Nöropsikanaliz Ne İşe Yarar?

Herkesin merhaba digence gül bahçesi vaat etmiyor spot

kesinin yeni bölümünden sesleniyoruz.

Ben doktor tahsil spot kesi bölümünde benimle beraber

profesör, doktor timşiner, profesör doktor cemlak Başoğlu,

doktor ibrahim beyle ve konuk olarak da profesör doktor Hakan

Atalay bizlerle beraber geçen haftan ölüp iskanalisinin

olduğunu konuşmuştuk. Bu hafta sohbetimize devam

edeceğiz. Ben sözü çok uzatmadan ekip

arkadaşlarımı bırakayım. Peki hocam bu bilgiler gerçek

hayatta ne işimize gelecek? Hatta.

Yani ben nörobilim nöro psikaninizi kullanarak mesela

narsist insanları anlayabilir miyim hocam?

Bakın yani genel bir cevap verebilirim şöyle.

Eee insanın en önemli özelliklerinden biri aslında

keşif merak duygusu değil mi? Tanksef'in temel duygularından

biri caking arayış keşif merak aslında bu şeye denk gelen ters

gelen bir şey fristone'un. Serbest enerji ilkesinde biraz

ters gelen bir şey çünkü. Nuri ekonomiye de ters.

Şaşırdım ama tabi gerekiyor. Şaşırmaman için de oturup kalman

gerekiyor diye eleştiriler de var tabi ki yani işte dark room

problemi diyorlar buna. Yani bir loş bir mağaraya

gidelim iş bu yaranın olmadığı orada oturalım hiç şaşırmayız.

Hiç şaşırmayınca da daha uzun yaşarız diyenler var.

O da diyor ki öyle değil. Her evrimsel yapının insan da

dahil hayatta kalmak için geliştirdiği yöntemler var.

Insan için yaşadığı çevreye algılama biçimi keşfe dayalı.

Nitekim bunun sonuçlarını görüyoruz.

Yani dünya yığı biz öğrenmek için.

Aslında bilmek için keşfediyoruz.

Bu şaşırmamızı azaltan bir şey aslında bir yandan da paradoksal

gibi görünse de diyalektik bir şey daha az şaşırmak için daha

çok şey öğrenmeye çalışıyoruz. Daha çok merak ediyorlar, daha

çok merak ettikçe aslında daha az şaşırıyoruz gibi görünse de

daha çok şaşırıyoruz. Daha çok merak ediyoruz.

Bizim trajedilerimizden biri bu. Dolayısıyla neye yarar?

Sorusuna ezeli sorulara bir yanıtı var.

Merak duygumuzu azaltmaya yani bu kardeşin ne arıyoruz biz

burada sonrasında yanıt bulmaya çalışıyoruz ikinci.

Bunu lisede de soruyorduk, yani fizik, matematik falan çok

üstünde durduğumuz şeyler değildi.

Üniversiteye geldiğimde ben fizik okumaya başladım.

Yani nedir bu kuantum bilmem ne diye yani bir yerde karşımıza

çıkar, öyle söyleyeyim merak ediyorsanız hayatınızın bir

alanında bu bilgilerle sorularla karşılaşırsınız.

Sizin söylediğinizle paralel olarak hocam bu gus'da şeyi

felsefenin kökeni hayrettir diye söylüyor ve bu hayreti

tetikleyen ya da güdüleyen şey de işte atina'nın bir şehir

devleti olması dolayısıyla sürekli farklı farklı

kültürlerden insanlar geldiği için her seferinde böyle bir

şaşırmamak ve hem karşıdakini sorgulama.

Üstüne dönüp refleksif olarak kendini de sorgulama Haluk.

Çünkü yabancıyla karşılaştığımızda kendimizi de

sorguluyoruz. Belki spekülatif bir şey ne

kadar gerçek bilmiyorum ama felsefenin şeyi kandırma.

Ibrahim, neden? Çünkü felsefeyi en iyi çocuklar

yapar diyorlar ya neden? Çünkü çocuk merak eder.

