. Bunda iskansin çok önemli

katkısı oldu. Yani beyin bilinç dışı çalışan

bir şey. Tabii oradan da nöro felsefe.

Eee hatta nuri ekonomi. Nörobik nöroidyor estetik.

Artık biz nöro marketing. O daha işe yarıyor bir şey.

Kapitalistler bayılıyor. 10'a çıkart ne.

Dense amca senin ne yapsın aklıma geldi.

O şöyle diyordu, sinir bilim yeni bulgularıyla beraber

aslında uzun süredir psikiyatrinin alanına alanından

çıkmış olan. Özgür irade ve benzeri kadim

sorular tekrar gündeme geldi. Yani sinir bilimin böyle bir

şeyi de var. Özgür irade faillik ve benzeri

kavramları unutmuş durumdaydı. Onu atup o paradoksal yapısını

da vurguluyor diye hatırlıyorum. Yani doksanlardan sonra bu

meseleler psikolojiden psikiyatriden tam olarak işte

artık atılacak. Tamamen biyolojik korelatları

bulunacak diye beklenirken, doksanlardan sonra yükselen bir

psikiyatri felsefesi ve felsefenin büyük sorunları

tartışmaları başladı gibi. Büyük sorular tam söylediği şey

büyük. Yani kadim de büyük soruları

tekrar gündeme getirdi. Işte kardi diyalektiğe inanma.

Şimdi o zaman hepsi bir arada yürüyecek mecburuz.

Bu keyifli sohbetin bugünlük sonuna geldik. 2 hafta sonra

Hakan hoca'yla sohbetimize tekrar devam edeceğiz.

Ben her bölümün sonunda olduğu gibi bu bölümün sonunda da bir

ressam resimden bahsedeceğim. Ressam olarak bugün rene daha

önce de bahsettiğimiz rena magrate eser olarak da insanoğlu

isimli tablosunu tercih ettim. Rene magret, 1.898 yılında

belçika'da doğuyor. Kendisi gerçek üstcülük akımının

en önemli temsilcilerinden biri olarak kabul ediliyor.

Magretin eserlerinde özellikle. Gerçeklikle gerçek dışılık

arasında bir şey var. Hani sınır belli değil, öyle

söyleyeyim. O açıdan ilginç bir ressam

olduğunu söyleyebiliriz. Insan olayı seni de 1.964

yılında yapmış olduğu bir eser. Aslında bir otoportre kendisine

bir takım elbise ve melon şapka giydiriyor, yüzü üstünde.

Havada asılı duran bir yeşil elma var.

Eee. Ancak bu resme biraz daha

dikkatli baktığınız zaman sol gözü kısmen elmanın yanlarından

görünebiliyor. Rene mağgret bu tabloyu sipariş

üzerine bir arkadaşını sanatçı arkadaşının sipariş üzerine

yapıyor ve bu tablo şu an bir özel koleksiyon olarak birinin

ya da birilerinin özel koleksiyonunda kendine yer

buluyor. Onu söyleyebilirim bizi.

Dinlediğiniz için teşekkür ederiz. 2 hafta sonra tekrar

görüşmek üzere kendinize iyi bakın.