Soru sorar yani biz çok bildiğimizi sandığımız şey bu

kapı niye böyle? Diye sorar.

Biz hiç düşünmemişizdir ya da ya bu bunu niye böyle içiyoruz?

Diye sorar. Felsefe oradan çıkıyor, çocuğuna

merakından çıkıyor. Yani biz ya niye sormuyoruz?

Çünkü büyüyoruz, büyüdükçe sorumuz azalıyor aslında.

Soru sormasına engel ediyoruz ve bilir gibi davranması aynen

sebep oluyoruz. Büyüyünce de öyleyiz ya bilinç

biliyoruz. Biz mesela değil.

Bilinç nedir ki ya bilinç bilinçimiz işte deyip geçiyoruz.

Halbuki acayip bir şey var orada yani derya deniz yani.

Bu şaka yolu sorduğun soruyla çok iyi bi açıklama yapılmış

oldu. Peki bunlar gerçek hayatta ne

işimde sorusuyla. Zaten bir gayet bilerek ve.

Başarıtıcı bir sana. Evet, kışkırtmak için.

Iyi yaptı hep. E zaten hani seni

şaşırtamıyorsam ölmüşüm demektir.

Ya şaşırtmamız gerekiyor birbirimizi de özcük.

Varo psikolojisle ilgili indirgemeci olduğuyla bir

eleştiriler de var dimi hocam. Tabii ki çünkü nörobilim'e

indirgemeye çalışıyor. Demin söylediğimi eleştirilerin

bir kısmı oradan çıkıyor aslında.

Yani burada geniş bir anlatı, bir anlam dünyası var.

Siz o anlam dünyasını işte sinir bağlantılarına, beyin

işlevlerine, indirgemeye çalışıyoruz ve anlamlı bir şey

değil çünkü. Ressam örneğin o yüzden var dimi

yani işte bir resmin neden yapıldığı boyası falan bizi çok

ilgilendirmiyor. Biz resme bakıyoruz diyorlar.

Oysa çok ilginç bir şey mesela o resme bakarken bile estetik

duygusunun bedenden çıktığına dair bir yazı okumuştum.

O kadar güzeldi ki yani o interesection yani beden

organlarının çalışma biçimi, kalbin bağırsakların bilmem

neyin? Çalışma biçimi bizim estetik

duygumuzda oluşturuyor. Aaa.

Bu psikanalitik açıklamayı daha doğrusu ııı estetikle sinir

bilimi birleştiren. Zeki demir değil aynen.

Zeki semir. Yazıyordu bu konuda.

Ama bedenle bağlantılı bir şey söylemiyordu.

Yanılmıyorsam yani senin yaptığın açıklamadan daha.

Kestirme bir şeydi, estetiğin neler karşılığı budur filan gibi

bir açıklamaydı. Yanlış hatırlamıyorsam.

Yanılıyor da olabilirim, gerekirse sonra düzeltmez başka

bir bölümde. Dün bakıma şu geldi, hocam bu

ııı aristoteles'in tamın sens kavramını sensus komünist diyor.

O daha çok orada ki bilgi bileşenlerden birisi telaffuz

tamamen yanlış olabilir, coinerist diye bir şey koyin.

Aistis estetikteki köken de aynı şekilde o ayestez aynını

dünyayla bedensel ilişkim demek o.

Iıı yani bedenimin dünyadan etkilenmesi efectionı ve.

Dünyada yapıp etmeleri o yüzden estetik kelime kökeni olarak da

muhtemelen etkilerini duyumsamak.

Gibi bir şey. Tabi para istediğim sonra

oradan. Geliyor bilmiyorum ama.

Konu konuyu açıyor yani şopan aure bu konuda söyledikleri

kampta da kampta çok iyi bilmiyorum ama kanta karşı

çıkarken söylediği bir şey benim çok ilgimi çekmişti kamptı ya

yani kendinde şey var biz onu anlayamayız falan diyor ya şapen

ağır bedeni örnek veriyor diyor ki aslında böyle diyor

söylüyorsunuz ama beden hem kendinde şeydir hem bizim

anlayabileceğimiz bir şeydir. Dolayısıyla kendinde şey biz

beden yoluyla anlayabiliriz diyor ki, felsefede herhalde

estetik üzerine düşünen kişilerden biri zaten dünyayı

biz estetik yoluyla ancak anlayabiliriz diyen birisi.

Dolayısıyla hepsi birbiriyle bir yerde kesişiyor.

Aslında estetik dediğimiz şey gerçekten bedenden ve

nörobilimden ve tabi ki psikolojiden çok ayrı bir şey

değil. Ve matematikten.

Ve matematikten. Çünkü bütün o.

Hani fıraktal. Örnekler ne bileyim işte altın

oranlar, vesaireler hepsi sonuçta dönüp dolaşıp aynı yere

bağlanabilir, düşünülürse. O yüzden merak duygusu aslında

kesilmiyor çünkü mesela bunu bilmek mesela doğanın bir

matematiği olsun bilmek insana çok heyecanlandıran bir şey.

Yani bir formül kuruyorsun ve bu formül bir canlıda tekrar ediyor

mesela ve bunu keşfediyorsunuz işte onu galakside görüyorsunuz

ya da ne bileyim. Yaprakta görüyorsunuz ya da ne

bileyim Leonardo da görüyorsunuz.

Acayip bir şey değil mi? Dünyanın böyle ortak bir takım

şeylere sahip olması. Zaten başka türlüsünü düşünmek

tuhaf olmaz mıydı? Bir yandan da düşününce yani

değil mi? Bir bütünün parçasıysak eğer.

Yani insanın deminler siz ne anlayabilir miyiz?

Diyordu. Ibrahim, hakikaten insanın

kibiri ve hani onun Eşref i mahlukat vesaire gibi lüzumsuz

yüceltilip belki de yapay yanlış anlaşılan.

Bakış açısıyla bakılınca insanı doğadan da kendinden de her

şeyden koparttan bir bakışa doğru itiyor.

O zaman bizi o zaman da bunları hayret ediliyor işte nasıl

oluyor diye. O zaman narsizmi anlayabiliriz

aslında diğer bilimde. En azından kibiri anlarız.

Güraymışlar. Ondan sonra sorayım mı?

Sarıktım. Bence.

Lütfen şimdi ııı psikanalist tabii sosyal bir beşeri

bilimlere de çok dahil olmuş bir alan.

Dolayısıyla içinde fazla ve normatif kavramlar da içeriyor.

Yani mesela kibirde söylenebilir, adalet de

denebilir. Yani toplumsal yaşamda sorun

çıkarabilecek norm dışı kavramları da içeriyor bunun.

Nörolojik yansımaları ya da. Nörolojik alt tabakalarını

bulmak yöntemsel olarak bana böyle biraz sorunlu gibi

geliyor. Yani bu doğada var olan bir şey

değil ki. Ben bunu icat ettim.

Bunun nörolojik korelatlarını niye arıyorum?

Bunu dinle ilgili nörolojik çalışmalara da belki onlarla

ilgili de düşünebiliriz ya da adalet vesaire ile ilgili ama

kafam karışık kesin şeyi değilim.

Bu konuda böyle bir kanaate varmış değilim ama sanki

nöropsikanalizde böyle bir sorun ortaya çıkmaz mı?

Şöyle ya, freud aslında öyle bir dille konuşmuyor.

Bildiğim kadarıyla yani kibir, adalet gibi böyle soyut

kavramlarla çok uğraşmıyor aslında freud daha temel şeyler

aslında onun hareket insan harekete geçiren şey freud'la

daha temel şeyler. Dolayısıyla yerini bilen biri

freud aslında. Ama tabi nörobilim'in bu

gelişmesiyle birlikte işte nörofesetik nöro etik bir sürü

saymaya başladık. Ya her şeyi beyinle açıklamaya

çalışan gerçekten kibirli bir. Çabanın olduğunu da görüyorum.

Fakat doğa ve insan doğa ve kültür diye ayırdığımızda

aslında anlaşılmayı güçleştiren de bir şey yapmış oluyoruz.

Yani doğada bu yok dediğinde hemen benim şeylerim soru

işaretlerim şey oluyor çünkü doğada yok dediğinizde bizde

varsa doğada da var. Yani biz ikinci bir doğa

oluşturuyoruz. Onun üstüne düşünmek lazım.

Evet yani kendi üstüne düşünen bir canlı olarak doğadadan bir

farklılık oluşturmuşuz. Fakat doğa ne kadar bizim

içimizde ve biz hani ne kadar geri dönebiliriz?

Hatta bence sormamız gereken sorulardan biri de bu.

Çünkü bu gidişle zaten doğanın bir parçası olmaktan çıkacağız.

Bence bunun nöropsikanalizi ilişkisi yok ama.

Bunları düşünebilirsek yani Erdoğan ile ilişkimizi yeniden

kurabilirsek umut olabileceğini düşünüyorum.

O yüzden böyle büyük kavramlarla değil, ben yine pro gibi daha

temel şeylerle çalışılması gerektiğini düşünüyorum.

Takdir bunlardan biri. Aslında kibir demeyeyim ama yani

bir sistemin bir başka sistem tarafından.

Desteklenmesi mesela. Çok şey bir şey mesela narsizmi

açıklamak deyince hemen kafamda uyanan bir şey ya bir çocuğu,

beynini varlığını var oluşunu değil mi?

Bir şeyle desteklediğinde onun beyni farklı bir şekilde

gelişiyor. Dolayısıyla bir kültürü biz doğa

haline de getiriyoruz. Neoklastiklik bir şekilde o.

Nereye doğru gideceğini bilmiyoruz.

O yüzden ne olup ne bittiğini anlama çabası da bence biraz

buradan da geliyor. Yani nereye gidiyoruz?

Aslında sadece nereden geldik değil.

Galiba hep açıklama yerine anlama sözcüğünü kullansak biraz

daha kolay olacak işler. Aslında nöro olan hiçbir şeyin

bir şeyi açıklama iddiasında olmadığını ancak anlayabilme

iddiasında olacağını savunsak öyle başlasak.

Belki hem daha kolay olacak. Hem de daha kolay

bütünleştiricez ııı bütün bunları.

Narsizmi anlamak deyince söyle. Buyur ben sizi söyleyin.

Yani narsizmi kullanmak için narsistlik kişilik bozukluğunu

anlamak gibi bir şey yerine narsistlik ihtiyaçları anlamak

diye düşünürsek zaten aynalanma ve görülme gibi.

Çok. Onları.

Yani temel ihtiyaçları ve karşılanmadığı zaman narsistik

sorunlar dediğimiz sorunları ortaya çıkaran kişilik bozukluğu

bakış açısından yani gün günlük günde kullandığımız günümüzdeki

kişilik bozukluk kavramından biraz daha farklı bir soruna yol

açan ihtiyaçlar nörobilime çok yaklaştırılabilecek şeyler

esasında. Tabii.

Çalışılabilir hale getirmek. Lazım itiraz etmezdi.

Pardon ne dedin kaçırdın. Çalışabilir hale, o kavramları

çalışılabilir hale getirmek lazım.

Söylediğim gibi daha indirgemecilik o kadar da kötü

bir şey değil ya hani o bir yapıyı narsistik kişilik

bozukluğunu parçalayıp narsizme doğru indiğinizde daha

anlaşılabilir hale gelebilir. Hatta gerekli bir şey.

Evet zaten indirgeme hep yani siz zaten biliyorsunuzdur da

söylemeden geçemeyeceğim. Indirgemecilik deyince hep

olumsuz bir şeyden söz ediyoruz ama bilim dediğimiz şey zaten

redix ederek ilerlemiyor mu yani?

Cilik kötü değilceğim de indirgeyerek bakmak ve

indirgemeci bir bakış açısıyla kategorize ediyor olmak kötü bir

şey. Olmak oraya saplanmakta, tekrar

geri dönmem. Indirgemek de bir çalışma

biçimi. Işimiz o zaten biyolojiden

kimyaya, kimyadan fiziğe falan. O yüzden diyalektik bir şey

şart. Yani indirgarken sentezlemeyi de

becermek lazım. Işte türlü istiyorum.

Evet, doğaya ters zaten. Oradan kuantum adı kadar

gideceğiz yani yay yağ yerine hem hem meselesine.

Geri dönüp son. Zamanlar 9 ama ilginç şeylerden

biri de o. Yani elektronların bilinci ne

dair çok ilginç bir makale yokmuştum.

Geçen birkaç yıl önce anlattığımda çok acayip şeyler

var gerçekten. Yani bir elektron konumunu ve

yörüngesinden biliyor sorusuyla başlayan.

Aynen. Burada küçük bir müzik molası

vericez bugünkü müzik parçası olarak yoğunes bond'ten airon'da

jest ring esin parçayı dinleyeceğiz.

Daha sonrasında tekrar birlikteyiz.

Müzik arasından sonra tekrar beraberiz, devam ediyoruz.

Indirgemele ilgili gemi şeyi söylüyor.

Yani işte psikiyatri de özellikle böyle bir unsura dair

ne kadar çok farklı farklı alanlardan bilgi sahibi olursak

o kadar iyidir. Ne kadar çok dahil olan bileşene

sahip olursak o kadar iyidir gibi bir anlayış var.

Hep böyle olmak zorunda değil ve bu hep doğru değil işte

helikopter florrie. Işte gastrit ya da ülserin

sebebi olarak gayette güzel bir indirgeme.

Yani daha önce stres. Sizin sebep olduğu bir şey

olarak düşünülüyordu. Ama işte.

Buradaki mesele şu. Ibrahim özür dilerim kestim.

Işe birden değil mi? Evet konakter bulunduğundan beri

de kimse öbür tarafı düşünmez hale galiba işin o zamana gelip

tarafı unutuldu. Yahut işte otonom sinirsizlik.

O donanım, sinir. Devre dışı kaldı filan.

Yani ne? Yapama parlıyorum da mesela

otonom sinir sisteminin pek de bir işlevi.

Vardıysa bile yani düşünmek zor. Birincil değildi.

Birincil değildi sifilistin sebebi.

Evet. Burada o söylemenin iftira

tefrit mi diye hocam. Evet.

Değil mi? Evet, ben bitirsin ama sözünü

bitirmedik. Galiba hastanesi şeyi

söyleyecektim. Bu kavra bizim doğayla hakikaten

iç içe olduğumuz normatif kavramların doğadan zaten bir

şekilde Neşet ettiği, bununla ilgili bakteri örneği vardır,

işte bir bakteri için şeker iyidir.

Yani, yani onu insana şey yaparsak uyarlarsak sürekli 10'a

çıkart yöneliyor işte zehir kötüdür ama iyi ve kötü aslında

normatif kavramlar baktığımızda bakteri de böyle kavramlar yok

ama doğada gayet var ya da mesela bir toplulukta yiyecek az

o topluluk, kendi yiyeceğin eşit bölünebilmesi için oburluk kötü

bir özelliktir gibi bir şey çıkarabilir ve dolayısıyla

aslında yine doğanın yönetmiş olduğu normatif bir kavramdan

söz ediyoruz. O yüzden lastik.

Kişilik bozukluğu ve narsizm yani bir normatif bir kavramı

çalışabilir, bir dile çevirmek herhalde.

Benim az önce sorduğum sorunun cevabı gibi.

Olmuştu. Evet, evet, çünkü

söylediklerinin hepsi aslında. Bana sorarsan salt normatif

değiller yani? Ben her şeyin zaten duygularım

bile o temel artı ve eksiye dayandığımı düşünüyorum yani.

Iyi ve kötü doğada var olan bir şey, bir canlı için iyi ya bir

bakterinin, örneğin kendi için iyi bir ortama yaklaşması,

zehirli bir ortamdan uzaklaşması bence bir bilinç gerektiren bir

şey ve oradan başlıyor her şey. Sonra bu neoron nar sisteme

dönüşüyor biliyorsun yani. Bakteriler çünkü bir araya

geldiklerinde bir grup olarak davranmayı beceriyorlar.

Yani çok ücretlik biraz öyle bir şey ortaya çıkıyor zaten.

Yani bunları öğrendiğimde çok şaşırmıştım.

Hworum sensin diye bir şey var duymuşsundur.

Yani belli bir sayıya ulaştıklarında bakteriler ortak

hareket ediyorlar. Nasıl yapıyorlar bunu bir madde

salgılıyorlar işte nöro transmitterlerin, bilmem nelerin

hepsinin temeli aslında bu doğada var olan bir şey ve biz

bunun üzerine ekleyerek karmaşıklaştırarak modüler hale

getirerek. Toplumsallaştırarak kültürü

ekleyerek bir yere gelmişiz ama o temelleri sanki hiç

unutmamamız gerekiyor. Yani unutmamak derken onların.

He onları unutursak ne olur unutmazsak ne olur da söylemek

gerekiyor ya? Unutulmayız araştırma yaparken

ve bakarken anlamında mı söylüyorsun?

Hem öyle hem anlamak için de yani o nereden geliyor?

Nöron dediğimiz şey birdenbire ortaya çıkmıyor.

Aslında tamamen tek hücrelerin bu ortaklaşmasından

birbirleriyle iletişim kurma çabasından geliyor.

Aralarında bağ kurdukça gangonlar, ganglionlar

birbiriyle ilişki kurdukça beyin ortaya çıkıyor yani.

Dolayısıyla temeli gerçekten bedenin organizmanın hayatta

kalmasını sağlamak, kültürün eklenmiş olması.

Şeyi değiştirmiyor, o temel yapıyı değiştirmiyor.

Yani biz hep üstten bakıyoruz ya yani kovid tip işlevler falan

diye çok ilginçtir. Soğuk.

O yüzden çok güzel bir makalesi var, karşısı it diye.

Hı yani virüslü olan aslında indir.

Diyor, neden evet onu o konuşmasında da vurgulamıştı

özellikle. Çünkü her şey orada

belirleniyor. Evet, gerçekten bilinçli olan

öldür demişti. Niye bakışıyoruz böyle?

Önceki söz bırakmadı adam ne diyeyim?

Ben ibrahim'den bekliyorum. Belki konektıtomları konuşurduk.

Ya da türkiye'de davet edip onunla konuşuyorum.

Iyi olur bence. Çok meşgul ediyordun?

Bir zaman bullu yağı turist belki sorarım.

Toparlayalım mı? O zaman ben soruların hepsinin.

Cevabını aldım ya. Yarın nasip teşekkür ederim, çok

tatlı. Imkanımız var.

Zaten çok gerçekten. Yeni okuyacak bir.

Tür şey de çıktı mı? Kalkacağız bilmiyorum.

Yani. Johnwork şeyini İptal ederek?

Yok Gamze ile. Konuştum, anlıyorum.

Ne oldum. Tamam sinema şeylerine.

Gitmeyin hocam belki daha çok zaman yaratır diğer ara evlerde.

Gitmeyelim diyorum yani. Yok yok.

Sinema ve ender eğitimi. Sinemacılara ders anlatma ve

kendi eğitiminden. Vazgeçti.

Vazgeçti evet. Tükendim çünkü.

Bu sene. Cem'e şey yapmaya çalışıyoruz da

biraz rehabilite etmeye çalışıyoruz onu öyle.

Görünüyor. Hakan teşekkür ederiz ya?

Seninle daha çok konuşsak konuşuruz.

Yani öyle psikolojis konuşmamız şart diye bugün öyle konuşacağız

diye kalktık ama konuşacak milyon tane konu vardı hastane.

Valla ben de sizinle. Olmaktan yani böyle bir ekip

gerçekten bulunmaz bir şey. Cem var sen varsın ibrahim var.

Tahsin bey'e yeni tanıdım, acayip bir ekip olmuş.

Teşekkür ederiz. Çünkü gençler sağ.

Olsunlar elimizden tuttular. Doğru Tahsin.

Olmasaydı bugünkü program da olmayacaktı.

Okuma da başlamayacaktı. Ibrahim olmasaydı bu sorular

sorgulayacaktı. Biz düşünmeyecektik ulan.

Senin. Programlarda.

Psikolog kitap eksik bu arada. Değil mi?

Artık golpsi kanalizmi? Yani.

Yok ya. Akbur değil yani parkor

dediğiniz hani o yüzden anlamında diyorsanız değil.

Yani hakikaten makul çerçevedeki yani bu gayet konuşulabilir ama

işte onu. Konuşacak esneklikte psikolojis

yok ki ortada ya var mı? Hakan sen söyle bilmiyorum ben.

Yani. Vardır, tabii ki bulunabilir.

Eğer isterseniz şey yapalım ben düşünsene.

Karşılandı. Düşün?

Tamam. Yani.

Ben de düşünüyorum, taşınıyorum böyle bunları rahatça

konuşacağımız. Analiz.

Okulunda aslında çok istanbul psikiyatrist okulu.

Bu kendi erkekler heveslendiğimde baktım.

Yani. Iıı.

Formasyonda olan analistler de var.

Iıı eğitici. Analistler de var aralarında

bana göre çok. Dili anlaşılabilir olan ve ııı

sorulara açık kişiler çıkar ya çok sevdiğim.

Insanlar da var, kişi olarak da var filan da.

Ama hani bu ondan bağımsız olarak az evvel konuştuğumuz

bağlamda daha esnek bir şey konuşulabilir miyim?

Yani içeriden. Dışarıya dışarıdan içeriye

bakabilecek birisi filan gibi. Zaman Hakan.

Tekrar teşekkür ederiz, ben teşekkür ederim.

Teşekkür ederiz. Görüşürüz tekrar.

Umarım. Görmek her zaman.

Güzel. Çok teşekkürler.

Viçeka. Bu keyifli.

Sohbet için Hakan hoca'ya teşekkür ederiz.

Bu bölümün sonunda yeni bir ressam ve ressam hakkında

bahsetmek istiyorum. Bugünkü ressam olarak

clocmore'den resim olarak da izlenim güneşin doğuşu isimli

eserinden bahsedeceğim. Öncelikle mona'den bahsedeyim

kendisi 1.840 Paris doğumlu 5 yaşındayken ailesiyle beraber

normal diye taşınıyor ve orada büyüyor.

Babası bakkal ve aile mesleğini yapmasını istiyor.

Aslında monenin. Annesi, şarkıcı, annesi de

sanatçı olmasını istiyor. Annesinin dediğini yapıyor ve

sanatçı oluyor. Bir gün, Paris.

Ziyaret etmeye gittiğinde eee pek çok ressamlar aslında önceki

ressamlar taklit ettiğini görüyor ve bu nedenle hayal

kırıklığına uğruyor. Bu yüzden de bütün eşyalarını

gereçlerini alarak dışarı çıkıp resim yönetmeyi tercih ediyor.

En yakın arkadaşlarından biri mani o açıdan da ilginç kendisi

kendisinden sonra gelen bir çok ressamı etkiliyor.

Aynı dönemde yaşadığı. Renaultam bazil bir sisli gibi

bir sürü ismi de etkiliyor aslında.

Empresyonuz mu yaratan kişilerden biri de eee moni bu

tablosu aslında empresyonizm hakkına ismini veren de tablo

yahu limanında gün doğarken bu tabloyu boya yapmış ışın ve

atmosferin etkisini bu tabloda görmek mümkün.

Bizi dinlediğiniz için teşekkürler.

Haftaya tekrar görüş haftaya değil, ondan sonraki hafta

pardon tekrar görüşmek üzere kendinize iyi bakın.